Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Opgebiecht: ‘Onze relatie gaat steeds meer op die van broer en zus lijken’

Opgebiecht: ‘Onze relatie gaat steeds meer op die van broer en zus lijken’

Relaties & opgebiecht
Opgebiecht: ‘Onze relatie gaat steeds meer op die van broer en zus lijken’

Loes (36): “Soms heb ik het idee dat ik in een veel te vroege midlifecrisis zit. Ik heb niets om over te klagen en waarschijnlijk denkt iedereen dat ik een mooi leven leid, met mijn leuke man, twee heerlijke jongens, iedereen gezond, een prima huis en een parttimebaan. En toch speelt er iets heel groots: ik voel niet meer hetzelfde voor mijn man. Het is alsof wij samen over onze uiterste houdbaarheidsdatum heen zijn.”

Relatie als broer en zus

“Willem en ik zijn al sinds de middelbare school samen – lang dus. Hij is mijn eerste en enige liefde. Ik heb vroeger nog weleens met een ander gezoend, maar meer dan dat heb ik nooit gedaan met iemand anders. Het is ook niet zo dat ik daar naar verlang, ik heb nooit getwijfeld aan Willem of aan mijn liefde voor hem. Het was altijd goed zo. We zijn al bijna tien jaar getrouwd en toen we gingen trouwen zal dat niemand verbaasd hebben: wij horen bij elkaar als dag en nacht. We werden samen volwassen, kochten ons eerste huis, verhuisden een paar keer en toen we een stek hadden gevonden waar we wel lang wilden blijven, kwamen onze jongens.”

Mooiste geschenk ooit

“We hebben een tweeling van zes, het mooiste geschenk ooit! Ze lijken op elkaar en zijn onafscheidelijk. Ik ben vanaf dag één smoorverliefd op ze, ze zijn alles voor me. Max en Daan hebben ons zo veel plezier gebracht, het is fantastisch om hun moeder te zijn. Willem is net zo gek op ze als ik en is een geweldige vader, hij heeft alle tijd en geduld voor ze. Ik kan mijn vinger er niet precies op leggen wat er nou fout aan het gaan is tussen Willem en mij. Hij is nog steeds een leuke man, die zielsveel van me houdt. Natuurlijk houd ik ook van hem, maar we zijn al zo lang samen dat er toch iets aan het veranderen is. Je hoort weleens dat man en vrouw steeds meer de kant van broer en zus op gaan en ik ben bang dat ons dat ook gebeurt.”

‘Ik kan soms zo alleen zijn, zelfs tussen mijn drie mannen in’

“Ik vind het niet gek dat mijn hart geen sprongetje meer maakt als ik hem zie, want we zijn al twintig jaar samen. Maar alles is zo vanzelfsprekend geworden dat ik vermoed dat sleur zijn intrede doet. We leven ons leven met veel vaste patronen erin. Dat gaat vanzelf, misschien ontstaat het uit een soort gemakzucht, ik weet ook niet of we dat hadden kunnen voorkomen. We hebben weinig onenigheid en we kunnen lezen en schrijven met elkaar, maar soms verlang ik naar wat spontaniteit. Ook in huis hebben we allebei onze vaste rollen: ik kook, samen doen we de boodschappen, hij brengt ze naar voetbal, ik verzorg de kat, hij kookt op zondag, et cetera, et cetera. Het is allemaal oké, maar alles staat zo vast.”

Minder aandacht

“Sinds de tweeling er is, doen we bijna nooit meer iets samen. Vroeger gingen we nog wel samen hardlopen of een weekendje weg, maar dat doen we nooit meer. Ook in bed gebeurt er steeds minder, vaak lig ik er eerder in dan hij, zijn we moe of druk geweest met de jongens, dus we vrijen nog maar zelden. Dat mis ik, net als dat ik het ‘met z’n tweeën zijn’ mis. Onze tweeling is te gek, maar onze aandacht voor elkaar is zo veel minder geworden. We praten niet veel meer, ik weet niet wat er speelt op zijn werk, hij weet niet dat ik me zorgen maak om ons. Ik weet wel dat er maar één iemand is met wie ik moet praten en dat is Willem zelf – voordat het straks echt te laat is. Ik wil dit niet met mijn vriendinnen bespreken, want ik schaam me bijna dat ik niet gelukkig ben.”

Lees ook 
Opgebiecht: ‘Ik schaam me voor mijn dikke kind’

Houdbaarheidsdatum

“Ik heb een goed leven, maar ik kan soms zo alleen zijn – zelfs tussen mijn drie mannen in. Het grijpt me bij de keel, het is alsof we aan het eind van de houdbaarheidsdatum van onze liefde zitten. Ik wil niet dat het zover komt dat het straks niet meer te herstellen is. Of dat Willem misschien verliefd wordt op een andere vrouw. Het zou doodzonde zijn als onze liefde overgaat, want nog steeds denk ik echt dat we bij elkaar horen. Maar zelfs als je heel lang samen bent, kun je je vreselijk alleen voelen. Ik pieker me suf wat ik kan doen om het tij te keren.”

Dit artikel komt uit Flair 45-2020, de editie die t/m 10 november in de schappen ligt. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen (of nabestellen) kan hier.

Tekst: Valerie van der Meer, beeld: iStock

Shoppen is altijd een goed idee