Je bent hier: Home > Opgebiecht > Opgebiecht: ‘Ik drink zo veel dat ik soms een hele nacht kwijt ben’

Opgebiecht: ‘Ik drink zo veel dat ik soms een hele nacht kwijt ben’

Opgebiecht
Opgebiecht: ‘Ik drink zo veel dat ik soms een hele nacht kwijt ben’

Liz (29): “Ik hou van feesten, dansen, festivals en van flink doorhalen met vrienden en vriendinnen. Er gaat bijna geen weekend voorbij zonder uitgaan, dan drink ik stevig en soms neem ik wat coke. Voor mijn gevoel houdt die combinatie me redelijk evenwichtig. Toch ben ik soms hele avonden kwijt en hoor ik achteraf dingen waar ik me vet voor schaam.

Zeker dat ik geen probleemdrinker ben hoor, haha, ik kan het makkelijk laten. Doordeweeks drink ik helemaal niet, want ik neem mijn werk en leven serieus en weet dat alcohol niet goed is. Maar de weekenden zijn favoriet, daar kijk ik altijd naar uit. Ik heb een vaste vriendenclub, mijn beste vriendin hoort daarbij en verder veel leuke mensen uit dezelfde stad, allemaal zo tussen de 25 en 35. Ook een enkele ex, maar dat gaat oké. Vaak zien we elkaar bijna allemaal op de zaterdagavond of in de zaterdagnacht wel ergens. Dat is onze avond; waar we ook zijn, we maken er een feestje van.

‘Die ene avond in het weekend leg ik mezelf geen beperkingen op. Ik zie het als een uitlaatklep’

Meestal beginnen we met een reeks shotjes. Het ligt eraan wie er zijn, maar voor een paar vrienden is de avond pas compleet als er wat te slikken of snuiven valt. Bij mij ligt dat aan mijn bui. Dat doe ik zeker niet elke week, maar soms vind ik het lekker omdat ik merk dat ik zo meer kan drinken. Ik houd het dan langer vol. Die ene avond in het weekend leg ik mezelf geen beperkingen op. Ik zie het als een uitlaatklep. Hele week druk geweest en dan móet je ontladen. De zondag is rustdag, haha. Dan slaap ik soms een hele dag, of sta ik eind van de middag op om nog even langs mijn ouders te gaan of zo. Soms breng ik de nacht met iemand door en dan zien we wel verder. Ik denk: niks bijzonders voor iemand van onze leeftijd, toch?

Alleen ben ik nu wel geschrokken. Ik had het met mijn beste vriendin over het afgelopen weekend. Zij vertelde dingen en ik kon me er echt niets van herinneren. Niet zomaar iets kleins, ze zei dat we in de nacht met een klein groepje nog bij een snackbar waren geweest. Ik was dronken en ben niet mee naar binnen gegaan. Veel erger nog: ik ben daar op de stoep gaan zitten en vervolgens omgevallen. Ik denk dat ik in een soort coma-slaap ben gevallen. Zij hebben daar wat gegeten en toen ze buitenkwamen, lag ik daar nog op de stoep. F*cking gênant! Ik wist niet wat ik hoorde! Zij waren er dus beter aan toe dan ik en mijn vriendin heeft me meegenomen in een taxi en thuis gebracht.

Lees ook
Opgebiecht: ‘Mijn vriend doet zich standaard beter voor dan hij is’

Ik kon me er helemaal niets van herinneren… hoe erg is dat? Lig je als een bezopen zwerver op de stoep van een snackbar. Geen idee wie het verder nog heeft gezien. Mijn vriendin vertelde het verhaal bulderend van het lachen. Ik moest er ook wel een beetje om lachen, maar tegelijkertijd dacht ik: dit kán niet. Ik schaam me ervoor. Ik zei dat tegen haar en zij zei dat ik niet moest overdrijven. Niemand meer op straat op dat tijdstip en degenen die dat wel waren, weten het de dag erna niet meer. Dat kan en ik hoop dat echt, maar het is niet de eerste keer dat zoiets me gebeurde. Ik ben vaker delen van de nacht kwijt.”

Dit artikel komt uit Flair 28-2019, de editie die van 10 t/m 16 juli 2019 in de schappen ligt. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen kan hier.

Tekst: Valerie van der Meer | Beeld: iStock