Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Tamar reisde in haar eentje de wereld af: ‘Dat ik een vrouw alleen was, was mijn grote voordeel’

Tamar reisde in haar eentje de wereld af: ‘Dat ik een vrouw alleen was, was mijn grote voordeel’

Relaties & opgebiecht
Tamar reisde in haar eentje de wereld af: ‘Dat ik een vrouw alleen was, was mijn grote voordeel’

“Ooit leidde ik een normaal leven. Ik was 28 jaar, had de opleiding psychologie en criminologie afgerond en mijn droombaan gevonden: als recherchepsycholoog hielp ik de politie met het oplossen van moord-zaken, stalkingen, bedreigingen en zedendelicten. Ik vond het fantastisch. Maar er klonk ook een stemmetje. ‘Is dit het nou? Ga ik dit dan de rest van mijn leven doen?’ Hier worstelen natuurlijk meer mensen mee, maar ik heb er iets rigoureus mee gedaan. Ik ben gewoon vertrokken.”

Niet de goede beslissing

“Ik zegde mijn baan en mijn huis op en verkocht al mijn bezittingen. Met pijn in mijn hart hoor, het was verschrikkelijk moeilijk, ik heb er lang over getwijfeld, er veel met vrienden en familie over gesproken. Maar de wereld riep. Mijn tocht begon op een fiets die ik zelf heb gebouwd, met hulp van een lokale fietsenboer en YouTube. Ik ben ongetraind en zonder plan vertrokken. Een tentje en navigatie mee, wat basic kleren en gáán. Ik vertrok vanaf mijn vaders huis in Haarlem naar België. Toen ik wegreed, stond mijn vader me uit te zwaaien in de stortregen. Het leek alsof de wereld me wilde vertellen dat dit niet de goede beslissing was.”

Verliefd op de mensheid

“Toch ben ik doorgefietst. Ik dacht: ik ga naar het zuiden, het wordt vast wel een keer beter. En dat werd het ook. Het is gek, maar vooral bevrijdend om los te komen van je dagelijkse beslommeringen. Geen agenda, geen plannen, gewoon gaan waar je wilt. Loslaten wie je bent: ik was ineens geen psycholoog meer, geen dochter en geen vriendin, maar gewoon Tamar.”

“Door mijn politiewerk heb ik de slechtste kant van de mensheid gezien, maar door mijn reizen ben ik weer verliefd op de mensheid geworden. Voorál omdat ik een vrouw alleen was, dat was mijn grote voordeel. Mensen denken snel: kom maar veilig hier.”

“Ik was een paar maanden onderweg toen ik merkte dat ik een beetje vervreemdde van Nederland. Hoe langer je weg bent, hoe moeilijker het is om terug te keren. Op een gegeven moment was ik van Griekenland naar Turkije gefietst, het was winter, ik kon niet verder met mijn fiets omdat de bergpassen dicht waren. Ik zat vast. Toen kocht ik impulsief een ticket naar Australië. Mijn fiets ging mee het ruim in.”

Weinig geld, groot geluk

“Daar werd ik verliefd op de wildernis: de dieren, families die zelfvoorzienend in de bossen leven. Van hen leerde ik speervissen, welke paddenstoelen je kunt eten, hoe je hutten bouwt van natuurlijke materialen. In hostels verblijven deed ik niet, ik wilde geen toerist zijn, ik wilde echt dáár zijn. Ik leefde goedkoop. Slapen deed ik in mijn tentje of bij mensen op de bank. Ik was zo’n tweeduizend euro per jaar kwijt en kon dat betalen van mijn spaargeld. Behalve af en toe een vliegticket, zoals dat enkeltje naar Australië, fietste ik overal naartoe. Ik heb nog nooit zo weinig geld gehad als toen, en ik heb me nog nooit zo rijk gevoeld.”

Lees ook
Linda (31) kreeg baarmoederhalskanker: ‘Ik had Fien zo graag een zusje of broertje gegund’

Gezondheid

“Het enige waar ik soms over nadenk, is mijn gezondheid. Je moet fit zijn om dit te kunnen doen. Nu ben ik jong, gezond. Soms denk ik: wat als ik een ander leven moet gaan leiden? Maar dat maakt het nog belangrijker dat ik nu doe wat ik wil doen. Zodat ik later tevreden kan terugkijken: ik heb het gewoon gedaan.”

Lees het hele verhaal van Tamar in Flair 15-2021. Wil je deze editie nabestellen? Dat kan kan hier

Tekst: Hester Zitvast | Fotografie: Mariel Kolmschot

Shoppen is altijd een goed idee