Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Sas: ‘Ik reed een deuk in de auto van de buren’

Sas: ‘Ik reed een deuk in de auto van de buren’

Relaties & opgebiecht
Sas: ‘Ik reed een deuk in de auto van de buren’

Elke week onthult een lezeres haar diepste geheim.

Sas (28): ‘Stom, stom, stom. Ik was die avond met vriendinnen naar een feest geweest. Het was weekend, we waren uitgelaten, lekker aan het dansen en oké, misschien had ik achteraf gezien die laatste cocktail niet moeten nemen. Maar goed, zondag had ik geen afspraken, dus zou ik alle tijd hebben om bij te komen. Alleen had ik er geen seconde rekening mee gehouden dat het fietsen nog weleens lastig kon worden…

Lees ook: Anna: ‘Ik ben nooit verliefd geweest op mijn man’

Eens in de zoveel tijd plannen mijn vriendinnen en ik een ouderwets avondje stappen. Girls only, dus vrienden en mannen mogen niet mee. Deze avond waren we op een feestje met dj’s. Ik had te veel gedronken, maar had dat tijdens de avond niet zo door. Het was een uur of drie toen we buiten nog wat stonden na te praten. Iedereen was uitgebreid aan het knuffelen om gedag te zeggen. Uiteindelijk stapte ik op m’n fiets om naar huis te gaan. Hoewel wat wankel kon ik nog prima fietsen. Het was niet druk op straat, ik hoefde niet ver, dus dat kwam wel goed. Keurig licht aan en hup, gaan. Toen ik mijn straat inreed, keek ik naar boven, naar ons huis en zag dat het al donker was. Lex, mijn vriend, moest al op bed liggen. Ik keek nog eens en toen gebeurde het: ik knalde met fiets en al tegen de zijkant van de auto van onze onderburen. Baf, daar lag ik, ónder mijn fiets. Ik was draaierig, maar stond redelijk snel weer op. Het ging niet heel hard en zo te zien was ik er zonder kleerscheuren vanaf gekomen. Het stuur van m’n fiets stond scheef, maar dat was het wel. Ik pakte m’n fiets en liep ermee door de poort naar de schuur. Daarna ben ik naar binnen gegaan, heb mijn kleren uitgegooid en ben naast Lex gekropen. Ik denk dat ik een minuut later al sliep.

De volgende dag had ik uiteraard een kater. Lex merkte dat en was lief voor me. Hij maakte een ontbijtje met eieren. ‘Hier, katervoer!’ zei hij. Ik was brak, maar voelde me blij door hem. Ik had alleen wel last van mijn rechterarm. Die voelde stijf. Het stomme was: ik dacht niet eens aan die val. Dat deed ik pas de volgende dag weer. Ik wilde mijn fiets pakken om naar m’n werk te gaan en zag dat het stuur helemaal scheef stond. Die val! Daar kwam de pijn in mijn arm natuurlijk vandaan. Het stuur kreeg ik redelijk recht door de voorband tussen mijn benen te klemmen. En ik kon gewoon fietsen, dus niks aan de hand. Totdat ik die dag thuiskwam.

Echt niet dat ik naar de buren zou gaan en mezelf zou aangeven.

In de centrale hal hing een brief met in grote letters: ‘WIE HEEFT ER IETS GEZIEN?’ Ik schrok en las het. Het was van de onderburen. In de nacht van zaterdag op zondag was iemand tegen hun auto aan gereden. Er zat een deuk in de zijkant. Er werd gevraagd of getuigen zich wilden melden. Ik schrok me lam! Ik rende als een gek de trap op en ben binnen op de bank geploft. Paniek, wat moest ik doen?! Echt niet dat ik naar de buren zou gaan en mezelf zou aangeven. Ik was vreselijk nieuwsgierig naar de deuk. Die had ik ’s nachts niet eens gezien. De auto van de buren stond er die middag niet, dus ik kon niet stiekem gaan kijken. Toen Lex thuiskwam, zei hij: ‘Heb je dat briefje zien hangen?’ Ik antwoordde zonder blikken of blozen: ‘Ja, achterlijk dat ze dan niet even een briefje onder de ruitenwisser doen.’ Daarmee was de kous af.

Ik ben natuurlijk als de dood dat iemand iets heeft gezien, maar ik ga echt niet zeggen dat ík het was met mijn bezopen kop. Inmiddels zijn we een week verder. De brief hangt er nog steeds. Lex heeft de buurman gesproken. Er is nog geen reactie op gekomen. De deuk heb ik inmiddels ook gezien. Ongelooflijk dat ik daar ’s nachts niets van heb gemerkt. Ik durf het aan niemand te vertellen en hoop dat het een stille dood sterft. Maar ik ben al twee keer in paniek wakker geschrokken. Omdat ik toch bang ben dat iemand mij heeft zien vallen en dat zal melden.’

Ook iets op te biechten? Stuur dan een mailtje naar flair@sanoma.com.

Beeld: IStock

 

Shoppen is altijd een goed idee