Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Opgebiecht: ‘Mijn man weet niet dat ik twijfel over kinderen krijgen’

Opgebiecht: ‘Mijn man weet niet dat ik twijfel over kinderen krijgen’

Relaties & opgebiecht
Opgebiecht: ‘Mijn man weet niet dat ik twijfel over kinderen krijgen’

Anna (31): “Als je me vroeger had gevraagd wat ik later wilde worden, dan had ik meteen ‘moeder’ geroepen. Op de kleuterschool al. Maar nu dat ‘later’ dichterbij komt, begin ik er steeds meer over te twijfelen. Ik weet niet of ik nog wel moeder wil worden. Ik vind de wereld zo hard, gevoelloos en ellendig worden. Ik vraag me steeds vaker af: ga ik dat mijn kinderen aandoen? Het erge is dat mijn man nog niet weet van mijn twijfels…”

Twijfel kinderwens

“Robbie, mijn man, is gek op kinderen. Ik ook, daarin hadden we elkaar meteen al gevonden. Het is bij ons nooit een vraag geweest of we kinderen wilden, maar eerder hoe veel. We waren het erover eens dat kinderen erbij horen en we wilden niets liever. Wilden ja, nou nee… Robbie wilt het nog steeds. We hebben het er ook wel over, want hij wilt dat ik stop met de pil. Hij zou het liefst zo snel mogelijk vader worden.”

Ellendige wereld

Toen we twee jaar geleden trouwden, hadden we besloten dat we een paar jaar zouden wachten. Vooral om ons nieuwe huis en ons nieuwe leven een beetje op de rit te krijgen. En nu loopt alles lekker, werk gaat goed en we zijn niet meer van die enorme nachtbrakers, dus dit zou zo’n beetje het moment moeten zijn. Maar sinds een tijdje weet ik het niet zo zeker meer.”

“Ik vind deze tijd helemaal niet leuk. Kijk naar het journaal, ik kan er misselijk van worden. Overal schietpartijen, terrorisme, vluchtelingen, Trump, natuurrampen… Je zet ’s ochtend de radio aan en verwacht bijna dat er die nacht weer iets ellendigs is gebeurd. Soms merk ik dat ik niet eens naar het nieuws wíl luisteren, omdat je er nooit vrolijk van wordt. Integendeel, ik word er vaak verdrietig van en dan krijg ik van die buien waarin ik denk dat de wereld tegen zijn eind loopt. Begrijp me niet verkeerd: ik ben niet depressief hoor, ik heb een topleven. Maar ik maak me wel grote zorgen over ‘waar het heen moet met de wereld’ om maar eens met oma’s woorden te spreken.”

‘Ik zou niets liever willen dan moeder worden, maar kun je je kinderen deze wereld wel aandoen?’

“Ik ben zo bang dat mijn kinderen in een wereld terechtkomen waar niks meer aan is: milieu naar de knoppen, vervuiling, geweld, uitstervende diersoorten. Dat wil je toch niet? En ik vind de mensen ook zo hard naar elkaar toe. Waarom kunnen we niet op een leuke manier met elkaar omgaan? Allemaal vragen die mij flink bezighouden en die me dus doen twijfelen aan mijn eeuwige kinderwens. Ik zou niets liever willen dan moeder worden, maar kun je je kinderen deze wereld wel aandoen? Op het moment vraag ik me zelfs af of wij wel oud worden, of dat de wereld in razend tempo zijn einde nadert.”

Lees meer
Adriaan (49): ‘Door mijn minnares werd ik een lievere man voor mijn vrouw’

Einde van de relatie

“Robbie weet dat ik bang ben aangelegd. Hij ziet ook dat ik mijn tranen wegslik voor de tv en slaat dan zijn arm om me heen en troost me. Hij is superlief en ik weet zeker dat hij een geweldige vader zou zijn. Ik durf mijn twijfels niet eens bij hem aan te kaarten. Ik weet dat hij zo graag kinderen wilt, dat mijn keuze misschien zelfs het eind van onze relatie kan betekenen. Natuurlijk realiseer ik me dat we het erover moeten hebben. Heel even heb ik gedacht: ik zeg gewoon dat ik gestopt ben met de pil, maar dan blijf ik ‘m toch nemen. Stiekem dan, zodat hij denkt dat we aan onze toekomstwens werken. Dat zou ik best een paar jaar vol kunnen houden, maar ik kán dat niet, ik wil helemaal niet tegen hem liegen.”

‘Wellicht ga ik dan overstag, terwijl ik dan een beslissing neem waar ik niet achtersta’

“Ik weet niet wat er belangrijker is voor Robbie: vader worden of met mij samenzijn – juist daarom ben ik zo bang om erover te beginnen. Misschien stort onze toekomst wel in, misschien kan hij zich er niet overheen zetten of probeert hij vanaf dan niet anders dan mij ervan te overtuigen dat hij gelijk heeft. Wellicht ga ik dan overstag, kies ik voor hem en gaan we toch voor kinderen – terwijl ik dan een beslissing neem waar ik momenteel niet achtersta. Gek word ik van al die gedachten die door mijn hoofd schieten. Ik weet dat elke generatie zijn eigen problemen heeft, zijn eigen oorlogen en zijn eigen rampen en uiteindelijk draait de wereld nog steeds. Maar voor hoelang en zou dat lang genoeg zijn voor mijn kinderen?”

Dit artikel komt uit Flair 44-2019. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair. Wil je een editie (na)bestellen? Dat kan hier.

Tekst: Valerie van der Meer | Beeld: Getty Images

Shoppen is altijd een goed idee