Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Opgebiecht: ‘Zijn kinderen moeten niets van mij hebben’

Opgebiecht: ‘Zijn kinderen moeten niets van mij hebben’

Relaties & opgebiecht
Opgebiecht: ‘Zijn kinderen moeten niets van mij hebben’

Kirstin (36): ‘Frank en ik hebben twee jaar een relatie. Hij is iets ouder dan ik, 41, en al een keer getrouwd geweest. Uit dat huwelijk heeft hij twee kinderen, Emma van 13 en Sven van 11. Ik ken ze nog niet zo lang, omdat Frank even wilde wachten met mij voorstellen. Ik heb ze nu een aantal keer ontmoet en weet: die kids moeten niets van mij hebben, ik denk dat ze zijn opgestookt door hun moeder.’

Gek op kinderen

“Vooropgesteld: ik ben gek op kinderen en niet alleen op kleintjes. Dat ik zelf geen kinderen heb, ligt aan het leven dat ik tot nu toe heb geleid. Ik werkte als stewardess en vond dat heerlijk. Het gaf me vrijheid en dat werkte door in mijn privéleven. Ik was nooit zo van de vaste relaties; ik was jong, genoot van aandacht en ik was een flirt. Ik heb best wat romances gehad tijdens mijn reisjes en dat was leuk voor een bepaalde tijd.”

Jagers

“Inmiddels vlieg ik niet meer, het begon me tegen te staan en ik wilde gaan werken aan een serieuze toekomst. Daar paste Frank prima in, wij wonen nu precies een jaar samen. Frank en ik hebben het heel relaxed met z’n tweetjes. Het is alsof we bij elkaar de rust vonden die we eerder niet konden vinden. We waren allebei jagers en dat lijkt ineens over. We vullen elkaar aan en tot onze eigen verbazing gaat het geweldig.”

Nieuwe liefde

“Frank is vier jaar geleden gescheiden. Hij was destijds verliefd op een ander en heeft dat opgebiecht aan zijn vrouw. Zij was gekwetst en wilde er meteen mee stoppen. Frank was verbitterd, hij had hun huwelijk willen redden met eerlijkheid, maar zijn vrouw wilde er niets van horen. De kinderen bleven bij haar wonen, dat was een uitgemaakte zaak. Zijn vrouw nam hem alles kwalijk en heeft ook geprobeerd de kinderen bij hem weg te houden. Kortom, er zit veel wroeging bij zijn ex en dat is overgeslagen op zijn kinderen. Tussen Frank en die liefde van toen is het uiteindelijk niets geworden. Hij heeft inmiddels wel weer redelijk contact met zijn kinderen, maar juist omdat alles zo moeizaam ging, wachtte hij een tijdje om mij voor te stellen. Dat vond ik prima, want voorgesteld worden aan de kinderen van je vriend maakt de relatie meteen een stuk serieuzer. Frank had al verteld dat er een nieuwe liefde in zijn leven was, dus ik kwam niet uit de lucht vallen.”

Geen moeder

“Maar die kinderen… Ze hebben een vijandigheid over zich heen waar ik niets mee kan. Ik heb ze het afgelopen jaar een aantal keer ontmoet en dat was geen feest. Zeker niet als ze samen zijn, dan doen ze superlullig tegen me, ze versterken elkaar daarin. Ze zijn een paar keer een weekendje bij ons geweest. Ik doe dan mijn best om het gezellig te hebben. Zij mogen een film uitkiezen en kiezen wat we eten. Ik blijf op afstand van Frank zodat ze niet denken dat ik hun vader inpik. Als Frank met Emma en Sven samen is, gaat het goed, maar als ik in de buurt kom, dan is het gedaan met de gezelligheid. Dan valt het stil, of hebben ze ineens geen zin meer in datgene wat ze aan het doen waren.”

Niets is goed

“Een keer gingen we bij het tennis van Sven kijken, hij stond te praten met vriendjes en smeet ineens zijn racket boos neer en we konden nog net horen dat hij riep: ‘Dát is mijn moeder niet!’ Ik snap dat het frustrerend is voor kinderen als hun ouders scheiden, maar ik heb het idee dat deze boosheid niet vanuit de kinderen zelf komt. Frank en ik hebben erover gepraat, hij had ook opgemerkt dat ze onmogelijk zijn naar mij. Ze doen raar, snauwen me af, zijn onbeleefd, vinden het eten vies als ik het heb gemaakt, willen niet naast me zitten in de bios en ga zo maar door.”

Lees ook
Opgebiecht: ‘Ik doe mijn best, maar ik vind mezelf een moeder van niks’

Zuur

“Los van elkaar zijn ze beter te doen, vooral met Emma voel ik een klik. Ik houd mezelf voor dat het niet aan mij ligt, want ik heb neven en nichten die net zo oud zijn en met wie ik heel close ben. Ik weet zeker dat ik het leuk met ze kan hebben. Frank is van plan erover te gaan praten met zijn ex-vrouw. Het lijkt alsof zij hem nog steeds het leven zuur wil maken. Ik kan niet begrijpen dat je daarvoor zelfs je kinderen inzet. Leven en laten leven, toch?!”

Dit artikel komt uit Flair 04-2020, de editie die t/m 29 januari 2020 in de schappen ligt. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen (of nabestellen) kan hier.

Tekst: Valerie van der Meer | Beeld: iStock

 

Shoppen is altijd een goed idee