Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Opgebiecht: ‘Ik zit het liefst thuis bij mijn zoon’

Opgebiecht: ‘Ik zit het liefst thuis bij mijn zoon’

Relaties & opgebiecht
Opgebiecht: ‘Ik zit het liefst thuis bij mijn zoon’

Gwen (27): ‘De laatste tijd voel ik me zo opgejaagd, dat ik steeds vaker denk: het hoeft van mij niet meer. Die carrière waar ik vroeger zo van droomde, kan me gestolen worden. Ik blijf liever gewoon thuis bij mijn zoon.’

Lees ook: Opgebiecht: ‘Ik wil niet dat hij met haar op vakantie gaat’

‘Ik kom uit een ambitieus nest: mijn vader is strafrechtadvocaat, mijn moeder leidt de HR-afdeling van een groot bedrijf, mijn broer heeft een eigen zaak en mijn zusje studeert medicijnen. Als kind vond ik vooral mijn vaders werk mateloos interessant, daarom ging ik na het vwo rechten studeren. In het laatste jaar zat ik met Hugo in een werkgroep. Er broeide iets tussen ons en op de afscheidsborrel kwam het tot zoenen. Inmiddels zijn we vierenhalf jaar en een kind verder. De komst van Alexander was niet gepland. Ik werkte anderhalf jaar als bedrijfsjurist toen ik me futloos begon te voelen. Ik was niet echt ziek, maar ook niet fit. ‘Zou je zwanger kunnen zijn?’ vroeg de huisarts toen ik mijn klachten opsomde. Ik ontkende: ik slikte de pil en was de afgelopen maanden gewoon ongesteld geworden. Toch wilde hij voor de zekerheid een test doen en in shock verliet ik een halfuur later de praktijk.

‘Wat een overweldigende liefde!’

Er was geen ontkennen aan, de zwangerschapstest was positief. Eerst was er paniek. Hoe moest dit? Ik was nog maar 25, Hugo en ik woonden in een studio in de binnenstad en werkten allebei dik vijftig uur per week. We waren jong, hadden grootse plannen. Ik had mijn hele carrière al uitgedacht en wist niet eens of ik wel kinderen wilde, laat staan nú. Maar een abortus was eigenlijk al geen optie meer, ik was veertien weken zwanger. Drie dagen lang heb ik alleen maar gehuild. En toch… toen de ergste paniek was gezakt en ik me enorm zwanger ging voelen, groeide het gevoel voor ons kind met de dag. Hugo was meteen al een stuk enthousiaster, hij zag het wel zitten. ‘Gwen, dit is een cadeautje,’ zei hij. ‘Als we zelf het juiste moment voor een gezin moeten kiezen, komt het er misschien nooit van. Nu kiest het gezin ons en het wordt vast fantastisch.’En hij had gelijk. Zodra Alexander op mijn borst werd gelegd, wist ik dat ik alles voor hem zou doen. Wat een overweldigende liefde! Ik genoot meteen met volle teugen.

Ook iets op te biechten? Stuur dan een mailtje naar flair@sanoma.com.

Volg jij onze huishoudpagina al? Hier vind je al onze huishoudtips handig op een plek: www.facebook.com/flairathome

Beeld: GettyImages

Shoppen is altijd een goed idee