Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Opgebiecht: ‘Door de coronamelder ontdekte ik dat mijn vriend was vreemdgegaan’

Opgebiecht: ‘Door de coronamelder ontdekte ik dat mijn vriend was vreemdgegaan’

Relaties & opgebiecht
Opgebiecht: ‘Door de coronamelder ontdekte ik dat mijn vriend was vreemdgegaan’

Iris (33): “Vreemdgaan is voor mij altijd een no-go area geweest. Ik zal het nooit doen en ik verwacht dat mijn vriend het ook niet doet. Wat is een relatie anders waard? Anderhalf jaar was ik samen met Bram. Ik dacht dat hij het beste was wat me ooit was overkomen, maar door een melding van de corona-app ontdekte ik dat Bram dat gevoel niet bij mij had…”

Vriend vreemdgegaan

“Als ik iets níet had zien aankomen, dan was dit het. Ik denk niet dat ik ooit zo verliefd ben geweest. Het was super dat wij elkaar anderhalf jaar geleden vonden, want het merendeel van onze relatie hebben we samen in lockdown gezeten. Daar hadden we geen probleem mee, integendeel juist. We genoten van elkaars gezelschap en hadden het geweldig. We waren op elkaar aangewezen én we waren verliefd, de perfecte omstandigheden om een leuke tijd te hebben. Thuiswerken, een vrijpartij tijdens de lunch, samen eropuit, alles was top. Tot dat ene moment waarop alles als een zeepbel uit elkaar spatte.”

Coronamelder

“Bram en ik woonden niet samen, maar het afgelopen jaar was ik vaak bij hem. Ook op die bewuste dag in november toen Bram bericht kreeg van zijn coronamelder. ‘Wat is dit?’ zei hij, kijkend naar zijn iPhone. Ik vroeg wat er aan de hand was en hij liet het bericht zien. ‘Nee!’ riep ik uit, ‘dan krijg ik vast ook bericht.’ Bram moest tien dagen in isolatie, na een bewuste datum. Er waren al wat dagen voorbij, dus het zou korter zijn. We sloegen onze agenda’s eropna en het was op een dag dat ik niet bij hem was gebeurd. Een kantoordag, die had hij een enkele keer.”

‘Onnozel constateerde ik: als jij gewoon afstand hebt gehouden, dan kan er toch niks zijn? Terwijl ik het zei, viel bij mij het kwartje’

“Ik was stiekem opgelucht, wat natuurlijk nergens op sloeg. Als Bram het zou krijgen, dan was de kans groot dat ik de volgende was. In die melding stond geen naam, hij wist niet wie de besmette persoon was. Het deed iets met hem, hij zat te kijken in z’n agenda, te scrollen door appjes en de voortdurende frons op z’n gezicht verraadde dat het hem niet lekker zat. Ik wilde zijn rotgevoel wegzoenen, zei hem dat ik graag de komende dagen met hem in bed wilde doorbrengen en probeerde er luchtig mee om te gaan. Dat viel niet goed, dus ik dacht: laat maar even. Ik hoorde hem bellen met een collega, maar zijn eigen onderzoekje leverde niks op. Een paar uur later kreeg hij telefoon, ik kon het niet volgen, want hij had zijn deur dicht.”

Agressie

“Hij ging harder praten, maar ik verstond het niet. Aan de manier waarop hij klonk, hoorde ik dat het geen gezellig gesprek was. Het eindige met een knal op tafel. Ik schrok van zo veel agressie, die kant zag ik zelden. Ik liep zijn werkkamer in, hij zei ‘even niet’ en ik werd weggebonjourd. Ik bleef vragen wat er was; wat kon er zo erg zijn? Hij hoestte niet, was niet verkouden, dus waarom die overdreven reactie?”

Zijn ex

“Zijn telefoon ging weer, hij deed een handgebaar van ‘wegwezen’ mijn kant op en nam op. Ik deed de deur dicht en bleef natuurlijk luisteren. ‘Je moet nu stoppen met bellen!’ hoorde ik hem zacht zeggen. ‘Nee, ze weet niks.’ Ik deed de deur open en vroeg erdoorheen: wat weet ik niet? ‘Verdomme, Iris, ga weg!’ beet hij me toe. En in de telefoon: ik bel jou zo terug. Dit klopte niet, alles voelde verkeerd, hoewel ik het nog steeds niet kon plaatsen. Waarschijnlijk kwam het door zijn woede dat hij het eruit gooide: het was Marisa, zijn ex.”

Lees ook
Opgebiecht: ‘Het klinkt misschien raar, maar ik ben zo blij dat mijn opa dood is’

Voorgoed beschadigd

“Ik wist dat hij een zwak voor haar had en dat ze elkaar soms ‘vriendschappelijk’ zagen. Onnozel constateerde ik: als jij gewoon afstand hebt gehouden, dan kan er toch niks zijn? Terwijl ik het zei, viel bij mij het kwartje. Anders had ik het drie seconden later geweten door de woede-uitbarsting van Bram: ‘Ik ben met haar naar bed geweest!’ Ik stond aan de grond genageld. Hij schrok zelf van wat hij eruit gooide. ‘Luister, dit stelde echt niks voor…’ kwam hij me op me af. Ik wist voldoende en wilde alleen maar weg. Ik heb diezelfde dag mijn spullen bij elkaar gezocht en ben vertrokken om nooit meer terug te komen. Ik snap het niet, ik dacht dat we hetzelfde in onze relatie stonden. Nog steeds ben ik boos en heel verdrietig. Het hoofdstuk Bram is gesloten en mijn vertrouwen is voorgoed beschadigd.”

Dit artikel komt uit Flair 3-2021, de editie die t/m 26 januari in de schappen ligt. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen (of nabestellen) kan hier.

Tekst: Valerie van der Meer | beeld: Getty

Shoppen is altijd een goed idee