Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Opgebiecht: ‘Vrienden genoeg, maar toch ben ik heel eenzaam’

Opgebiecht: ‘Vrienden genoeg, maar toch ben ik heel eenzaam’

Relaties & opgebiecht
Opgebiecht: ‘Vrienden genoeg, maar toch ben ik heel eenzaam’

Chantal (33): “Ik denk dat geen vriend of vriendin van mij het zou geloven als ik de waarheid zeg: ik kan me vaak zó eenzaam voelen. Het wordt alleen maar erger door Facebook en Instagram. Ik zie wat iedereen wél doet en ik niet… Soms lig ik echt te huilen in bed, omdat niemand doorheeft hoe alleen en ellendig ik me voel. Kennelijk doe ik iets verkeerd, want ik denk dat er weinig mensen zijn die écht om me geven.

Misschien komt het wel doordat ik al een jaar single ben. Daarvoor heb ik een lange relatie gehad met Sander. We zijn vijf jaar samen geweest en hebben dus veel dezelfde vrienden. Onze break-up kwam van ons samen, we hadden allebei genoeg van onze relatie. Het is in goed overleg gegaan, no hard feelings, en Sander en ik zijn nu nog vrienden.

Inmiddels heeft hij al een tijdje een nieuwe vriendin en dat gun ik hem. Leuke meid. Ik heb na hem nog wel wat dates gehad, maar daar is niks serieus uit voortgekomen. Het stomme is dat Sander nog steeds midden in ‘onze’ vriendenkring staat. Zijn nieuwe vriendin is ook met open armen ontvangen, weet ik door de foto’s die ik zie. Maar ik lijk eruit te liggen, terwijl wij samen prima door een deur kunnen. Ik denk dat het komt omdat veel vrienden ook stellen zijn. Nu ik alleen ben, voelt het alsof ik er niet meer toe doe. Of misschien vinden ze dat er gekozen moest worden tussen Sander en mij. Zelfs van vrienden met wie wij weleens op vakantie zijn geweest, hoor ik nooit meer wat. Ik kan me voorstellen dat je gedwongen wordt om te kiezen als een stel vechtend uit elkaar gaat, maar dat was bij ons niet zo.

‘Waarom zit ik alleen thuis? Vindt niemand het meer leuk als ik erbij ben? Is mijn tijd voorbij?’

Toch word ik bijna nooit meer gevraagd voor een avondje kroeg of een feestje. Boeien, zou je denken, dan ga je toch alleen, maar dat durf ik niet. Ik ga niet in mijn eentje naar een café, concert, foodfestival of iets anders. Dan voel ik me nog duizend keer zieliger dan dat ik ben. Het ergste vind ik dat ik op Insta vaak bekenden zie, die wél ergens samen zijn en het goed hebben. Ik begrijp niet waarom ik niet meer word uitgenodigd. Ik werk, dus er zijn best wat mensen die ik regelmatig zie, maar dat zijn vrij oppervlakkige contacten. Daar komen geen vriendschappen uit voort. Gek is, dat mensen denken dat ik juist veel vrienden heb of dat ik altijd druk ben. Ik heb ook wel vrienden en vriendinnen genoeg, maar of ze échte vrienden zijn..?

Niemand weet dat ik avonden achter elkaar op Insta en Facebook zit te kijken. Dan zie ik dat iedereen leuke dingen aan het doen is, proostend met wijn of een biertje en met mooie gerechten op tafel, of met de hoofden bij elkaar ergens in een kroeg. Dat doet me pijn. Waarom zit ik alleen thuis? Vindt niemand het meer leuk als ik erbij ben? Is mijn tijd voorbij? Het schiet allemaal door mijn hoofd en ik weet geen antwoord. Als ik beter in mijn vel zou zitten, zou ik ook denken: doe niet zo zielig, onderneem dan zelf iets. Ben ik soms zo zuur geworden dat ik voor anderen niet meer interessant ben? Want niemand zit te wachten op een actie van mijn kant. Ik heb al vaker iets voorgesteld bij vriendinnen en meestal hoor ik iets als  ‘ja leuk’, maar als ik met mijn agenda klaarsta, hebben ze even geen tijd en zullen ze er snel op terugkomen. En dat gebeurt dus niet. Ik heb natuurlijk wel familie, maar ook die is meer met zichzelf bezig dan met mij. Mijn broertje heeft een leuk leven als ik de socials mag geloven, maar ik heb weinig contact met hem.

Lees meer
Opgebiecht: ‘Ik ben zwanger maar ik ben nog lang niet klaar voor een baby’

Klink ik hopeloos? Ik weet zeker dat, als je het aan vriendinnen zou vragen, zij stuk voor stuk denken dat het goed met me gaat. Het is eng om hulp te vragen of toe te geven dat het helemaal niet lekker gaat. Tinder heb ik ook geprobeerd, maar dat is niks voor mij. Ik werd er stikzenuwachtig van. Ik geloof niet dat je daar echte liefde vindt. Eerlijk gezegd geloof ik ook niet dat ik op zoek ben naar een relatie. Op dit moment zou een écht goede vriendschap met iemand met wie ik kan praten en lol kan maken me veel dierbaarder zijn.”

Dit artikel komt uit Flair 10-2020, de editie die t/m 11 maart 2020 in de schappen ligt. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen (of nabestellen) kan hier.

Shoppen is altijd een goed idee