Je bent hier: Home > Opgebiecht > Opgebiecht: ‘Mijn ongeneeslijk zieke minnaar weigert elk contact’

Opgebiecht: ‘Mijn ongeneeslijk zieke minnaar weigert elk contact’

Opgebiecht
Opgebiecht: ‘Mijn ongeneeslijk zieke minnaar weigert elk contact’

Hedwig (36): “Voor de buitenwereld lijken Jordi en ik en onze kinderen vast het perfecte gezinnetje. Dat Jordi en ik elkaar vrijlaten in de liefde hoeft niemand te weten. Ik weet dat hij vaker ‘buiten de pot pist’ dan me lief is. Maar ik heb zelf ook jaren een minnaar gehad, die me kort geleden vertelde dat hij me niet meer wil zien omdat hij waarschijnlijk ongeneeslijk ziek is. Ik weet niet hoe ik daarmee moet dealen.

Guido en ik kennen elkaar al heel wat jaar. Hij was mijn minnaar, het ging bij ons puur om de seks. Gemiddeld zagen we elkaar een keer per maand. Jordi, mijn man, weet dat. Tenminste, hij kent Guido niet, weet ook niet wie het is, maar hij weet dat ik er ook iemand ‘naast’ had. Dat is in onze relatie zo ontstaan, nadat ik merkte dat Jordi vreemdging. Woedend was ik, in staat om onze relatie te verbreken. Na veel ruzies en gesprekken, besloten we om samen door te gaan en om te kijken hoe het zou zijn als we elkaar vrijer zouden laten. Dus overschakelen naar een open relatie.

‘Er is niks gebeurd, maar ik ging wel weg met zijn nummer op een bierviltje in mijn tas’

Jordi leefde zich uit en ik trok dat slecht. Totdat Guido in mijn leven kwam. Guido is al eind 40, een stukje ouder dus dan wij. Ik ontmoette hem in een kroeg in Brabant, waar ik een sauna-weekendje deed met een vriendin. Er was meteen iets tussen ons, we klikten zonder een woord gesproken te hebben. Toen is er niks gebeurd, maar ik ging wel weg met zijn nummer op een bierviltje in mijn tas.

Kort daarna reed ik opnieuw naar Brabant, maar nu voor een afspraak met Guido. Dat was geweldig, wat een man! Handig was het niet. Guido is getrouwd en heeft 3 kinderen die net uit huis zijn. Het verschil is dat hij en zijn vrouw geen open relatie hebben. Als ik tegen Jordi zeg dat ik wegga en een nacht niet thuiskom, dan is dat geen probleem. En dan ook écht niet, hij accepteert dat omdat ik het van hem inmiddels ook accepteer. Bij Guido moest het stiekem, wat nog best iets spannends heeft. Het mocht niet ontdekt worden. Dat ging jaren goed, meestal zagen we elkaar ergens in een hotel. Een enkele keer bleven we samen voor een nacht, maar vaker zagen we elkaar even tussendoor.

Lees ook
Opgebiecht: ‘Niemand weet dat ik abortus liet plegen’

Dat vroeg wel om improvisatievermogen; soms zat ik 2 uur in de auto om bij hem te komen en zagen we elkaar misschien een uurtje. Dat gaf allemaal niet, het was de moeite waard. De laatste keer dat we afspraken, hadden we de tijd. Ik had me erop verheugd, het was alweer even geleden. Meteen merkte ik dat er iets mis was.

Guido vertelde het meteen: er zat een tumor in zijn hoofd. Kwaadaardig. Op een plek die zich niet makkelijk laat opereren en ze weten ook niet wat ze gaan aantreffen als ze dat wel doen. Het nieuws kwam binnen als een bom. Weet je, tussendoor hadden we weinig contact. We hadden seks en daar ging het om. We wilden elkaar niet te goed leren kennen, omdat we uiteindelijk allebei niet meer van elkaar wilden. Dit was heftig, als een klap in mijn gezicht.

‘Hij wil niet dat ik hem opzoek als hij echt ziek wordt’

Het kwam echt als donderslag bij heldere hemel, vooral ook omdat hij zei dat hij me niet meer wilde zien. Dat begreep ik niet en ik was het er niet mee eens. Totdat hij me uitleg gaf waarom. Hij verwacht dat het niet goed komt, gaat uit van uitzaaiingen en wil niet behandeld worden. Kanker komt veel voor in zijn familie. Ik bleef volhouden dat ik hem niet kwijt wilde, maar hij had hier al uitvoerig over nagedacht en was niet op andere gedachten te brengen. Hij wil geen gedoe achteraf.

Hij wil niet dat ik hem opzoek als hij echt ziek wordt. Hij wil ook niet dat ik naar zijn eventuele crematie kom en hij wil per se niet dat zijn vrouw en kinderen te weten komen over ons. Dat heb ik hem moeten beloven en daar zal ik me ook aan houden. De afspraak is dat ik geen contact meer opneem, maar inmiddels word ik gek van onzekerheid. Hoe is het met hem? Is hij al geopereerd? Zal hij genezen? En neemt hij dan weer contact op? Of kom ik er nooit achter als hij is gestorven? Ik dacht dat ik het kon: iemand alleen voor de seks. Nu kom ik erachter dat ik toch veel meer van hem houd dan ik dacht.”

Dit artikel komt uit Flair 22. Deze editie ligt vanaf 29 mei in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.