Je bent hier: Home > Opgebiecht > Opgebiecht: ‘Ik wacht totdat mijn grote liefde zijn vrouw verlaat’

Opgebiecht: ‘Ik wacht totdat mijn grote liefde zijn vrouw verlaat’

Opgebiecht
Opgebiecht: ‘Ik wacht totdat mijn grote liefde zijn vrouw verlaat’

Sanne (36): ‘Toen ik Rick drie jaar geleden ontmoette, was het liefde op het eerste gezicht. Van beide kanten. Zoiets had ik nog nooit meegemaakt. Het was een soort van bliksemslag, totaal overrompeld, enorme aantrekkingskracht. En ook meteen: dit is hem, de ware.

Lees ook: Opgebiecht: ‘Ik verkocht per ongeluk het erfstuk van mijn man’

Door de manier waarop hij keek en deed, wist ik dat hij hetzelfde voelde. Alleen kon hij er niet aan toegeven. Want wat ik toen nog niet wist, was dat hij getrouwd was en er een tweede baby op komst was.

Die eerste ontmoeting was op een evenement dat met werk te maken had. Ik stond op een beurs, Rick kwam wat informatie vragen. We keken elkaar aan en het gebeurde meteen. Tot die tijd heb ik altijd gedacht dat liefde op het eerste gezicht alleen voorkomt in sprookjes. Maar het bestaat echt en ik herkende het meteen. Wat een indruk maakte hij! Het gesprek tussen ons verliep goed; een beetje lacherig en 
wat flirterig ook. Aangezien mijn baas twee meter verderop stond, kon ik natuurlijk niets doen. Dat voelde Rick aan en we voerden dus een normaal gesprek waarin ik hem van informatie voorzag. Klaar. Tot 
ik later op die dag zelf een rondje over de beurs liep en hem weer zag. Hij zat koffie te drinken met een andere man. Op het moment dat hij me doorhad, volgde hij me met zijn ogen totdat hij een minuut of tien later in mijn buurt opdook. ‘Koffie?’ vroeg hij. Samen liepen we naar hetzelfde pleintje waar hij net nog had gezeten. Hij zocht een tafel achteraf. Daar hebben we ons voorgesteld en een tijd zitten praten. Het ging voornamelijk over werk, maar ik wilde hem het liefst alles vragen. Toen 
ik terug moest naar mijn stand, gaf hij me een kaartje 
met zijn nummer erop. ‘Bel me,’ zei hij en weg was-ie.

‘Het is niet tegen te houden wat er tussen ons is’

Dat deed ik, een dag later al. Ik zei mijn naam en wilde uitleggen wie ik was. Daarop zei hij: ‘Ik weet wie je bent, je bent geen seconde uit mijn gedachten geweest sinds gisteren. Maar ik kan nu niet praten. Ik bel jou.’ Dat gebeurde diezelfde avond. We voerden een lang gesprek totdat hij vroeg waar ik woonde. Hij wilde me opzoeken, dat deed hij uiteindelijk een kleine week later. Zenuwachtig was ik die avond. Dit was iets wat ik nooit eerder had gevoeld. Vanaf het moment dat hij binnen was, wist ik: ik laat jou niet meer gaan. Die avond hebben we gezoend en gevreeën. Hij wilde niet blijven slapen. Een week later was hij er weer. Hij moest iets vertellen. Het was een heel verhaal, maar de conclusie was duidelijk: wij zouden nooit een stel worden. Hij was getrouwd met Natasja, de moeder van zijn zoon van anderhalf, nu zwanger van een dochter en over twee maanden uitgerekend. Au! Alsof mijn hart uit mijn lijf werd getrokken. Wat deed dit pijn. De tranen bleven stromen en hij was zelf ook aangeslagen. We kónden niet verder. Maar in de maanden erna bleek dat verstand en gevoel niets met elkaar te maken hebben. Hun dochter kwam gezond ter wereld. Een dag erna zat hij bij mij om erover te vertellen. Hij belde vaak. Kwam soms langs. Het was niet tegen te houden wat er tussen ons was. Voor mij maakte het op zich niet veel uit. Ik was single en hoefde niet stiekem te doen. Hij heeft zich in de meest onmogelijke bochten gewrongen om mij te kunnen zien. Hij kan ook niet zonder mij. Rick zegt dat hij spijt heeft dat hij is getrouwd, maar dat hij met de beste intenties het huwelijk is ingestapt: bij elkaar blijven. Maar doordat wij elkaar hebben ontmoet, weet hij dat het huwelijk geen stand kan houden. Zijn vrouw weet van niks. Ze weet niet dat hij verliefd is op een ander en Rick wil haar nog niet verlaten. Inmiddels is hun jongste bijna drie. Rick geniet van zijn kinderen, is dól op ze. ‘Ik kan dit niet opgeven,’ heeft hij al vaker gezegd. Ik ga dat ook nog niet vragen. Ik heb het nog aan geen enkele vriendin verteld, ben veel te bang dat het uitkomt. Maar op een dag gaat het uitkomen, móet het uitkomen. Wanneer weet ik nog niet en Rick ook niet. Maar ik weet zeker dat hij uiteindelijk voor mij kiest, als zijn kinderen een stukje ouder zijn.’

Dit verhaal komt uit Flair 32, die nu in de winkel ligt. Ook iets op te biechten? Stuur dan een mailtje naar flair@sanoma.com.

Interview: Valerie van der Meer | Beeld: iStock