Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Opgebiecht: ‘Ik ben verslaafd aan stelen’

Opgebiecht: ‘Ik ben verslaafd aan stelen’

Relaties & opgebiecht
Opgebiecht: ‘Ik ben verslaafd aan stelen’

Iris (29): “Voor het geld hoef ik het niet te doen, maar ik kan het echt niet laten: stelen. Het is ontzettend makkelijk en ik ben nog nooit gepakt. Het geeft me een kick als ik weer iets heb gejat, hoewel het dingen zijn die ik helemaal niet nodig heb. Later voel ik me er altijd superschuldig over. Dat gevoel verdwijnt en de volgende keer sla ik weer toe, hoewel ik weet dat ik opnieuw spijt krijg.

Nooit zal ik het vergeten, het eerste pakje kauwgom dat ik jatte in de supermarkt. Ik zat op de lagere school en werd min of meer gedwongen door vriendinnetjes. Iedereen had altijd snoep, behalve ik. Totdat ik ontdekte hoe ze daaraan kwamen: door te stelen. Ik durfde dat niet zomaar te doen en was in shock toen ik ontdekte dat vrijwel iedereen jatte en zag hoe makkelijk het was.

‘Ik had me nooit makkelijker kunnen verraden dan toen’

De eerste keer dat ik toesloeg, was ik vet opgefokt. Ik denk niet dat ik me ooit makkelijker had kunnen verraden dan toen, met een hoofd zo rood als een tomaat. Maar die spanning toen ik weer buiten stond, was wel lekker. Een soort overwinningsrush. Ik denk dat die kick ervoor zorgt dat ik het altijd ben blijven doen.

Lees meer
Opgebiecht: ‘Stoppen met vreemdgaan is elk jaar weer mijn goede voornemen’

Goed geworden

Toen ik een paar keer wat had gestolen en doorhad hoe makkelijk dat ging, deed ik het steeds vaker. Niks bijzonders hoor, geen grote dingen: een zakje snoep of een rolletje pepermunt. Ook op de middelbare school ben ik het blijven doen. Vaak stal ik uit supermarkten of bij de drogisterij. Een mascara, crème, lippenstift of een nagellakje, dat soort dingen.

‘Als ik door zo’n winkel loop kan ik het niet laten om even iets in mijn jaszak of mouw te laten glijden’

Eigenlijk is er weinig veranderd, behalve dat ik er heel goed in ben geworden. Vroeger liep ik nog met een blosje op mijn wangen naar buiten als ik iets had gestolen. Tegenwoordig kun je het niet eens meer aan me zien. Nog steeds zijn het kleine dingen die ik meeneem. En het gekke is: ik ben het van tevoren nooit van plan, omdat ik weet dat ik me er rot over ga voelen. Je moet je voorstellen dat ik naar een winkel ga en daar gewoon een mandje neem om de spullen in te doen die ik wil hebben. Die dingen koop ik en reken ik af. Maar als ik dan door zo’n winkel loop, kan ik het niet laten om even iets in mijn jaszak of mouw te laten glijden. Dus dan sta ik voor € 50 af te rekenen en zit er bijvoorbeeld een poederdoosje van een paar euro in mijn jaszak. En dat betaal ik niet.

Nooit betrapt

In een kledingwinkel gaat het eigenlijk op dezelfde manier. Ik betaal wel, maar er is vaak ook iets wat ik zomaar meeneem zonder te betalen. Ik ben nog nooit gepakt voor winkeldiefstal. Iedereen denkt dat alles zo goed is beveiligd, met al die camera’s overal, maar ik kan je vertellen dat er zó slecht wordt opgelet. Natuurlijk is het mij ook weleens gebeurd dat er een alarm afging. Niemand die daar aandacht aan schenkt! Gewoon doorlopen, even verbaasd omkijken naar de mensen om je heen en dat is het.

Niemand in mijn omgeving weet dat ik het doe, ik wil er niemand bij betrekken. Maar het is als een verslaving voor me. Ik heb inmiddels ook veel spullen in huis die ik nooit zal gebruiken. Vroeger gaf ik make-up weg aan vriendinnen, ik nam zo veel mee dat ik niet eens wist wat ik ermee moest doen. Nu gooi ik met het grootste gemak dingen weg, ook als ik ze net heb gejat. Ik zit helemaal niet te wachten op de zoveelste mascara.

Lees ook
Opgebiecht: ‘Ik twijfel aan alles: mijn vriend, mijn bruiloft, mijn leven’

Er zijn wel periodes dat ik het kan laten. Dat is meestal als ik héél druk ben of flink met andere dingen bezig, zoals een nieuwe liefde of een leuk project op mijn werk, of als ik op vakantie ben. Soms zijn er zelfs weken geweest dat ik er niet mee bezig was. Als ik me dat realiseer ben ik trots en opgelucht. Ik hoop dan dat ik dat kan volhouden. Totdat het me ineens weer overvalt en ik zonder erbij na te denken weer iets meeneem. En me daar dus even lekker en daarna weer zwaar kut over voel.”

Dit artikel komt uit Flair 14. Deze editie ligt nu in de winkels. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier

Beeld: iStock

Shoppen is altijd een goed idee