Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Marijke had overgewicht en gooide het roer om: ‘Ik raakte niet alleen de kilo’s, maar ook m’n relatie kwijt’

Marijke had overgewicht en gooide het roer om: ‘Ik raakte niet alleen de kilo’s, maar ook m’n relatie kwijt’

Relaties & opgebiecht
Marijke had overgewicht en gooide het roer om: ‘Ik raakte niet alleen de kilo’s, maar ook m’n relatie kwijt’

Ze zat er lange tijd niet zo mee dat ze geen slanke den was. Totdat Marijke (55) besefte dat ze toch echt overgewicht had. Ze viel niet alleen 25 kilo af, maar zag ook haar relatie stranden. ‘Het besef dat ons huwelijk niet werkte, drukte ik jarenlang de kop in door mijn emoties weg te werken met een laagje eten.’

‘Ik at behoorlijk wat troep’

“Toen ik vorig jaar mei in de spiegel keek, was ik niet blij met wat ik zag. Mijn lichaam was niet  ‘wat voller’, ik had overgewicht. ‘Jee Marijke,’ zei ik tegen mezelf, ‘dit kan toch zo niet.’ Toen ik ook nog last kreeg van hoge bloeddruk, was voor mij de maat vol. Na jarenlang jojoën moest ik die kilo’s nu eens en voor altijd kwijt zien te raken. Niet alleen om me lekkerder te voelen in mijn eigen lijf, maar ook voor mijn gezondheid. Op zich kookte ik al vrij gezond. Als moeder van drie kinderen was ik gewend om ook groenten en fruit in huis te halen. Maar daaromheen at ik wel behoorlijk wat troep. Zoals een 200 gram-reep chocola, een stuk taart uit de supermarkt of een hele zak nachochips. Ik vond het heerlijk om toastjes te maken met allemaal smeerseltjes. Of ik sneed even een stuk kaas af, om dat uit de hand op te eten.”

Onderkin

“Ik zat er niet mee dat ik geen slanke den was. Niet iedereen heeft maat 38 en dat hoeft ook niet. Maar de laatste jaren schoot die weegschaal wel zo ver door dat ik me onzeker begon te voelen. ‘Van bovenaf’, zei ik als iemand een foto van me maakte. ‘Anders zie je mijn onderkin.’ Het liefst ging ik helemaal niet op de foto, want ik vond het niet leuk wat ik dan zag. Ik probeerde weleens een dieet. Dan mocht ik vooral veel dingen niet meer eten. Het moment waarop er een paar kilo af was, vierde ik door mezelf te belonen met iets lekkers. Maar dat schoot natuurlijk niet op.  Voor ik het wist, zaten die afgevallen kilo’s er dan weer aan.”

Kleine aanpassingen

“Toen ik thuis vertelde dat ik de kilo’s nu echt ging aanpakken, keek mijn gezin dan ook niet op. Daar heb je mama weer met een nieuw dieet, zag ik de kinderen denken. Maar deze keer voelde het meteen anders. Met behulp van een coachingsplan van Skinnyminds ben ik aan de slag gegaan. Het draaide bij het plan niet om het aantal kilo’s dat ik moest afvallen. Ik kreeg ook niet te horen wat ik wel en niet mocht eten. Het ging om het doen van kleine aanpassingen. En om me bewuster te worden van de redenen waarom ik at. Als ik honger kreeg, dook ik vroeger meteen de koelkast in.”

Buik- of hoofdhonger?

“Nu sloot ik eerst even mijn ogen. ‘Is het honger uit mijn buik of honger uit mijn hoofd’, vroeg ik me dan af.  Als die honger kwam door onrust in mijn hoofd, ging ik na wat ik probeerde weg te eten.  Voelde ik me rot of verdrietig? Dan leerde ik die emoties te voelen in plaats van ze weg te werken met een laagje eten. Als ik werkelijke honger had, ging ik na of ik al bijna aan tafel ging. Als het antwoord daarop ja was, mocht ik die honger best voelen. Daar ging ik niet dood aan. Maar vroeger probeerde ik een rommelende maag met man en macht te voorkomen.”

Andere beloningen

“Ik leerde mijn eten ook een cijfer te geven. Alles onder de acht liet ik staan. Als ik zin had in een wijntje dat in mijn ogen een negen of tien waard was, mocht ik dat gewoon nemen. Maar een oliebol is voor mij echt niet meer dan een zeven min waard. Dus waarom zou ik zo’n caloriebom dan eten? Die kleine veranderingen hielpen mij enorm. Ook besefte ik hoezeer ik mezelf beloonde met eten. Als ik iets goeds deed, mocht ik van mezelf iets lekkers pakken. Ik moest leren beloningen niet meer aan eten te koppelen. Ik leerde alternatieven bedenken. Bijvoorbeeld een wandeling maken of heerlijk in bad gaan. Ik merkte dat ik daar ook van kon genieten. Voor mijn man en kinderen veranderde er eigenlijk niks aan het avondeten. Ik paste alleen kleine dingen aan.  Aten zij een speklapje, dan nam ik bijvoorbeeld een tartaartje. De stamppot die erbij op tafel stond, schepte ik gewoon op. Hierdoor was het zo makkelijk vol te houden.”

‘De kilo’s vlogen eraf’

Naast gezonder eten begon ik meer te bewegen. Tot mijn veertigste woonde ik in de stad en deed ik alles op de fiets. Maar na een verhuizing naar het Drentse platteland waren de winkels verder weg, dus de auto pakken bespaarde tijd. Nu schafte ik een fiets aan en liet de auto voor het eerst in jaren staan. Heerlijk voelde dat! Ik ontdekte opnieuw mijn prachtige omgeving. Ook ging ik meer wandelen. Om de hond uit te laten, of ik ging even alleen een uurtje naar buiten. Niet alleen voelde ik me lekkerder in mijn lijf, de kilo’s vlogen er ook vanaf.”

Lees ook
Hoofdredacteur Marije: ‘Als het om afvallen gaat, ben ik een enorme uitsteller’

Huwelijk op de klippen

“Na twintig jaar huwelijk liep in oktober het huwelijk met mijn man stuk. Ik raakte het afgelopen jaar dus niet alleen de kilo’s, maar ook een relatie kwijt. Het besef dat ons huwelijk niet werkte, kwam niet uit de lucht vallen. Al jaren voelden we allebei dat het niet goed ging. Maar waar ik nare gevoelens vroeger de kop indrukte met eten, kwamen die nu sneller aan de oppervlakte. Door de breuk kwam er veel op me af.”

Lees de rest van het verhaal van Marijke in Flair 05-2021. Deze editie ligt t/m 9 februari in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen (of nabestellen) kan hier.

Beeld: Sanne Bakker

Shoppen is altijd een goed idee