Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Opgebiecht > Opgebiecht: ‘Uit wraak heb ik haar auto bekrast’

Opgebiecht: ‘Uit wraak heb ik haar auto bekrast’

Opgebiecht: ‘Uit wraak heb ik haar auto bekrast’

Joyce (35): “Spijt heb ik niet, maar ik heb een paar jaar geleden wel iets gedaan om een flinke deuk te slaan in mijn karma. Uit wraak heb ik de auto van een collega bekrast. Ze had me zo beledigd, dat er iets knapte in mijn hoofd.

Jaloers

Inmiddels is mijn woede wel verdwenen, maar als ik aan die tijd terugdenk, weet ik nog precies hoe gekleineerd ik me voelde. Ik had een goede functie als online marketeer, werkte met plezier en had al de nodige successen geboekt. Toen de manager van onze afdeling haar vertrek aankondigde, wees alles erop dat ik haar functie kon overnemen. Ze had me al gepolst hoe ik daartegenover stond en ik was verheugd. Een kroon op mijn werk en een fantastische uitdaging!

Ik zou qua salaris een flinke stap maken en er werd zelfs een auto in het vooruitzicht gesteld. Onder mijn directe collega’s was het nieuws al uitgelekt en zij reageerden enthousiast. Alleen van Kirsten, een enorm ambitieuze collega, hoorde ik niks. Daar zocht ik niks achter, totdat ik werd gebeld door onze manager. Ze zei dat ik me geen zorgen hoefde te maken, maar vertelde wel over een andere kandidaat. Ik wist meteen dat het Kirsten was. Ze zei dat zij mij ging voordragen, maar dat de uiteindelijke keuze niet bij haar lag. Dat heb ik gemerkt.

‘Ik weet niet wat zij heeft gedaan om de baan te krijgen, maar ik vertrouw het niet’

Lang verhaal kort: de baan ging naar Kirsten. Iedereen was in shock en Kirstin liep erbij alsof het kantoor van haar was. Nog steeds weet ik niet wat zij heeft gedaan om de baan te krijgen, maar ik vertrouw het niet. Het zou mij niet verbazen als ze haar lichaam in de strijd heeft gegooid, maar daar kan ik niet achter komen. Er waren meer mensen die dat dachten. Het werd helemaal misselijkmakend toen Kirsten naar me toe kwam en zei dat dingen soms anders uitpakken dan je verwachtte – waar iedereen bij was. Ik stapte eroverheen en feliciteerde haar. Dat leek me de enige mogelijkheid.

De dagen erna waren haar pijlen op mij gericht. Rotopmerkingen, onterechte verwijten, ze liep me uit te dagen – iets wat iedereen opviel. Toen ze vertelde dat ze haar auto te koop had gezet omdat ze die nu niet meer nodig had, leek er iets te knappen in mijn hoofd. Ze zei dat ze er nog veel voor kon vangen, want hij was vrij nieuw. Ik dacht alleen maar: dat zullen we weleens zien. Ik móést wraak nemen. Die nacht ben ik op pad gegaan, gewapend met een schroevendraaier. Op de fiets reed ik naar haar huis. In haar straat trof ik haar auto aan, aan de goede kant van de weg, die zonder lantaarns. Ik ben er hard met de schroevendraaier langsgegaan. Ik maakte niet alleen een kras, maar duwde ook stevig, zodat het blik uitgedeukt moest worden.

Lees ook:
Opgebiecht: ‘Ik had een affaire met een getrouwde collega’

Als een gek ben ik daarna naar huis gefietst. Ik zat te trillen, maar voelde me ook lekker: gerechtigheid! Natuurlijk deed ik geen oog dicht en de volgende dag op het werk hoorde ik dat Kirsten later zou komen. Toen ze ’s middags kwam opdagen, vertelde ze dat haar auto bekrast was. Ze vertelde het met tranen in haar ogen en het klinkt ziekelijk, maar ik genóót! Iedereen reageerde geshockeerd, ik deed mee. ‘Heb ik ook eens gehad, in een parkeergarage,’ zei ik. ‘Zó frustrerend, pure afgunst!’ Dat is niet gelogen, het is me echt gebeurd en dat bracht me juist op mijn idee. Ik heb nooit iemand verteld dat ik erachter zat en het is gelukkig nooit uitgekomen. Daar blijven werken, zag ik niet zitten en inmiddels werk ik op een ander bureau. Dat is prima, ik heb het weer helemaal naar mijn zin.”

Ook iets op te biechten? Stuur een mail naar flair@dpgmedia.nl. Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

tekst Valerie van der Meer