Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Opgebiecht: ‘Ik dacht dat mijn vriend me zou wurgen’

Opgebiecht: ‘Ik dacht dat mijn vriend me zou wurgen’

Opgebiecht: ‘Ik dacht dat mijn vriend me zou wurgen’

Faith (35): “Bas en ik zijn allebei nogal explosief van karakter. Het kan er bij ons thuis heel druk aan toegaan, we barsten van de energie en zijn vrij onstuimig. Dat is meestal geen probleem, maar onlangs ben ik echt erg bang geworden: tijdens een ruzie kneep Bas mijn keel dicht. Veel te lang, ik dacht dat hij gek werd en in staat was me te wurgen.”

Uit de hand gelopen ruzie

“Happend naar adem lag ik te hoesten op bed. Met druppels op mijn voorhoofd en tranen in mijn ogen. Beneden hoorde ik de deur dichtslaan. Die was gelukkig weg! Kort daarvoor hadden Bas en ik ruzie gehad. Dat is niets bijzonders, we hebben wel vaker ruzie en dat kan uit de hand lopen. Schreeuwen, elkaar uitschelden, met deuren smijten, het hoort er allemaal bij. Het goedmaken gaat er net zo wild aan toe, soms denk ik weleens dat we zo heftig ruziemaken omdat we uitblinken in ‘goedmaakseks’. Ik ben dus wel gewend aan hevige ruzies en ik weet dat ik zelf ook dingen doe of zeg die niet oké zijn. Als Bas en ik onenigheid hebben en er zijn andere mensen bij, kunnen zij daarvan schrikken. We zijn op zo’n moment allebei behoorlijk lomp en Bas kan ook vrij agressief zijn. Bang ben ik nooit eerder geweest, al heb ik weleens een klap geïncasseerd. Ik heb ook weleens naar hem uitgehaald, maar meestal is hij me te snel af. Dan pakt hij me bij mijn polsen en zegt: ‘Wat dacht je nou?’ Hij is veel sterker dan ik; fysiek kan ik hem weinig aandoen.”

‘Bas zei dat ik niet moest overdrijven’

“Het lijkt nu misschien of we alleen maar shit hebben, maar dat is niet zo. We zijn al tien jaar een stel, zijn goed met elkaar én gewaagd aan elkaar. Bas is de liefde van mijn leven en dat is andersom ook zo. De meeste dingen gaan gewoon gepaard met heel veel geluid, gelach en kabaal bij ons. Toen we een tijdje geleden ontdekten dat vrienden ons ‘de ADHD’ers’ noemden, waren we niet beledigd en begrepen we best waar dat vandaan kwam.”

Vreselijk geschrokken

“Ik weet dat Bas voor mij door het vuur gaat en ergens weet ik ook dat hij me nooit pijn wil doen. Toch ben ik vreselijk geschrokken toen hij mijn keel dichtkneep. Dat had hij nooit eerder gedaan. Hij zat boven op me en het leek of hij in een slechte trip zat. Hij had een waas van woede over zich, ik drong niet tot hem door. Ik kreeg het letterlijk en figuurlijk benauwd. Ik hapte naar adem en had het idee dat het serieus mis kon gaan. Het was té, ik herkende dit gedrag niet en dat maakte me bang. Ik was zo blij toen hij stopte, de trap af denderde en ik de voordeur hoorde dichtslaan. Ik moest bijkomen en heb even liggen huilen; wat was dit ineens? Toen hij diezelfde avond laat thuiskwam, heeft hij zijn excuses gemaakt. Meteen, hij wist dat hij fout zat, want excuses maken is niets voor hem. Ik zei hem dat ik bang was geweest en vroeg of hij iets raars geslikt had. Vroeger slikte hij veel pillen, maar dat doet hij al jaren niet meer. Dit gedrag deed me even aan die tijd denken, zo heel onberekenbaar kunnen zijn ineens. Hij ontkende en ik zag dat hij de waarheid sprak. Hij had zelf ook in de gaten dat hij te ver was gegaan. Normaal zouden we het snel goedmaken, maar ik kon hier niet zomaar overheen stappen.”

Lees ook
Opgebiecht: ‘Nooit eerder voelde ik kriebels voor een vrouw’

Bijna vermoord

“Het had me iets te veel gedaan, ik was bang. ‘Je had me bijna vermoord,’ sprak ik dramatisch. Bas zei dat ik niet moest overdrijven, en dat ik best wist dat hij me nooit iets zou aandoen. ‘Daar zou ik zelf meer last van hebben dan jij,’ zei hij. Daar zit misschien wat in, toch heeft dit onze relatie geen goed gedaan. Ik ben schrikkerig sindsdien. Als hij onverwacht beweegt, merk ik dat ik daar overdreven op reageer. Alsof hij constant naar me uithaalt, maar dat slaat nergens op. Bas merkt het ook en voelt zich schuldig. Het liefst zou ik dit voorval vergeten, maar het zit kennelijk te diep. Bas heeft me al meerdere keren beloofd dat het nooit meer zal gebeuren. Ik weet dat hij het meent, maar weet niet hoeveel waarde ik eraan moet hechten. Als je de controle over jezelf verliest, kun je daar volgens mij niet zo veel aan doen.”

Dit artikel komt uit Flair 24-2021. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair. Wil je een editie (na)bestellen? Dat kan hier.

Tekst: Valerie van der Meer | Beeld: Getty Images