Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Opgebiecht: ‘Mijn moeder vertelde me op haar sterfbed dat ik geen kind van m’n vader ben’

Opgebiecht: ‘Mijn moeder vertelde me op haar sterfbed dat ik geen kind van m’n vader ben’

Relaties & opgebiecht
Opgebiecht: ‘Mijn moeder vertelde me op haar sterfbed dat ik geen kind van m’n vader ben’

Annemijn (35): “Onlangs is mijn moeder gestorven aan kanker. Ze lag in een hospice, we wisten dus dat het ging gebeuren. In het laatste gesprek dat ik met haar had moest ze me iets vertellen. Het kostte haar veel moeite, maar ze heeft opgebiecht dat mijn vader niet mijn echte vader is. Ik ben het product van haar vreemdgaan. Mijn ‘vader’ weet van niets…”

Ongeneeslijk ziek

“Het is moeilijk om hierover te praten, want mijn moeder is nog maar net overleden. Ik hield zielsveel van haar en het verlies doet me pijn. Ik huil vaak en mijn hoofd lijkt geen rust meer te vinden. Ik heb een oudere broer en zus, ik ben wat ze noemen een nakomertje. We waren altijd een close gezin en mijn vader en ik zijn dol op elkaar. Het raakt me ontzettend om hem nu zo verdrietig te zien. Mijn moeder was ongeneeslijk ziek, we wisten dat we haar kwijt zouden raken, gelukkig hebben we afscheid kunnen nemen en elkaar kunnen vasthouden en troosten. Samen huilden we, maar soms lachten we ook – ze was een sterke vrouw. Het waren kostbare momenten, dat realiseerden we ons allemaal.”

Geheim

“In het laatste een-op-een gesprek met mijn moeder pakte ze mijn hand en zei ze dat ze iets moest zeggen. Het praten ging haar al moeilijk af. Ze vertelde me dat mijn vader niet mijn echte vader is. Ze heeft een affaire gehad en is in die periode zwanger geraakt van mij. Ze twijfelde of ze me dit moest vertellen, maar het geheim met zich meenemen kon ze niet. Het móést eruit, ze voelde zich daartoe aan mij verplicht. Ik heb ook de naam van haar minnaar gekregen en ze zei dat ik op mijn eigen gevoel moest afgaan. Dat papa altijd mijn vader zal zijn en ik zijn oogappel ben. Ik had geen tekst, mijn hoofd was loodzwaar.”

‘De naam van de man heb ik meteen gegoogeld. Nul resultaat, niks!’

“Ze zei dat ze er veel over had nagedacht en vroeg of ze had moeten zwijgen. ‘Nee,’ kon ik uitbrengen, ‘het is goed zo.’ Ze was zo uitgeput dat ik geen vragen heb gesteld, terwijl ik wist dat ik die kans nooit meer zou krijgen. En nu ben ik vermoedelijk de enige die weet dat mijn vader mijn vader niet is en dat mijn broer en zus mijn halfbroer en mijn halfzus zijn. De naam van de man heb ik meteen gegoogeld. Nul resultaat, niks! Ik heb het zoeken nog niet doorgezet, want we hadden het druk met de crematie. Door corona werd het een klein afscheid. Ik was zo verdrietig, maar tegelijkertijd zo hopeloos in de war. Vreselijke huilbuien had ik en heb ik nog steeds, meestal in mijn eentje thuis. Mijn hoofd staat voortdurend in de piekerstand en ik zou mijn moeder zo veel willen vragen.”

Piekeren

“Hoe kan het dat ze dit zo zeker wist en dat mijn vader van niets weet? Daar kan ik niet bij. Ze leek overtuigd van haar zaak, maar hóé dan? Zal er ooit een test zijn gedaan? Als mijn moeder zwanger is geraakt in een periode dat haar relatie met mijn vader niet goed was, moet hij toch ook zo zijn bedenkingen hebben gehad? Of zal ze in die tijd ook met hem hebben gevreeën? Ik wil er eigenlijk liever niet eens over nadenken… Zal mijn vader het wel vermoeden, maar heeft hij zich van de domme gehouden? Of deed hij dat bewust? Zelf zou ik zweren dat de man die ik als mijn vader zie, echt mijn vader is. Ik dacht altijd veel karaktertrekken van hem te hebben. Ineens bekijk ik alles met andere ogen; mijn broer en zus lijken veel op elkaar, maar ik zie geen gelijkenissen tussen hen en mij. In onze manieren lijken we wel op elkaar, maar in hoeverre zit dat in je genen of ben je zo geworden door je opvoeding? Ik heb zo veel vragen, ik kan niet stoppen met piekeren. Nachtenlang lig ik wakker, omdat het me constant bezighoudt.”

Lees ook
Opgebiecht: ‘Mijn ex en ik gingen samen een weekendje weg voor seks’

Liever niet geweten

“Ik neem het mijn moeder niet kwalijk dat ze het heeft verteld, maar ik weet niet wat ik ermee moet. Als ik een goede dag heb, denk ik: laat het rusten voor nu en verwerk eerst het verdriet om je moeder. Misschien is het verstandig om alles te laten zoals het is, maar ik weet niet of ik ooit de rust krijg om het los te laten. Wellicht moet ik later eens voorzichtig polsen bij mijn vader. Voor nu zeg ik: ik had het liever niet geweten.”

Dit artikel komt uit Flair 20-2021, de editie die t/m 26 mei in de schappen ligt. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen (of nabestellen) kan hier.

Tekst: Valerie van der Meer | Beeld: Getty Images

Shoppen is altijd een goed idee