Je bent hier: Home > Opgebiecht > Stefanie (26): ‘Uiteindelijk bleek dat hij 5 maanden vóór ons huwelijk al iets met haar had’

Stefanie (26): ‘Uiteindelijk bleek dat hij 5 maanden vóór ons huwelijk al iets met haar had’

Opgebiecht
Stefanie (26): ‘Uiteindelijk bleek dat hij 5 maanden vóór ons huwelijk al iets met haar had’

Ze waren jarenlang happy together, 
totdat ze ja zeiden. 3 bruiden voor wie de grote dag het begin van het einde bleek te zijn. 

Lees ook: Opgebiecht: ‘Ik heb het gedaan met mijn oom’

Stefanie (26): ‘Hij was mijn allereerste liefde, maar toch had ik het gevoel dat het meteen goed zat tussen ons. En dat er een mooie toekomst voor ons lag. In vol ornaat trouwen en als een prinses voor het altaar staan; ik droomde er al van toen ik nog een jong meisje was. Toen we 5 jaar samen waren, begon ik dan ook stiekem te hopen op een aanzoek. We waren nog jong, maar hadden al heel wat meegemaakt samen. Toen ik jaren geleden een ring van hem kreeg, zei ik voor de grap: ‘De volgende moet wel een verlovingsring zijn.’  Later raakte ik mijn ring kwijt en stelde 
hij voor om een nieuwe voor me te kopen. 
Hij was mijn grapje niet vergeten. We waren op zoek naar een huis en stonden op het punt te gaan samenwonen. Het moment leek hem ideaal om te trouwen. Niet veel later vroeg hij me, in het bijzijn van mijn ouders, ten huwelijk. Ik voelde me de gelukkigste vrouw op aarde. We zouden 
al snel trouwen voor de wet, met een klein feest voor onze naaste familie. Het kerkelijk huwelijk en het grote sprookjesfeest volgden dan het jaar erna.’

Zo veel stress

‘Maar we waren nog niet begonnen aan 
de voorbereidingen of mijn droom werd 
al overschaduwd door mijn veeleisende schoonouders. Zo stonden ze erop om 
een receptie te houden in het gemeentehuis, terwijl wij dat echt niet wilden. Alles moest gebeuren zoals zíj het voor ogen hadden, 
of dat nu haalbaar was of niet. Ik werd steeds gestrester, want er bleef amper iets over van het trouwfeest zoals wij dat voor ons zagen. Op een gegeven moment dacht ik: laat ook maar. Het kon me allemaal niets meer schelen. En dat nam mijn vriend me dan weer kwalijk. Maar we moesten zo veel water bij de wijn doen, dat voor mij de lol eraf was. Op de dag zelf kon ik al dat gedoe van me afzetten en was ik dolgelukkig. Ik voelde 
me fantastisch: op onze trouwfoto’s straal ik helemaal. Maar lang heb ik niet in die fijne rush gezeten. De sleur en realiteit van alledag stapelden zich op, en daar kwam ook nog eens een flinke dosis stress bij 
vanwege de verbouwing van ons huis. 
Al snel voelde ik dat het tussen ons niet meer hetzelfde was als voor ons huwelijk. Maar ik probeerde mezelf wijs te maken 
dat het aan de verbouwing en al het gedoe rond de huwelijksvoorbereidingen lag. 
Ik ontkende het probleem.’

Zij of ik

‘Een halfjaar ging voorbij, toen ik op een dag een bericht kreeg van een man die ik niet kende. Hij vertelde me dat hij familie was van de minnares van mijn man. Het kwam voor mij als een donderslag bij 
heldere hemel, ik wist niet wat me overkwam. Ik stuurde mijn man een bericht met de vraag of ik hem op zijn werk kon bellen. Maar dat wimpelde hij af. Toen hij ’s avonds thuiskwam, confronteerde ik hem met wat ik had gehoord. Ik pakte door en stelde hem een ultimatum: hij kreeg 3 dagen de tijd om te kiezen. Koos hij voor mij, dan was ik bereid hem te vergeven en hem nog een kans te geven. Ik was ervan overtuigd dat het een bevlieging was. Hij kon toch niet echt verliefd op haar zijn? Maar hij koos voor die andere vrouw. Ik voelde de grond onder mijn voeten wegzakken. In eerste instantie wilden we scheiden 
met wederzijdse toestemming. We zouden alles verdelen en niet moeilijk doen over ons huis. Maar toen kwam ik er stukje bij beetje achter dat hij al langer aan het liegen was. Uiteindelijk bleek dat hij 5 maanden vóór ons huwelijk al iets met haar had. 
Hoe kon hij zo wreed zijn? Alles bij elkaar heeft het nog ruim een jaar geduurd voordat de scheiding erdoor was.’

Dikke vette leugen

‘De eerste maanden na onze breuk hadden we nog regelmatig contact over praktische afwikkelingen. Ondanks alles wat er was gebeurd, miste ik hem. Stiekem hoopte 
ik zelfs dat het misschien weer goed zou komen tussen ons. Totdat mijn vriendin me wakker schudde en me op het hart drukte dat ik hem los moest laten en verder moest met mijn leven. Toen heb ik helemaal met hem gebroken. Inmiddels zijn we 3 jaar verder en heb ik een nieuwe liefde gevonden. Mijn ouders, collega’s en vrienden hebben me destijds enorm gesteund; daar ben ik hen enorm dankbaar voor. Van mijn huwelijk heb ik geen spijt, ik ben er indertijd met de beste bedoelingen ingestapt. Na de scheiding heb ik mezelf ook beter leren kennen. Het heeft lang geduurd voordat ik me opnieuw durfde open te stellen voor de liefde. Ik dacht lang dat het huwelijk een dikke vette leugen was, maar daar ben ik van teruggekomen. Mocht mijn nieuwe vriend op één knie gaan, dan zeg ik niet meteen nee. Alleen zou ik het deze keer totaal anders doen, zonder bemoeizieke familieleden erbij.’

Benieuwd naar de andere twee verhalen? Deze lees je in Flair 6 die nu in de winkel ligt. Bestel je ‘m liever? Dat kan hier.

Tekst: Jill de Bont | Beeld: iStock