Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Health > Dilemma: ‘Verhuis ik naar het platteland?’

Dilemma: ‘Verhuis ik naar het platteland?’

Health
Dilemma: ‘Verhuis ik naar het platteland?’

Sabina (30) wil samen met haar man een huis kopen. Blijven ze in de dure stad of verhuizen ze naar een groot en goedkoper huis op het platteland?

‘Onze beste vrienden maken zich zorgen. Hij is zijn baan kwijtgeraakt en nu kunnen ze de hypotheek niet meer betalen. Ze wonen in hartje Amsterdam, hartstikke 
leuk, maar ook duur. Ik vraag me af of die locatie al die zorgen waard is. Ik weet hoe heftig geldzorgen zijn. Mijn ouders hadden ze altijd. Als kind spaarde ik me al suf voor later. Gelukkig ben ik dat blijven doen. Ik begreep 
al vroeg dat geld op de bank vrijheid betekent. Nu ik getrouwd ben en een zoontje heb, vind ik het moeilijk om al dat zuurverdiende geld in een duur huis te stoppen. Het liefst woon ik vlak bij mijn ouders en broer in de Randstad. Maar de huizen met genoeg slaapkamers, we hopen op nog een kindje, beginnen ongeveer bij 275.000 euro en dan moet je er vaak nog aan verbouwen ook. Voor zo veel geld zouden we allebei fulltime moeten 
werken. Ik heb dat er niet voor over. Op Funda zocht ik naar huizen onder de 150.000 euro. Toen ik vertelde wat ik aan het doen was, grapte mijn man: ‘Nou, dan mag je best af en toe bij mij en je zoon op bezoek komen. Als jij in je eentje in zo’n gat gaat wonen.’ Ik trok me er niets van aan. Ik kwam dorpen en steden tegen die ik niet eens kon aanwijzen op de kaart. Lekkerkerk. Emmen. Swifter-bant kende ik wel. Dat is een dorp in Flevoland waar de oma en oom van mijn man wonen, en waar ook zijn vader werd geboren. Je rijdt er zo doorheen, er is een supermarkt, een bakker en een drogisterij. Op Funda zag ik dat een rijtjeshuis, waarvoor 150.000 euro werd gevraagd, drie slaapkamers en een grote zolder had en mooier was dan alles wat we in de Randstad hadden gezien.

Toen we nog in Haarlem woonden, gingen we soms wel drie keer per week uit eten. Tuurlijk is dat minder nu we een kind hebben, maar ik vind het nog steeds heerlijk om een terrasje te pakken in de zomer. In Swifterbant is alleen een Chinees, terrassen hebben ze er niet. Je kunt wel fijn fietsen en spelen in het bos. En onze maand-
lasten gaan honderden euro’s omlaag, vergeleken met wat we nu betalen. Omdat we een eigen bedrijf hebben en thuis werken, hebben we geen reiskosten.
Ik hink op twee gedachten. Het vrije gevoel van lage lasten lijkt me heerlijk, maar wonen in een dorp waar bijna niets te doen is, benauwt me. Mijn man is inmiddels helemaal om: ‘Dan kunnen we allebei minder werken en met zijn drieën lekker overdag naar de speeltuin.’ Dat lijkt me heerlijk. Ik heb de afgelopen jaren vol afschuw gekeken naar de ratrace waarin bevriende gezinnen belandden. Altijd maar door moeten gaan, gedwongen door de hoge lasten. Goedkoop wonen is vrijheid. Maar zal ik me in zo’n dorp, waar ik bijna niemand ken, wel vrij voelen? Passen we er wel? Deze keuze gaat ook over wat voor leven we onze zoon willen geven. Veilig in een dorp met meer tijd met papa en mama, of wereldser in de stad maar met een papa en mama die veel werken. Als ik het zo bekijk, is 
de keuze snel gemaakt. Al ben ik natuurlijk meer dan alleen moeder. De vraag is: waar wordt de vrouw in mij gelukkig van?’

Praat mee

Welk advies zou jij Sabina geven? Reageer hieronder, op Facebook of mail naar info@flairathome.nl.

Bron: Flair 08-2016. Handig: bestel het nummer direct online, dan heb je het de volgende werkdag in huis.

Lees ook:

Shoppen is altijd een goed idee