Je bent hier: Home > Health > Dilemma: Moet ik mijn biologische moeder zoeken of niet?

Dilemma: Moet ik mijn biologische moeder zoeken of niet?

Health
Dilemma: Moet ik mijn biologische moeder zoeken of niet?

Anna (36) werd als baby geadopteerd. Ergens in een archief in haar geboorteland India moet de naam van haar biologische moeder staan. Maar wil ze het wel weten?

‘Alles is goed. Ik krijg heel veel liefde in m’n leven, heb een lieve vriend, een schat van een dochter en geweldige ouders. Ik ben geadopteerd, maar heb me nooit afgewezen gevoeld. Dat hoor je weleens van geadopteerde kinderen. Nee, ik ben gewoon geboren op de verkeerde plek, de verkeerde tijd, bij de verkeerde moeder. Een speling van het lot was het, niet meer dan dat. Gelukkig waren er twee mensen in Nederland die voor mij wilden zorgen. Ik was een baby toen ze me in een dekentje rolden en meenamen naar Nederland, waar ik opgroeide tot een gelukkige, volwassen vrouw. Geen trauma’s, geen littekens, geen problemen. Ik heb alles wat ik wil, meer dan ik in mijn geboorteland India ooit had kunnen wensen. Het gaat niet eens om rijkdom of spullen, maar om vrijheid, geluk en kansen. En toch: ergens in mijn hart staat een groot vraagteken. Een vraagteken waar ik me steeds meer mee bezighoud, vooral sinds ik twee jaar geleden zelf moeder werd. Terwijl mijn dochter op mijn schoot lag te slapen, keek ik naar haar gezichtje. Die grote ogen heeft ze niet van mij, misschien van haar oma. Of van opa. En dat zwarte haar met lichte plukjes, komt dat van haar vader, of toch van mijn kant van de familie? Ik wist het niet en besefte dat ik het haar later ook niet kon vertellen. Opeens leek het zo belangrijk. Wat zit er in mijn DNA? Wat heb ik haar meegegeven?

‘Gaan,’ zegt iedereen. Hup, naar India en zoeken. Maar ik ben bang. Ten eerste om afgewezen te worden. Misschien wil mijn moeder me helemaal niet zien en heeft ze me ook nooit gemist. Weggegeven en klaar. Als een vuilniszak die je buiten zet. Het zou kunnen. Oké, stel dat ze me wel wil ontmoeten. Misschien is wat ze me dan vertelt niet wat ik wil horen. Ik heb nu voor mezelf een scenario bedacht dat me niet kwetst. Dat mijn moeder afstand van me deed, had niets met mij te maken, hou ik mezelf al mijn hele leven voor. Het was een samenloop van omstandigheden. Wat als blijkt dat het anders was? Dat ze me niet gehouden heeft omdat ze niet voor me wilde zorgen? Omdat haar man niet op nóg een kind zat te wachten? Of omdat ze gewoon geen liefde voor me voelde? Tuurlijk, nuchter zeg ik: daar kon ik als baby niets aan doen. Maar toch zal het me raken. Het zal me onzeker maken. Ze wilden me niet. Ik zal me voor het eerst in mijn leven ongewenst voelen en dat wil ik niet. Het leven is nu zo mooi, zo simpel en goed. Moet ik dat wel op het spel zetten?

Het hele verhaal van Alma lees je in Flair 19

Praat mee!
Meepraten over dit dilemma? Laat hieronder een reactie achter voor Anna of plaats je eigen dilemma. Mailen kan ook: flair@sanoma.com.

Shoppen is altijd een goed idee