Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Opgebiecht: ‘Na die laatste ruzie ben ik bang geworden voor mijn vriend’

Opgebiecht: ‘Na die laatste ruzie ben ik bang geworden voor mijn vriend’

Opgebiecht: ‘Na die laatste ruzie ben ik bang geworden voor mijn vriend’

Faith (35): “Bas en ik zijn allebei explosieve types: we barsten van de energie en zijn beiden onstuimig. Dat is meestal geen probleem, maar onlangs was ik echt even bang: tijdens een ruzie greep Bas me bij mijn keel. Het lukt me niet om dit voorval van me af te zetten en hem weer te vertrouwen.”

Bang voor vriend

“We hebben best weleens ruzie, dat is niks bijzonders. Schreeuwen, elkaar uitschelden, met deuren smijten, het hoort er allemaal bij. Het goedmaken gaat er net zo wild aan toe, soms denk ik dat we zo heftig ruziemaken omdat we uitblinken in ‘goedmaakseks’. Ik ben dus wel gewend aan hevige aanvaringen en ik weet dat ik dan zelf ook dingen doe of zeg die niet oké zijn. Als anderen getuige zijn van een ruzie van ons, kunnen ze daarvan schrikken. We zijn allebei licht ontvlambaar, maar we kennen elkaar door en door, dus het is soms ook een beetje een spel.”

“We kunnen tijdens het ruziën zo omslaan en vervolgens alle onenigheid van ons af seksen. We zijn al tien jaar een stel, we zijn goed met elkaar én gewaagd aan elkaar. Bas is de liefde van mijn leven en dat is andersom ook zo. De meeste dingen gaan bij ons gewoon gepaard met veel geluid, gelach en kabaal – de leuke dingen ook, niet alleen de meningsverschillen. Ik weet dat Bas voor mij door het vuur gaat en me nooit pijn zou willen doen. Toch ben ik vreselijk geschrokken toen een ruzie nog niet zo lang geleden uit de hand liep.”

‘Bas zei dat ik best wist dat hij me nooit iets zou aandoen’

“Het is niet ongewoon dat we in het hevigst van de strijd weleens naar elkaar uithalen. Begrijp me niet verkeerd: Bas zal me nooit echt slaan, maar een beetje duwen en trekken is niet vreemd. Dat doe ik ook, maar hij is natuurlijk veel sterker dan ik. Ik ben nog nooit bang voor hem geweest. Tot die laatste keer: hij duwde me tegen de muur en pakte me bij mijn keel. Ik hapte naar adem. Daarop liet hij me los, hij schrok, maar het was alsof hij even niet wist wat hij deed. Hij stond als aan de grond genageld, liep toen naar de voordeur, gooide die met een klap achter zich dicht en verdween. Ik moest bijkomen, ik kon niet verklaren waar dit ineens vandaan kwam.”

“Ik heb zelfs zitten huilen van de schrik. Toen hij diezelfde avond laat thuiskwam, heeft hij mij zijn excuses aangeboden. Meteen, want hij wist dat hij te ver was gegaan. Normaal zouden we het waarschijnlijk snel goedmaken, maar ik kon er niet zomaar overheen stappen. Ik was ontdaan. Hij keek weg, schaamde zich en zei dat ik best wist dat hij me nooit wat zou aandoen. ‘Daar zou ik zelf meer last van hebben dan jij,’ zei hij. Daar zit misschien wat in, maar toch lukt het me niet om hem te vergeven, en ik ben zo schrikkerig sindsdien. Als hij een onverwachte beweging maakt, merk ik dat ik daar heel erg van schrik.”

Lees ook
Opgebiecht: ‘Mijn beste vriendin liegt over alles’

“Het liefst zou ik dit voorval vergeten, maar het zit kennelijk te diep. Ik kan het niet van me afzetten, terwijl Bas me al meerdere keren heeft beloofd dat het echt nooit meer zal gebeuren. Ik weet dat hij het meent, maar ik weet echt niet hoeveel waarde ik daaraan moet hechten. Als je de controle over jezelf verliest, kun je daar volgens mij niet zo veel aan doen. Daarom heb ik voor het eerst echt getwijfeld over ons. Ik heb Bas gezegd dat ik een eind aan onze relatie maak als dit nog één keer gebeurt. Hij weet dat ik het meen. Ik hoop dat hij het ook meent als hij zegt dat ik daar niet bang voor hoef te zijn.”

Dit artikel komt uit Flair 29-2021. Meer van dit soort verhalen lees je wekelijks in Flair. Wil je een editie (na)bestellen? Dat kan hier.

Tekst: Valerie van der Meer | Beeld: Getty Images