Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Opgebiecht: ‘Ik rijd al mijn hele leven zonder rijbewijs’

Opgebiecht: ‘Ik rijd al mijn hele leven zonder rijbewijs’

Relaties & opgebiecht
Opgebiecht: ‘Ik rijd al mijn hele leven zonder rijbewijs’

Elke week onthult een lezeres haar diepste geheim.

Lieke (26): ‘Ik moest me laatst officieel legitimeren voor 
een afspraak in het ziekenhuis. Tegen het meisje achter 
de balie zei ik dat ik geen paspoort bij me had, waarop zij 
antwoordde: ‘Je rijbewijs is ook goed, hoor.’ Zonder 
erbij na te denken, antwoordde ik: ‘Ik héb niet eens een 
rijbewijs.’ Verbaasd keek het meisje naar de autosleutels 
in mijn hand…

Lees ook: Opgebiecht: ‘Mijn vriend is biseksueel’

Voordat iedereen meteen een mening klaar heeft, moet ik het 
volgende vertellen: ik kom uit een klein dorpje in Groningen. 
Een paar boerderijen, een paar straten, ons kent ons. Ik weet 
dat het lijkt alsof de tijd hier heeft stilgestaan. Iedereen weet 
alles van iedereen, iedereen heeft een mening over iedereen en 
er wordt veel geroddeld. Maar als het erop aankomt, zal iedereen elkaar ook steunen. Ik denk dat veel mensen zich er helemaal niets bij kunnen voorstellen, zeker die uit de stad niet. Maar het leven speelt zich 
hier voornamelijk af ín ons dorp. Er is een dorpswinkel, een plaatselijke kroeg en naar school ga je in een dorp verderop. Ik ben opgegroeid op een boerderij en ik heb twee oudere broers. 
Die waren al snel aan het werk in het bedrijf van onze ouders. Daarnaast hobbyden ze met motoren en auto’s. Er stonden altijd van die wrakken op ons erf. Lang voordat we achttien waren, 
reden mijn broers en ik al rond in van alles. Tractoren, auto’s, 
motoren, brommers.

In eerste instantie beperkte zich dat wel tot een weiland; daar waren mijn broers vaak aan het crossen 
en ik deed mee. Vonden zij ook leuk, hun zusje dat 
geen angst leek te kennen. Een van mijn broers is 
uiteindelijk de sloop ingegaan en heeft nu een eigen bedrijf, pal naast de boerderij van mijn ouders.

Kort samengevat: ik rijd dus al auto vanaf mijn vijftiende. Daar deed niemand moeilijk over. Destijds heb ik het geleerd van mijn oudste broer. Het is zo simpel als wat, dus ik had het snel onder de knie. We deden vaak wedstrijdjes in het weiland. Ik weet niet meer hoe het precies begonnen is, maar uiteindelijk reed ik ook steeds vaker in een oude auto gewoon over de weg ergens naartoe. Snel even naar een supermarkt een paar dorpen verderop of mijn moeder helpen met iets. Dat heb ik altijd gedaan zonder 
rijbewijs. Geen haan die ernaar kraaide. Toen ik achttien werd, 
heb ik er zelfs nooit over nagedacht om mijn rijbewijs te halen. Autorijden kon ik tenslotte al. Mijn ouders hebben er bij mij 
ook nooit op aangedrongen, terwijl mijn broers allebei wel hun 
rijbewijs hebben.

‘Als er iets gebeurt, ben ik natuurlijk wel de lul’

Ik heb zelf geen auto, maar er is altijd wel iets beschikbaar. Vaak 
rijd ik rond in een barreltje van mijn broer. Die vindt het prima, alle auto’s staan daar gewoon met een sleutel erin, ik kan er altijd 
zo een meenemen. Pas toen ik me onlangs in het ziekenhuis meldde, realiseerde 
ik me hoe raar het is. Ik rijd nu al dik tien jaar rond zonder dat ik een rijbewijs heb. Meestal binnen onze dorpsgrenzen, maar er moet niets gebeuren, want dan ben ik natuurlijk wel de lul. 
Zoals bij dat ziekenhuis. Terwijl het grietje achter de balie nog naar mijn autosleutels zat te staren, zei ik snel dat ik natuurlijk wel een rijbewijs heb, maar dat ik die niet bij me had. Uiteindelijk liet 
ze me doorgaan en kon ik naar mijn afspraak met de kaakchirurg.

Ik zweer dat ik er eerder nooit bij stil heb gestaan dat het misschien wel heel dom is wat ik doe. Het heeft me ook nooit gehinderd 
achter het stuur. Maar toen ik terugreed naar huis, was ik meer bezig met de plotselinge onzekerheid over rondrijden zonder 
rijbewijs dan met de pijn van mijn getrokken verstandskies.’

Dit verhaal komt uit Flair 30, die nu in de winkel ligt. Ook iets op te biechten? Stuur dan een mailtje naar flair@sanoma.com.

Interview: Valerie van der Meer | Beeld: iStock

Shoppen is altijd een goed idee