Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > ‘Mijn grootste angst is dat hij zich afkeert van mij, zijn mislukte nietsnut van een moeder’

‘Mijn grootste angst is dat hij zich afkeert van mij, zijn mislukte nietsnut van een moeder’

Relaties & opgebiecht
‘Mijn grootste angst is dat hij zich afkeert van mij, zijn mislukte nietsnut van een moeder’

Anne-Marijn (43) zorgt in haar eentje voor haar 16-jarige zoon. Ze is dol op hem. Maar ook bang voor zijn vlijmscherpe opmerkingen: ‘Ik zeg steeds tegen mezelf dat ik het me niet zo moet aantrekken. Maar dat helpt niet. Onder zijn woorden krimp ik ineen.’

“Ik weet van mijn buurvrouw dat ze regelmatig wakker ligt, omdat haar zoon wiet rookt en vrienden heeft die met de politie in aanraking zijn geweest. Dat is pas erg, denk ik dan. Ik heb vervolgens niet de moed om te zeggen dat ook ík die nacht slecht heb geslapen, vanwege mijn zoon Robin. En niet omdat hij van die verkeerde dingen doet. Integendeel. Robin is een modelkind: vliegt door het vwo, doet zelfs een extra vak, komt nooit te laat thuis en heeft naar mijn weten nog nooit een glas alcohol of een sigaret aangeraakt.”

Geheimen

“Maar ondertussen lig ik wakker omdat Robin me continu, subtiel of minder subtiel, het gevoel geeft dat ik niet voldoe als moeder. Dat ik tekortschiet, dom ben, naïef, oud en nog te dik ook, zoals laatst bleek uit zijn blik vol walging bij een nieuw jurkje. ‘Dat kun jij met je benen echt niet hebben hoor’, zei hij. Ik perste mijn gezicht tot een glimlach, zei: ‘Joh, wat een onzin.’ Maar even later stond ik het jurkje met tranen in mijn ogen achter in mijn kast te proppen en dat komt er niet meer uit totdat ik vijf kilo afval. Of totdat ik niet meer zo onzeker word van Robin’s opmerkingen. Misschien dat het allemaal zo gevoelig ligt, omdat ik er al sinds zijn derde alleen voor sta. Natuurlijk had ik hem een leuke vader gegund. Ik betreur het dat ik zo’n slechte keuze heb gemaakt. Mijn ex was altijd al onbetrouwbaar; hij kon geen baan behouden en bedroog me met andere vrouwen.”

Lees ook
Rozemarijn’s dochter (8) is geboren in het verkeerde lichaam: ‘Ik hoopte dat het een fase was’

“Ondanks alles wat er was gebeurd, had ik graag een goed contact gehouden, omdat ik vond dat Robin een vader hoorde te hebben. Maar een paar maanden nadat het uit was, had mijn ex al een nieuwe vriendin – een nieuw slachtoffer eigenlijk – en hoorden we niets meer van hem. Omdat ik altijd hoopte dat hij ooit weer zou opduiken en ik mijn ex niet zwart wilde maken bij zijn zoon, heb ik Robin hier weinig over verteld. Tot hij vorig jaar zelf op zoek ging en ontdekte dat zijn vader tegenwoordig op straat leeft. En mij vol afschuw vroeg waarom ik zo stom kon zijn geweest me met zo’n loser in te laten. Bah!”

“Robin droeg mij ook lange tijd op handen, maar in de puberteit begon dat te veranderen. Hij trok meer met vriendjes op en had geheimen voor me. Dat vond ik weleens moeilijk, maar het leek me ook een logische stap in zijn ontwikkeling. Dat hij me buiten begon te sluiten, was het probleem niet. De kritiek die hij op mij had wél. Hij begon me steeds vaker af te kraken. Om kleine dingen, om grote dingen. Dag in, dag uit. Ik kan daar heel moeilijk mee omgaan.”

Mislukte nietsnut

“Robin weet me thuis continu onderuit te halen. Hij heeft kritiek op mijn manier van koken, van schoonmaken, van praten aan de telefoon. Als ik iets ben vergeten te kopen tijdens het boodschappen doen, moet ik het bezuren. Dan doet hij alsof de wereld vergaat. Als ik zeg dat hij het zelf nog even kan halen als hij er echt niet zonder kan, kijkt hij me aan alsof ik gek geworden ben. ‘Dat is jouw taak, jíj wilde mij’, zegt hij dan. ‘Dacht je dat ik op jou als moeder zat te wachten?’ Ik krimp ineen onder zijn woorden. Ik houd zo veel van hem. Hij is mijn nummer één in de wereld. Dat juist hij zich denigrerend, onverschillig en hard tegen me opstelt en ik bijna nooit meer voel dat hij van mij houdt, vind ik niet te verteren. Ondanks dat het nu al een paar jaar aan de gang is, went het niet. Ik leef continu in angst voor hem. En het is mijn allergrootste angst dat dit voor altijd zo blijft. Dat hij op een dag het huis uitgaat en doet wat nu al vaak zijn grootste wens lijkt: zich voorgoed van mij, zijn mislukte nietsnut van een moeder, afkeren.”

Lees het volledige verhaal in het nieuwe nummer van Flair (08-2020).
Deze editie ligt nú, van 19 t/m 25 februari, in de winkels. Bestellen of nabestellen kan hier.

Tekst: Lydia van der Weide | Beeld: Justine Wouterson

Shoppen is altijd een goed idee