Je bent hier: Home > Health > Dilemma: ‘Wel of niet weer naar Nieuw-Zeeland verhuizen?’

Dilemma: ‘Wel of niet weer naar Nieuw-Zeeland verhuizen?’

Health
Dilemma: ‘Wel of niet weer naar Nieuw-Zeeland verhuizen?’

Marjan (44) komt er niet uit of ze met haar man Vernon (46) en hun drie kinderen (13, 8 en 5) weer in Nieuw-Zeeland moet gaan wonen. De restschuld van hun koophuis in Nederland is nog te overzien, maar raken ze zo ver weg niet geïsoleerd?

‘We wilden laatst een skivakantie met het gezin boeken, maar hebben het toch niet gedaan. Het is niet te betalen. Ik dacht meteen: als we in Nieuw-Zeeland hadden gewoond, hadden we maar vier uur hoeven rijden om te kunnen skiën. Mijn man is een echte Nieuw-Zeelander die van de bergen houdt. Ik ontmoette hem toen ik op mijn 25e vertrok naar Wellington, de hoofdstad van Nieuw-Zeeland. Mijn relatie was net uit en ik woonde weer bij mijn ouders. Ik was Nederland zat, en vooral mezelf. Ik wilde weg. Een baan en werkvergunning waren zo geregeld. Ik had informatica gestudeerd en de banen in de IT lagen voor het oprapen. Alles was nieuw voor me. Ik was nog nooit zo zelfstandig geweest. In de Rock ’n Roll Club maakte ik al dansend vrienden en ontstond er iets tussen Vernon en mij.
Na een jaar wilde ik terug naar Europa. De economie ging achteruit en ik was mijn baan kwijtgeraakt. Vernon kon worden overgeplaatst naar Manchester. We hadden het leuk in Engeland, maar toen we een kind wilden, besloten we naar Nederland te gaan. Vernon leerde de taal, onze oudste dochter werd geboren, maar door de internetzeepbel werden we allebei werkloos. Voor we het wisten, regelden we werk en een koophuis in een buitenwijk van Wellington en vertrokken weer naar Nieuw-Zeeland.
Mijn ouders waren wel wat van mij gewend. Dat hun kleinkind aan de andere kant van de wereld zat, vonden ze minder leuk. In Nieuw-Zeeland kregen we nog een dochter en dachten we aan een derde kind. Doordat Vernons familie 130 kilometer verderop woonde, waren we op onszelf aangewezen. De kinderen bij vrienden brengen als ik een uurtje weg moest, deed ik toch minder makkelijk. Zeker met drie. We remigreerden naar Nederland, daar waren we makkelijk in geworden.
Sinds de komst van ons derde kind hebben we een leuk routineleventje. Dat veranderde toen we terugkwamen van een vakantie bij Vernons familie in Nieuw-Zeeland. Ik was compleet in de war. Ik miste de ruimte en wilde weer terug. Het land is zes keer groter dan Nederland maar heeft een derde van het aantal inwoners. Het voelt als thuiskomen. Je moet er niets. In Nederland let iedereen op elkaar en wordt er zo veel van je verwacht. Mijn kinderen raken op school compleet overprikkeld. Op een kleinere Nieuw-Zeelandse school met meer structuur zouden ze beter tot hun recht komen. Ze zijn tweetalig opgevoed, dus ze spreken Engels.
Ons huis wordt wel een dingetje. Dat hebben we in 2008 op de top gekocht en staat onder water. Willen we met een restschuld van € 50.000 naar de andere kant van de wereld emigreren? Mijn man zegt: ‘Dan nemen we een hogere hypotheek op ons huis in Nieuw-Zeeland.’ Misschien zie ik beren op de weg, maar wat als ik spijt krijg? Het is zo ver weg. Australië ligt het dichtstbij en dat is nog drie uur vliegen. Raken we niet geïsoleerd? We hebben leuke buren en vrienden in Nederland en mijn ouders worden ook ouder. Ik heb een grote klantenkring met mijn eigen IT-bedrijf opgebouwd. Kan ik daar vanuit Nieuw-Zeeland voor blijven werken? In welk land we ook wonen, we zullen altijd het gevoel hebben dat we terug willen. Ik denk dat wij niet tegen sleur kunnen. Mijn man zei laatst: ‘Als we teruggaan, gaan we als de middelste groep 8 heeft gehaald.’ Dat is over twee jaar. Ik ben er nog niet uit, maar we moeten de knoop doorhakken. Het zal rust in ons gezin brengen.’
Meepraten over dit dilemma, of heb je zelf een dilemma dat je wilt delen? Ga naar Flairathome.nl/dilemma of Facebook.com/flaironline. Mailen kan ook: Flair@sanoma.com

Shoppen is altijd een goed idee