Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Sophie (24): ‘Alleen voor het geld en ons leven in luxe blijf ik bij hem’

Sophie (24): ‘Alleen voor het geld en ons leven in luxe blijf ik bij hem’

Relaties & opgebiecht
Sophie (24): ‘Alleen voor het geld en ons leven in luxe blijf ik bij hem’

Dure merkkleding, een zwembad, verre reizen, een groot huis, een werkster. Sophie (24) heeft alles wat ze zich kan wensen. Bijna alles, alleen liefde ontbreekt. Toch blijft ze bij haar man.

Leven in luxe

Sophie: “Als je eraan gewend bent om businessclass te vliegen, wil je niet meer in economy zitten. En dus blijf ik bij Mark. Ik was zeventien en werkte in de bar van een chique brasserie. Daar ontmoette ik hem. Hij was twee keer zo oud als ik en stinkend rijk. Dat laatste liet hij maar al te graag zien. Hij bestelde voor zijn gezelschap de duurste flessen wijn en wapperde met zijn geld. ‘Ga eens wat te drinken halen, schatje. En neem zelf ook iets.’ Ongelooflijk arrogant.”

Gigantisch landgoed

“Op een avond was Mark zo dronken dat hij me vroeg om hem thuis af te zetten. Ik stemde toe. Zo gebeurde het dat ik, die net mijn rijbewijs had gehaald, plotseling met de sleutels van een Ferrari in mijn hand stond. Nog nooit had ik in zo’n mooie auto gezeten, laat staan erin gereden. En ja, dat gaf een kick. Net zo’n kick als toen ik de auto even later voor het hek van zijn huis parkeerde. ‘Huis’ is een understatement, want het landgoed waar Mark woonde, kende iedereen wel bij ons in de buurt. Het was zo groot als een gemiddeld marktplein en werd omringd door een weiland waar paarden op graasden. Een sprookje. Eén keer per jaar zette hij de poorten van zijn huis open en konden mensen er een kijkje nemen. Alsof je Versailles bezocht. Hoe dan ook, ik herinner me nog goed hoe ik als kind daar mijn ogen uitkeek.”

Mee naar Monaco

“Ik groeide op in een doorsneegezin. Mijn vader werkt bij een verzekeringskantoor en mijn moeder is maatschappelijk werker. Ze hebben keihard gewerkt om een huis met een tuin te kunnen kopen. We gingen één keer per jaar met z’n allen op vakantie, naar Oostenrijk of Spanje. Mijn broer en ik kwamen niets tekort, maar er werd niet met geld gesmeten. Aan luxe deden we niet.”

‘Daar zat ik dan: negentien jaar, moeder én huisvrouw’

“Toen Mark me een paar weken na die lift een weekendje meenam naar Monaco, wist ik dan ook niet wat me overkwam. Mark en zijn vrienden spoten tientallen flessen champagne van vijfhonderd euro gewoon leeg op het strand. Alsof het niets was. Decadentie ten top. Alles kon. Een vijfsterrenhotel, luxueuze etentjes, feestjes… Het was zo overweldigend. Ik had geen geld, geen serieuze baan, had nog niets gezien van de wereld. En deze man had het duidelijk voor elkaar. Dat vond ik aantrekkelijk.”

Terug als vriend en vriendin

“Ik heb wel even getwijfeld voordat ik me in een relatie met Mark stortte. Mijn vader was bijvoorbeeld bang dat het Mark alleen om mijn uiterlijk en leeftijd te doen was en dat hij me op een gegeven moment zou dumpen voor een nog jonger en frisser exemplaar. Mark heeft daardoor wel behoorlijk wat moeite voor me moeten doen, maar na dat tripje naar Monaco was ik om. Het was me zeker niet alleen om zijn geld te doen, hoewel dat natuurlijk wel een rol speelde. Jongens van mijn leeftijd interesseerden me niet. Ik heb iemand nodig tegen wie ik kan opkijken. En Mark kan ook lief en charmant zijn. Dus toen we terugkwamen uit Monaco was ik zijn vriendin.”

