Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Kaja is verslaafd aan spullen jatten: ‘Ik kan het stelen niet laten’

Kaja is verslaafd aan spullen jatten: ‘Ik kan het stelen niet laten’

Kaja is verslaafd aan spullen jatten: ‘Ik kan het stelen niet laten’

Elke week onthult een lezeres haar diepste geheim.

Kaja (29): ‘De eerste keer ging per ongeluk. Ik was 19 en met de meiden van mijn studentenhuis gaf ik een feestje. Omdat ik makkelijk een auto kon lenen van mijn ouders, regelde ik de boodschappen. Toen ik met een kar vol chips, wijn en bier bij de auto stond, besefte ik dat ik tegen de caissière was vergeten te zeggen dat ik een krat bier op het rekje onderop het boodschappenkarretje had gezet.

Lees ook: Opgebiecht: ‘Ik heb spijt van de seks met mijn homovriend’

Ik keek op de bon en inderdaad: ik had dat krat niet betaald. Moest ik nu teruggaan? Maar het was zaterdagmiddag, het was overvol in de supermarkt en ik moest nog van alles doen voor de gasten zouden komen. Bovendien, die caissière had ook beter kunnen opletten, toch? En zo nam ik voor het eerst iets uit een winkel mee naar huis zonder te betalen. De dag na het feestje dacht ik terug aan mijn ‘mazzeltje’ en verbaasde ik me erover hoe makkelijk het was geweest. Ik vroeg me af hoe het zou zijn met opzet iets te stelen. En ik kon de verleiding niet weerstaan…

Die middag ging ik de stad in. Ik was op zoek. Waarnaar wist ik eigenlijk niet, maar ik liep als een soort hongerig dier winkel in, winkel uit. Bij de drogist deed ik het: ik stak een mascara en een lippenstift in mijn zak. Het leek me handig wel íets af te rekenen, dus kocht ik een flesje nagellak. Mijn hart klopte in mijn keel, maar blijkbaar maakte mijn nette uiterlijk – ik heb een klassieke kledingstijl – me onopvallend, want niemand keek me vreemd aan. Eenmaal buiten wist ik niet hoe snel ik thuis moest komen. Daar bekeek ik mijn buit: een dure mascara en lippenstift, en dat ‘voor de prijs van een nagellakje’! Ik voelde een enorme rush, schuldig voelde ik me niet. Dat ik nu ‘een dief’ was deed me niets. Ik was alleen maar blij met de buit en nogmaals verbaasd dat het zo makkelijk was gegaan. Moeten ze maar beter opletten, dacht ik.

Slaat natuurlijk nergens op, je moet gewoon met je handen van andermans spullen afblijven. Dat weet ik ook wel. Maar toch… ik kan het stelen niet laten, het is te makkelijk. En het geeft me een soort instant happiness waar niks tegenop kan. Inmiddels winkel ik al zo’n tien jaar ‘met korting’. Ik reken namelijk altijd wel iets af. Een kleinigheidje bij de drogist, een vestje in een kledingwinkel of gewoon een volle kar als ik de weekboodschappen bij de supermarkt doe, maar dan stop ik ongezien meestal toch wat extra luxeproducten in mijn tas, zoals buitenlandse kaasjes en dure bonbons. En die smaken dan extra lekker omdat ik weet dat ik ze niet heb betaald. Vriendinnen die verrukt reageren op een duur verjaardagscadeau dat ik voor ze heb ‘geshopt’: ook zo fijn. Ik weet inmiddels precies waar ik moet zijn. In welke kledingwinkels je in de paskamers de beveiligingstags kunt verstoppen, welke parfumeriezaken slecht beveiligd zijn, hoe ik in een warenhuis de deur uit kan lopen zonder dat de poortjes beginnen te piepen. Ik heb me al ontelbaar aantal keren voorgenomen ermee te stoppen en soms steel ik ook weleens een paar weken niet, maar op een of andere manier is de neiging altijd weer sterker dan ik. Als ik bijvoorbeeld een rotdag heb gehad op mijn werk, of als ik me niet helemaal lekker in mijn vel voel, ga ik toch weer voor de bijl en haal ik ‘even’ een dure foundation of een merktruitje.

Dat gevoel van nerveuze spanning, gevolgd door een intense high, een soort van winnen van de wereld, dat is nergens mee te vergelijken en pept me altijd weer op.
Dat ik nog nooit betrapt ben, mag een wonder heten. Ik denk dat het een combinatie van mijn onopvallende uiterlijk en mijn ervaring is. Maar ik weet ook wel dat dit niet voor eeuwig goed kan gaan. Ik moet er niet aan denken dat ik word betrapt, ik ben doodsbang dat als mijn geheim uitkomt iedereen me laat vallen. Een vrouw van bijna dertig met een salaris dik boven modaal, die steelt, hoe sneu wil je het hebben? Maar soms schiet weleens door me heen: misschien is betrapt worden wel de enige manier om van deze gewoonte af te komen…’

Ook iets op te biechten? Stuur dan een mailtje naar flair@sanoma.com.

Volg jij onze huishoudpagina al? Hier vind je al onze huishoudtips handig op een plek: www.facebook.com/flairathome

Beeld: Shutterstock

Shoppen is altijd een goed idee