Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Hanneke: ‘Wat moet een jongen van 23 nou met een vrouw van 47?’

Hanneke: ‘Wat moet een jongen van 23 nou met een vrouw van 47?’

Relaties & opgebiecht
Hanneke: ‘Wat moet een jongen van 23 nou met een vrouw van 47?’

Hanneke (47): ‘Ik ben zo waanzinnig verliefd op Jort, ik wist echt niet dat ik het in me had om de hele dag met mijn hoofd in de wolken te lopen. Om totaal geen eetlust te hebben, om dagelijks tientallen kleffe berichtjes te sturen en om bijna elke dag twee keer seks te hebben. Als het aan mij ligt, blijft dit de rest van mijn leven zo. En ook al zegt Jort dat hij dat ook wil, ik ben toch bang dat hij op me uitgekeken raakt als hij echt gaat beseffen wat ons leeftijdsverschil betekent. Want wat moet een jongen van 23 nou met een vrouw van 47?

Lees ook: Lezersdilemma: ‘Moet ik mijn vriend afraden zijn gevoel te volgen?’

Ik was al drie jaar single toen ik Jort dit voorjaar ontmoette in een pand voor flexwerkers waar ik regelmatig zit. Ik ben zelfstandig 
communicatieadviseur, hij werkt als freelance webdesigner. Het 
eerste contact ontstond toen ik door de eigenares van het pand aan hem werd gekoppeld om de website en huisstijl van haar bedrijf een update te geven. Vanaf het moment dat ik hem de hand schudde, was ik van slag. Ik kan niet uitleggen wat het is, maar ik werd kriebelig vanbinnen. Goede, opgewonden kriebels. Deze blonde jongen met zijn blauwe ogen intrigeerde me. 
En ik liet hem ook niet koud, merkte ik. Er hing een ontzettende spanning tussen ons en tegelijk was het samenwerken heel vanzelfsprekend, heel relaxed. Alsof we elkaar al jaren kenden. De derde dag dat we samen aan het project werkten, vergaten we de tijd en was het opeens zeven uur ’s avonds. Ik moest nog snel boodschappen doen, want ik had niets in huis om te koken. ‘Kom met mij mee,’ stelde hij voor. ‘Ik heb een halve lasagneschotel in de koelkast staan, meer dan genoeg voor ons allebei.’ 
Dat klonk te aantrekkelijk om te weigeren en de lasagne was inderdaad heerlijk, toen we die nacht om half twee eindelijk aan eten toekwamen.
Ook al zag ik hoe hij naar me keek, toch kwam het als een verrassing toen hij me zodra de voordeur achter ons dichtsloeg tegen de muur drukte en ik zijn mond op de mijne voelde. Ik was zo overdonderd dat ik vergat zijn kus te beantwoorden. Geschrokken trok hij zich terug: ‘Sorry, sorry, sorry. Ik dacht dat jij mij ook wilde.’ Ik verzekerde hem dat dat zo was, door zijn gezicht naar me toe te trekken en hem te laten voelen dat ik hem wilde. 
En wauw, wat was dat fantastisch! Ik had er niet veel van verwacht: zo’n jongen mist waarschijnlijk een beetje ervaring, dacht ik. Maar dat maakte hij meer dan goed met enthousiasme en uithoudings‑vermogen. En met interesse, met humor, met rekening houden met mij en met mij plezieren.

Het was een magische nacht waarin we gretige seks afwisselden met intiem knuffelen en diepe gesprekken. Ik wist meteen: dit is iets heel bijzonders. En ook hij sprak dat uit. 
Sinds die tijd zijn we samen, nu ruim acht maanden. Natuurlijk 
hebben mensen in onze omgeving hun wenkbrauwen opgetrokken: een leeftijdsverschil van 24 jaar, dat hoor je niet zo vaak. Maar de afgelopen tijd is het eigenlijk alleen maar leuker, mooier en beter geworden 
tussen ons. We vullen elkaar aan, dagen elkaar uit en halen elkaar op. Door hem 
heb ik weer een stuk jeugdigheid in mezelf teruggevonden. Ga ik weer naar festivals of spring ik op een warme zomeravond met kleding en al van een steiger in een meertje. Ik moedig hem aan meer in zichzelf te geloven, nieuwe klanten te zoeken, goed voor zijn lijf te zorgen. Af en toe denk ik echt: dit is het toppunt van geluk. En toch… Toch ben ik bang dat er een moment komt dat hij van gedachten 
verandert. Ook al zegt-ie nu dat hij niemand anders wil en dat ik dé vrouw voor hem ben, ik kan me niet voorstellen dat hij dat nog denkt als mijn lijf over een paar jaar echt begint af te takelen. Of als al zijn vrienden kinderen krijgen, want die kan ik hem niet meer geven. 
Ik hoop natuurlijk met heel mijn hart dat mijn angst niet uitkomt, maar weet ook: ik heb dat niet in de hand. En daarom geniet ik nu gewoon met volle teugen van deze intense, bijzondere liefde. Wat 
de toekomst brengt, dat zien we dan wel weer.’

Ook iets op te biechten? Stuur dan een mailtje naar flair@sanoma.com.

Dit artikel komt uit Flair 3. Deze editie ligt nu in de winkel.

Volg jij onze huishoudpagina al? Hier vind je al onze huishoudtips handig op een plek: www.facebook.com/flairathome

Beeld: iStock

Shoppen is altijd een goed idee