Gemene reacties

“Ik heb heel veel gemene reacties gekregen. Dat ik een hoer was, die alleen achter zijn geld aanzat. Op een feestje kwam er een keer een arrogante vrouw op me af die me vroeg of ik al voor mijn eindexamen was geslaagd. Marks vrienden lachen ons soms uit, dan noemen ze mij zijn trophy wife. En ze vragen zich hardop af wat zo’n knappe meid in godsnaam ziet ‘in zo’n lelijke vent’. Met de vrouwen van Marks vrienden heb ik al helemaal geen goed contact. Van begin af aan lieten ze me links liggen en schonken ze me de ene na de andere jaloerse blik. Het werd er niet beter op toen ik nog geen halfjaar later ongepland zwanger bleek te zijn… Toen vonden ze me helemaal een golddigger.”

‘Ja, ik heb alles wat mijn hartje begeert. Behalve een gelukkige relatie’

“Ik was compleet in paniek. Mark niet. Die zei doodleuk: ‘Het is zo en we gaan er het beste van maken.’ Maar mijn leven stond volledig op zijn kop. Toen onze dochter Haley was geboren, moest ik heel snel volwassen worden. Ik stopte met mijn opleiding, we trouwden en kochten een nieuw huis. Een villa met alles erop en eraan. Een grote tuin, een vijver, een zwembad, jacuzzi en sauna. Daar zat ik dan: negentien jaar, moeder én huisvrouw.”

Indrukwekkende kledingkast

“Ik weet dat mijn leven perfect lijkt voor de buitenwereld. En oké, dat is het voor een groot gedeelte ook wel. Ik heb inmiddels al veel van de wereld gezien. Zo ben ik al in Australië geweest, Japan, Amerika. We hebben in New York gewoond en elke winter maken we een reisje naar Dubai. Ik kan álles kopen wat ik wil. Ik heb een kledingkast waar zelfs die van Carrie Bradshaw niet aan kan tippen. Ik heb handtassen van Louis Vuitton, Prada en Mulberry en schoenen van Louboutin. Op onze oprit staan een Ferrari en een dikke BMW. Thuis hoef ik niet veel te doen, want ik heb een werkster die elke week komt. Ja, ik heb alles wat mijn hartje begeert. Behalve een gelukkige relatie.”

‘Mannen mogen niet te lang en te vaak naar me staren, want daar wordt hij gek van. Dus blijf ik meestal thuis’

“Soms vergelijk ik mezelf met een desperate housewife. Het gebeurt best vaak dat ik uit pure verveling om elf uur ’s morgens al een eerste glas wijn op heb. Als mijn dochter naar school is en de huishoudelijke klusjes gedaan zijn, voel ik me vaak alleen. Veel kan ik overdag ook niet doen, want om twee uur moet ik Haley alweer ophalen.”

Eenzaam

“De eenzaamheid is het zwaarst. Driekwart van het jaar sta ik er helemaal alleen voor. Mark is constant voor zijn werk in het buitenland. Ver weg, in Japan of Australië. Als ik hem één week per maand zie, is het veel. En áls hij thuis is, zit hij de hele tijd achter zijn computer of is hij in de weer met zijn telefoon. Het is ook niet zo dat ik hem even kan opbellen als hij op zakenreis is, want ik moet altijd rekening houden met het tijdsverschil. En ik mag hem absoluut niet storen als hij aan het werk is of een vergadering heeft.”

