Je bent hier: Home > Opgebiecht > Opgebiecht: ‘Mijn vriend doet zich standaard beter voor dan hij is’

Opgebiecht: ‘Mijn vriend doet zich standaard beter voor dan hij is’

Opgebiecht
Opgebiecht: ‘Mijn vriend doet zich standaard beter voor dan hij is’

Leonie (31): “Liefde op het eerste gezicht: de ontmoeting tussen mij en Jeff, dik 3 jaar geleden. Hij is het type dat mijn vriendinnen een bal noemen. Zo’n eeuwige student met een grote bek, zo’n kakuitstraling en te veel gebral. Inmiddels ben ik er wel achter dat het allemaal schijn is en dat hij zich deze houding heeft aangemeten, maar ik begin het zat te worden om voor hem te liegen. Ik wil me niet anders voordoen dan wie ik ben.

Raar misschien, maar zolang ik me kan herinneren val ik op dat soort jongens. Corpsballen hebben altijd aantrekkingskracht op me gehad. Jeff en ik hebben 3 jaar een relatie, vanaf onze eerste ontmoeting was het meteen aan. We wonen nu 2 jaar samen en dat gaat goed. Ik ben nog steeds heel verliefd op hem en hij is dat ook op mij. Hij plaatst me op een voetstuk en ik vind dat heerlijk.

‘Eigenlijk mag ik niet klagen, maar ik begin me steeds meer te storen aan Jeff’

In veel dingen kan hij onverschillig zijn, maar zeker niet in zijn liefde voor mij. Jeff heeft een aardige baan, hoewel hij daar zelf niet tevreden mee is. Het werk dat hij doet vindt hij leuk, maar het probleem is: hij geeft geen leiding en staat niet hoog in aanzien. Daar werkt hij aan, maar de meeste van zijn ‘vriendjes’ hebben dat allang voor elkaar. Dat is waar het probleem dat ik met hem heb is ontstaan: Jeff doet zich standaard beter voor dan hij is. Voor mij hoeft dat niet, ik ken hem inmiddels door en door, en ik houd van hem zoals hij is.

Werk, geld en aanzien zijn voor mij niet belangrijk. Ik val op zijn persoonlijkheid, humor en ik vind het fijn om bij hem te zijn. We zijn gek op elkaar en hebben het goed samen. Onze levens zijn niet helemaal versmolten, we doen ook genoeg dingen zonder elkaar. Hij met zijn vrienden en ik met mijn vriendinnen en zussen. Eigenlijk mag ik niet klagen, maar ik begin me steeds meer te storen aan Jeff als we in gezelschap zijn. Ik zie dan een andere man dan ‘mijn’ Jeff.

Lees ook
Opgebiecht: ‘Aangeschoten stapte ik in de auto. En dat ging fout’

Het is lastig om uit te leggen, want ik vind de manier van praten die hij en zijn vrienden hebben echt lollig. Ik ben er inmiddels aan gewend, maar in het begin moest ik vaak hard lachen om hun uitspraken. Gaat helemaal nergens over, maar ik vind dat geestig. Als zíj het doen, tenminste. Maar wat nu steeds vaker gebeurt, is dat Jeff me erin betrekt en dat vind ik niet oké. Hij bralt maar een eind weg, prima, maar ik voel die behoefte zelf niet. Ik weet dat het een houding is van hem, maar ik ben niet zo. Tuurlijk, als hij weer iets roept en mij vraagt om het bevestigen dan knik ik, zeg ik ‘hmm-hmm’ of doe ik iets anders ter bevestiging. Maar ik heb niet die wens om me anders voor te doen dan ik ben. Wat ik zeker niet heb: de drift om zo sterk te overdrijven. Daar blinkt hij in uit.”

Dit artikel komt uit Flair 27-2019, de editie die van 3 t/m 9 juli 2019 in de schappen ligt. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Tekst: Valerie van der Meer | Beeld: iStock