Je bent hier: Home > Opgebiecht > Opgebiecht: ‘Ik plunderde mijn zoontjes rekening voor een paar Louboutins’

Opgebiecht: ‘Ik plunderde mijn zoontjes rekening voor een paar Louboutins’

Opgebiecht
Opgebiecht: ‘Ik plunderde mijn zoontjes rekening voor een paar Louboutins’

Kim (29): “Maandelijks stort mijn ex Dennis 200 euro op de rekening van ons zoontje. Die rekening heb ik in beheer. Het is geld voor nu, maar ook voor later; studie, woning, dat soort dingen. Liam is pas 3, dus dat later duurt nog wel even. Daarom heb ik onlangs geld van die rekening afgehaald voor mezelf, omdat ik het echt even nodig had. Het paar schoenen, Louboutins, dat ik zó graag wilde, was ineens afgeprijsd…

Best fout natuurlijk, maar aan de andere kant denk ik: niet te zwaar aan tillen, dat geld is over een tijdje wel weer aangevuld. Tenminste, dat lijkt me wel, want binnenkort heb ik vast weer een baan en dan is het geen probleem. Op het moment loop ik een beetje te klooien. Ik heb nu een uitkering, het bedrijf waar ik werkte is failliet gegaan. Dat zag ik niet aankomen, maar op zich red ik me nog wel.

Ik ben single en mijn zoontje Liam is 3. In hem gaat nog het meeste geld zitten en dat is oké. Als ik echt omhoog kom te zitten met de huur of zo, dan kan ik een beroep doen op mijn ouders. Ze hebben het niet breed, maar in geval van nood kunnen ze me helpen. Dat heeft mijn moeder tegen me gezegd, maar ik heb er gelukkig nog geen gebruik van gemaakt.

‘Achteraf wenste ik dat ik ze nooit had gezien, want ik kreeg ze niet meer uit mijn hoofd’

Zelf ben ik niet per se een big spender, maar ik kan wel ongelooflijk genieten van mooie kleding, schoenen en tassen. Designerstuff, dus niet een nagemaakt kopietje van een buitenlandse markt maar het échte werk. Ik bekijk veel fashion sites, maar koop eigenlijk nooit iets. Ik weet dat ik het me nu niet kan veroorloven, dus ik moet dat niet doen. Maar ik houd het allemaal wel bij en zo zag ik online een paar laarsjes van Louboutin. Ze waren deels van suède en deels van leer, zwart met een metallic achterkant met klein ritsje, enorm hoge hak en uiteraard die rode zool. Zo mooi, echt to die for! Bijna 900 euro. Belachelijk natuurlijk voor een paar laarsjes. Achteraf wenste ik dat ik ze nooit had gezien, want ik kreeg ze niet meer uit mijn hoofd. Ik heb er zelfs van gedroomd! Je hebt ze niet nodig, maar je weet wel dat zo’n paar laarsjes alles anders zou maken. Draag je ze, dan heb je letterlijk de wereld aan je voeten, want dat is een statement waar niemand omheen kan.

Raar hoe iets in je hoofd steeds groter kan worden. Na een tijdje vond ik het nog steeds belachelijk veel geld, maar toch raak je eraan gewend dat ze zo’n bedrag kosten en zelfs dat ze het waard zijn. Ik begon me in te beelden dat mijn leven een stuk beter zou zijn als ik die laarsjes in mijn kast had staan. Ik heb geprobeerd ze uit mijn hoofd te krijgen, maar dat lukte niet. Als je eenmaal zo’n site hebt bezocht, dan duiken de advertenties overal op. Ik kon mijn laptop niet aanzetten, of dat paar Louboutins kwam in beeld. Probeer het dan maar eens naast je neer te leggen. Toen ze ineens langskwamen met een rode kras door de prijs en de laarsjes aanboden voor een paar 100 euro minder, had ik mezelf niet meer in de hand. Ik heb ze besteld.

Lees ook
Opgebiecht: ‘Mijn ongeneeslijk zieke minnaar weigert elk contact’ 

Nou heb ik op mijn eigen rekening geen 100-en euro’s staan, maar op die van Liam wel. Ik twijfelde niet eens toen ik het geld van zijn rekening naar die van mij overmaakte. Dat leek me de veiligste manier om zijn rekening te plunderen, want zo kan ik – als dat nodig zou zijn – een smoes verzinnen waarom ik dat geld even moest lenen. Nog geen week later had ik ze in huis. Ze zijn prachtig, ik ben er waanzinnig blij mee en alleen al ernaar kijken geeft me een geluksgevoel. En weet je, Liam komt niks tekort. Hij heeft genoeg kleertjes, we eten goed en gezond en ik ben er altijd voor hem.

Dat is niks bijzonders, ik weet het, maar daar mag je voor jezelf toch best een leuk beloninkje tegenover zetten? Dennis komt dit nooit te weten komen, mijn ouders ook niet. Die laarsjes zal ik alleen dragen op speciale gelegenheden. Mijn ouders of Dennis zouden trouwens niet eens zien dat ze nieuw zijn. Mijn vriendinnen wel, maar dat is niet erg. Als ik straks weer een baan heb, vul ik Liams rekening meteen aan. Dan is mijn schuldgevoel ook weer weg, klaar.”

Dit artikel komt uit Flair 23. Deze editie ligt vanaf 5 juni in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Tekst: Valerie van der Meer | Beeld: iStock