Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Opgebiecht > Opgebiecht: ‘Niemand weet nog dat we gaan trouwen’

Opgebiecht: ‘Niemand weet nog dat we gaan trouwen’

Opgebiecht: ‘Niemand weet nog dat we gaan trouwen’

Esmée (30): “Mijn vriend Shawn heeft me pas ten huwelijk gevraagd. Hij dacht dat ik enthousiast ja zou zeggen, maar dat deed ik niet. Niet omdat ik niet wil, maar Shawn komt uit Liverpool en gaat terug naar Engeland. Dat maakte mijn keuze zo moeilijk: ga ik met hem mee of kies ik voor mijn leven hier?”

“We zijn al een tijd samen, Shawn woont hier nu drie jaar voor zijn werk. Ik heb altijd geweten dat hij tijdelijk in Nederland zou zijn. Best een lastig vooruitzicht, vond ik. Hij begreep mijn bezwaar, maar liefde laat zich niet tegenhouden. We hebben het er in het begin wel over gehad: wel of niet verder samen? Maar we waren – en zijn – zo gek op elkaar dat het onzin zou zijn om het niet te doen.  Toen ik mijn ouders over Shawn vertelde, waren ze niet enthousiast. Ze zagen overal problemen. Toen ze hem voor het eerst ontmoetten deden ze wel hun best, maar ik merkte dat ze het niks vonden. Ze vinden ons geen goede match en dat komt omdat hij niet Nederlands is. Gedoe allemaal, vinden ze. Nou houdt hun Engels ook niet over, een goed gesprek zit er niet in. Ze hebben daarom niet zo veel met hem. Mijn vriendinnen zijn net zo: waarom zou je voor een buitenlander gaan, dat móét ergens fout gaan. Wat een onzin, hij komt niet van Mars!”

Leven in Engeland

“Het leven in Liverpool is vast niet veel anders dan hier. Zijn familie ken ik nog niet, ik ben nog nooit in Engeland geweest. Wel heb ik een paar Engelse vrienden van hem ontmoet, maar dat is alweer even geleden, nog voor corona. Ik vond het leuke jongens, ze gaven me een welkom gevoel. Dat heeft Shawn van mijn vrienden en familie nooit gekregen. Mijn vriendinnen doen weinig moeite voor hem, dat komt ook door de taal, denk ik. Ik blonk ook niet uit in Engels, maar Shawn heeft me zover gekregen dat ik me niet meer voor mijn Engels schaam. Het is nog altijd stukken beter dan zijn Nederlands, vindt hij.”

Huwelijksaanzoek

“Inmiddels is het twee maanden geleden dat Shawn me overviel met zijn huwelijksaanzoek. Tijdens een weekendje weg merkte ik dat er iets was. Op het strand van Scheveningen ging hij op zijn knieën en ik dacht: nee, dit gebeurt niet echt! Ik bleef stil, terwijl er van alles door mijn hoofd schoot. Ja, natuurlijk zou ik met hem willen trouwen, maar ja zeggen zou betekenen mijn leven hier opgeven. Toen mijn stilte te lang duurde en Shawn inmiddels weer op twee benen stond, zei ik dat ik niet wist wat ik moest zeggen. Ja, ik wilde graag met hem trouwen, maar ik zei dat we eerst moesten praten over de gevolgen en hoe hij alles voor zich zag. ‘Samen overwinnen wij alles, toch?’ antwoordde hij, het doosje met ring nog in zijn handen. Tot nu toe wel, bevestigde ik.”

Lees ook
Opgebiecht: ‘Ik zoende dronken met de buurvrouw’

Alles opgeven voor de liefde

“En dat is ook zo, maar deze beslissing gaat wel over de rest van ons leven! Ik wil liever eerst eens onderzoeken of ik wel kan aarden in Engeland. Kan ik zonder mijn familie, vriendinnen, mijn werk? Zal ik daar werk vinden? En stel dat er kinderen komen, gaan we die Engels opvoeden? Het duizelde me aan alle kanten. Shawn vroeg lachend of hij me de ring kon omdoen, want we zouden hier wel uitkomen. Ik gaf hem mijn hand, we zoenden en nu zijn we dus toch stiekem verloofd. Ik ben blij en bang tegelijk. Shawn loopt al ver voor op mij; Engeland is niet het eind van de wereld, zegt hij, we kunnen altijd terug. Ik heb het nieuws nog met niemand gedeeld… Ik durf het niet, omdat ik er zelf nog niet voor de volle honderd procent achter sta. Aan de ene kant ben ik zielsgelukkig, maar ik vraag me ook af of ik alles moet opgeven voor de liefde.”

Dit artikel komt uit Flair 26-2021. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair. Wil je een editie (na)bestellen? Dat kan hier.

Tekst: Valerie van der Meer | Beeld: Getty Images