Jaloers

“De avonden zijn het ergst. Soms betrap ik mezelf erop dat ik uren naar de klok zit te staren. Ik kan wel een oppas regelen, zodat ik er ’s avonds eens uit kan, maar dat wil Mark niet. Hij zorgt voor het inkomen, ik voor het huishouden en onze dochter. Dat hebben we nu eenmaal afgesproken. Hij heeft ook liever niet dat ik ’s avonds alleen op stap ga. Hij is snel jaloers. Voor hem is het ook heel belangrijk dat ik er altijd op mijn best uitzie. Hij zou er bijvoorbeeld niet mee kunnen omgaan als ik zou aankomen. Aan de andere kant mogen andere mannen niet te lang en te vaak naar me staren, want daar wordt hij gek van. Dus blijf ik meestal thuis. Maar dat zorgt ervoor dat ik bijna geen sociaal leven heb. Vriendinnen kan ik op één hand tellen en ik zie ze amper. Soms ben ik jaloers op meisjes van mijn leeftijd die geen verplichtingen hebben. Die weekenden lang kunnen feesten en doen waar ze zin in hebben. Soms vraag ik me af wat je eigenlijk hebt aan zo veel geld, zonder vrijheid. Of aan een man die je nauwelijks ziet.”

‘Hij vindt dat ik geen recht heb om moeilijk te doen’

“Toch is weggaan voor mij geen optie. We zijn niet getrouwd in gemeenschap van goederen, zo slim was Mark wel. En het idee om er financieel alleen voor te staan en het plotseling met veel minder te moeten doen, schrikt me héél erg af. Als je eraan gewend bent om designertassen te kopen, is het geen fijn idee om plotseling bij H&M te moeten shoppen. Ook voor mijn dochter wil ik liever niet scheiden. Zij heeft nu een luxeleventje. Ze heeft een zwembad in de tuin, mooie kleren, veel speelgoed én ze ziet veel van de wereld. Als Mark en ik uit elkaar gaan, is de kans groot dat ik de voogdij krijg over Haley, omdat Mark nooit thuis is. En dat wil meteen ook zeggen dat het over is met de verre vakanties. Dat wil ik mijn dochter liever niet aandoen. Ik ben in elk geval niet van plan om te gaan werken. Als het ooit misloopt tussen Mark en mij, moet hij mij en Haley alimentatie betalen. Zodra ik een baan heb, hoeft hij me helemaal niets te betalen. Dan is het toch stom om te gaan werken?”

Verwaarloosd gevoel

“De laatste maanden maken Mark en ik steeds vaker ruzie. Ik mis iemand om mee te praten. Om beslissingen mee te nemen. Om tegenaan te kruipen. Als ik daarover begin tegen Mark, wordt hij boos. Hij vindt dat ik geen recht heb om moeilijk te doen. Dan zegt hij dat ik met mijn neus in de boter ben gevallen, dat hij zo hard werkt zodat ik alles kan kopen wat ik wil en dat ik wist waarvoor ik tekende. Dat klopt natuurlijk allemaal wel. Maar ondertussen voel ik me wel verwaarloosd. Ik mis bevestiging en aandacht.”

Lees ook
Chantal (32): ‘Ik ga telkens weer vreemd en ik kan het niet laten’

“Voor je het weet, ga je ergens anders die aandacht opzoeken. Als op zo’n eenzaam moment een aantrekkelijke man me kan geven wat ik nodig heb, sta ik niet voor de gevolgen in. Nee, ik heb Mark nog niet bedrogen. Maar de garantie dat ik dat nooit zal doen, kan ik niet geven. Bovendien vermoed ik dat Mark van alles en nog wat uitspookt in het buitenland. Als ik hem bel en ik hoor feestgeluiden op de achtergrond, word ik weleens woest. Om mezelf te kalmeren, ga ik dan shoppen. In een halfuurtje jaag ik er dan makkelijk duizend euro doorheen. Dat is mijn wraak. Mijn troost. Mijn dochter en mijn mooie spullen, dat is alles wat ik heb.”

Dit artikel komt uit het Flair & VIVA Zomerboek 2020. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair. Wil je een editie (na)bestellen? Dat kan hierOp de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Beeld: Canva

Shoppen is altijd een goed idee