Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Opgebiecht: ‘Ik heb mijn vaders afscheidsbrief verbrand’

Opgebiecht: ‘Ik heb mijn vaders afscheidsbrief verbrand’

Relaties & opgebiecht
Opgebiecht: ‘Ik heb mijn vaders afscheidsbrief verbrand’

Femke (36): “Het is vijf jaar geleden, maar nog steeds ben ik er vaak mee bezig: de zelfmoord van mijn vader. Ik was degene die hem vond. Hij was er al lang slecht aan toe, de brief die hij achterliet stond vol met verwijten. Ik las ‘m en besloot dat mijn moeder dat nooit mocht lezen. Ik heb de brief weggepakt, daarna vernietigd en altijd volgehouden dat er geen brief lag.

Slechte vader

Het liefst zou ik iets positiefs zeggen over mijn vader, maar dat is lastig. Toen wij – mijn oudere broer, oudere zus en ik – klein waren, was hij best een leuke vader. Ik heb wel wat goede herinneringen aan hem, maar het merendeel is vervangen door slechte. Hij dronk te veel, belazerde mijn moeder, was vaak tijden weg zonder dat wij wisten waar hij was, en uiteindelijk is het toen ik een jaar of vijftien was tot een scheiding gekomen tussen mijn ouders.

Nieuwe kans

Ik denk dat het voor iedereen rustiger was toen hij uit beeld was. Maar dat veranderde een aantal jaren later; mijn moeder kreeg te horen dat hij op straat zou leven en dat het echt heel slecht met hem ging. Ze had altijd van hem gehouden en kon dat niet verdragen. Het hele verhaal is erg lang, maar ze heeft hem weer in huis genomen. Ze zijn niet als stel opnieuw begonnen, maar ze gaf hem de kans om op zolder te wonen. Daar maakte hij gebruik van, hoewel het vaak fout ging.

‘Ik noemde hem Koos, want hij was geen vader meer voor me’

Hij had criminele vrienden, dronk nog steeds veel te veel, was altijd boos en werd agressief als hij dronken was. Hij heeft mijn moeder en ons vaak genoeg geslagen of daarmee gedreigd. We waren allemaal bang; hij was een grote man en kon intimiderend overkomen. Hij was depressief, maar het ergste was: hij wilde zich niet laten helpen. Toch bleef mijn moeder hem een hand boven het hoofd houden, hij mocht blijven – ook toen wij alle drie uit huis waren. Ik heb vaak met mijn moeder gepraat: wat doe je jezelf aan? Je leven blijft om hem draaien en hij brengt je alleen maar ellende. Ze was het met me eens, maar zei dat ze niet anders kón. Dat was natuurlijk haar beslissing…

Afschuwelijk beeld

Op de avond dat ik hem vond, was mijn moeder niet thuis. Ik ging bij haar langs, maar ze was een stuk fietsen met een vriendin. Ik dacht: even kijken hoe het boven is. Ik riep: ‘Koos, ben jij er?’ maar kreeg geen antwoord. Ik noemde hem Koos, want hij was geen vader meer voor me. Ik zou ‘papa’ niet uit mijn strot krijgen. Het was zo stil dat ik dacht dat hij er niet was, en aangezien ik al een tijd niet op zolder was geweest, wilde ik even kijken of het een zooi was. Wat bleek? Koos had zich een paar uur eerder opgehangen…

‘In de brief die hij had achtergelaten, stond dat zo’n beetje alles haar schuld was’

Natuurlijk schrok ik verschrikkelijk. Het was zo’n afschuwelijk beeld, ik zal het nooit van mijn netvlies krijgen. Toen ik zag dat er een brief lag, pakte ik die en las ik zo veel lelijke dingen die hij aan mijn moeder had gericht, dat ik de brief heb opgevouwen en weggestopt in m’n tas. Dit verdiende zij niet, wat een schoft! Juist tegen mijn moeder die alles voor hem over had gehad. Geef nog even lekker een trap na, zodat ze nooit meer iets aan haar leven heeft. Ik had meteen 112 gebeld, en de politie was er snel bij. Voor ik het wist, liepen er heel veel mensen in en uit. Ik heb gezegd dat er geen briefje lag, er was niemand die daaraan twijfelde.

Nare man

Mijn moeder was niet verrast, hij dreigde vaak met zelfmoord. In de brief die hij had achtergelaten, stond dat zo’n beetje alles haar schuld was. De relatie die stukliep, dat zijn hele leven een puinhoop was, de zaak die hij had en was kwijtgeraakt… Wat een nare man, nooit zelf verantwoordelijkheid nemen en alles afschuiven.

Lees ook
Opgebiecht: ‘Door al dat thuiszitten drink ik veel meer wijn dan normaal’

Groot geheim

Mijn moeder heeft veel verdriet gehad en ik denk dat die brief de genadeklap was geweest, daar zou ze niet overheen zijn gekomen. Achteraf gezien ben ik blij dat ik mijn vader vond en dat ik zijn brief later heb vernietigd. Ik heb ’m verbrand. Niemand – mijn man niet, mijn broer en zus ook niet – zal dit ooit weten. Dit geheim blijft bij mij, uit liefde voor mijn moeder.”

Dit artikel komt uit Flair 23-2020, de editie die t/m 9 juni 2020 in de schappen ligt. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen (of nabestellen) kan hier.

Tekst: Valerie van der Meer | Foto: iStock

Shoppen is altijd een goed idee