Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Opgebiecht: ‘Mijn man kreeg een auto-ongeluk, naast hem zat zijn minnares’

Opgebiecht: ‘Mijn man kreeg een auto-ongeluk, naast hem zat zijn minnares’

Opgebiecht: ‘Mijn man kreeg een auto-ongeluk, naast hem zat zijn minnares’

Linde (36): “Midden in de nacht werd ik wakker doordat de deurbel bleef gaan. Ik trok snel een badjas aan en deed open. Voor de deur stonden twee agenten. Ze vertelden dat mijn man een ongeluk had gehad en in het ziekenhuis lag. Ik zei dat ze verkeerd moesten zijn, omdat mijn man op zakenreis was en in Duitsland zat. Dat bleek niet het geval.”  

Man ongeluk met minnares

“Het was 3:33 uur, ik zal nooit vergeten dat ik dat op de wekker zag staan. Ik deed zo snel mogelijk open en schrok me rot toen ik twee politieagenten zag. ’t Stomme was dat ik eerst nog twijfelde of het wel echte agenten waren. Ik was bang dat het een vermomming was, misschien was dit een overval en dus dacht ik: waarom nu, terwijl Kevin in Hannover zit?! Maar het bleek om Kevin te gaan. Een agent begon rustig te vertellen dat ze hadden geprobeerd me te bellen. Ik vroeg hem even te wachten, deed de deur dicht en liep terug naar boven om mijn telefoon te checken. Die was inderdaad meerdere keren gegaan en dat heb ik niet doorgehad omdat het geluid uitstond. Ze hadden dus gelijk. Ik deed weer open en liet ze binnen.”

‘Ik voelde me vernederd. Hoe kon hij zo liegen? Waarom?’

“De agenten vertelden me dat Kevin op de intensive care lag. Hij had een ongeluk veroorzaakt en was er slecht aan toe. De vrouw die bij hem in de auto had gezeten lag ook in het ziekenhuis, maar zij was niet in levensgevaar. WTF?! Welke vrouw? En: levensgevaar? Er ging van alles door mijn hoofd, vooral angst, onbegrip en de allesoverheersende gedachte: ik moet naar hem toe. Ik raakte in paniek, maar de agenten waren duidelijk gewend hoe ze met paniek om moesten gaan. Ze maanden me tot rust en boden aan om mij naar het ziekenhuis te rijden. Maar boven lag ons dochtertje Nina van drie te slapen. Ik heb mijn zus gebeld, ze nam gelukkig op en kwam meteen. Ik was inmiddels aangekleed en werd naar het ziekenhuis gereden.”

Verhouding

“Toen ik aankwam, was Kevin niet bij bewustzijn. Het zag er eng uit: hij lag aan een monitor met overal slangetjes en plakkertjes. Ik informeerde naar die vrouw, het was zo vaag, ik begreep er niks van. Kevin zou in Hannover
zitten, waarom was hij twee dagen eerder terug? Was die vrouw een collega? De dag erna vielen alle puzzelstukjes op hun plek. Ik ving een verhit gesprek op in de hal van het ziekenhuis tussen een man en een vrouw – flink in het verband – in een rolstoel. Ik volgde het op afstand en het was duidelijk: de man was bedrogen. Toen de man boos wegliep, ben ik achter hem aan gegaan. Ik zei hem dat ik iets had opgevangen van het gesprek en vroeg hem naar de situatie. Natuurlijk keek hij geïrriteerd op, maar ik vertelde dat ik dacht dat we in dezelfde situatie zaten. Hij reageerde minder vijandig en zei: ‘Dan denk ik dat jouw man en mijn vrouw een verhouding hebben.’ Het gesprek was verhelderend, de vrouw in de rolstoel bleek inderdaad de minnares van mijn man te zijn. Samen met haar man ben ik teruggegaan. ‘Er is nog iemand die graag uitleg wil,’ zei hij tegen haar. Die uitleg kwam. Niks zakenreis: samen vijf dagen aan zee, nog niet eens honderd kilometer van huis.”

Lees ook
Opgebiecht: ‘Nooit eerder voelde ik kriebels voor een vrouw’

Vernederd

“Kevin is er bovenop gekomen, na een tijd in het ziekenhuis. Achteraf hoorde ik dat hij nog gedronken had ook. Ik was zo teleurgesteld dat ik hem niet meer heb opgezocht. De eerste keer dat hij me belde vanuit het ziekenhuis reageerde ik nog wel blij, hij sprak weer. Maar meteen realiseerde ik me wat me was aangedaan en dat ik helemaal niet blij wás. Ik voelde me vernederd. Hoe kon hij zo liegen? Waarom? Toen hij uit het ziekenhuis werd ontslagen, is hij naar een vriend gegaan. We hebben elkaar daarna nog maar een paar keer gezien, Kevin heeft nauwelijks geprobeerd om me van een scheiding af te brengen. Die vrouw is overigens wel terug bij haar man. Ik zal het Kevin nooit vergeven, maar ik moet een vorm vinden om met hem om te gaan. Hij blijft de vader van Nina.”

Dit artikel komt uit Flair 24-2021. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair. Wil je een editie (na)bestellen? Dat kan hier.

Tekst: Valerie van der Meer | Beeld: Pexels

Shoppen is altijd een goed idee