Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Opgebiecht: ‘Mijn broer is een god, ik ben een nobody’

Opgebiecht: ‘Mijn broer is een god, ik ben een nobody’

Relaties & opgebiecht
Opgebiecht: ‘Mijn broer is een god, ik ben een nobody’

Els (35): “‘Narcistisch’ is het goede woord om mijn broer mee te omschrijven. Alles draait om hem, hij heeft nooit aandacht voor anderen en hij vindt zichzelf geweldig. Volledig ten onrechte, want hij heeft nog nooit iets gepresteerd. Het erge is: mijn ouders gaan hier volledig in mee. Hij is in hun ogen een soort god, terwijl ik me niets meer voel dan een nobody, een voetveeg.”

Jeugd

“Mijn broer is drie jaar ouder dan ik. We hebben nooit een goede band gehad. Als ik terugdenk aan mijn jeugd, zijn mijn beste herinneringen de momenten waar hij niet bij was. Als kind was ik bang voor hem. Hij had altijd een grote mond en pestte en sloeg me, uiteraard als onze ouders niet keken. Je wilt niet weten hoe vaak ik onder de blauwe plekken zat, maar mijn pa en ma deden niets.”

Onmacht

“Als ik dan uiteindelijk in huilen uitbarstte, ging het treiteren door: ‘Ga maar naar papa toe,’ zei hij dan, ‘ga maar klikken!’ Dat deed ik meestal niet omdat ik flink wilde zijn, maar soms stond ik te trillen op mijn benen van pijn en onmacht. Dan werd ik wel getroost door mijn ouders, maar denk maar niet dat ze mijn broer straften. Die ontkende alles, keek mij dreigend aan en dan wist ik al dat ik het de volgende keer extra zwaar kreeg.”

Opvoeden

“Tot op de dag van vandaag begrijp ik niet waarom mijn ouders niet ingrepen. Hoe kun je een kind zo voortrekken? Als puber was mijn broer helemaal niet te houden. Te laat thuis, drank, opgevoerde brommers, drugs, politie aan de deur, van school gestuurd, bedenk het maar en we hebben het meegemaakt. Gek is dat mijn ouders hem áltijd de hand boven het hoofd hebben gehouden. Aanpakken was er niet bij, dat zal ik ze blijven verwijten van opvoeden was geen sprake.”

Lees ook
Opgebiecht: ‘Na mijn hartinfarct ben ik al het vertrouwen in mijn lichaam kwijt’

Feestdag

“Ik zie hem alleen nog met verjaardagen en op feestdagen en zelfs dat is me te veel. Ik zou het liefst helemaal met hem breken. Toen mijn moeder me afgelopen december belde om te overleggen wie er met kerst mocht komen, wist ik het antwoord al. Vier volwassenen, dat mocht natuurlijk niet; zij moest kiezen tussen mijn broer en zijn nieuwe vriendin en Rik en mij. ‘Jullie hebben elkaar, hè? Maar natuurlijk kunnen jullie ook tweede kerstdag komen?’ Ik heb bedankt, heb me voor de zoveelste keer flink gehouden en heb, nadat we hadden opgehangen, mijn tranen maar weer ingeslikt.”

Dit artikel komt uit Flair 06-2021, de editie die t/m 16 februari in de schappen ligt. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen (of nabestellen) kan hier.

Tekst: Valerie van der Meer | Beeld: Pexels

Shoppen is altijd een goed idee