Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Health > Dilemma: Moet ik zo hard blijven solliciteren?

Dilemma: Moet ik zo hard blijven solliciteren?

Health
Dilemma: Moet ik zo hard blijven solliciteren?

Een baan vinden is bijna een obsessie geworden voor Mirjam (37). Niet omdat ze per se moet werken, want haar man verdient goed genoeg, maar omdat ze op ieder moment thuis weg wil kunnen…

‘Gisteravond hadden we er nog ruzie over. Ik vertelde Henri dat ik gesolliciteerd heb op een baan voor vier dagen per week in het zuiden van het land. Dat betekent iedere dag drie uur reistijd. Belachelijk vindt hij dat. Als het aan hem ligt, zoek ik een baan die goed te combineren is met drie kleine kinderen, zodat we het thuis rustiger hebben. Waarom ik me zo vlak na mijn ontslag zo druk maak over een nieuwe baan en niet een tijdje rustig aan doe, zorgt voor veel discussie thuis.
Ik snap Henri wel. De afgelopen tien jaar waren heel druk met werk en, met tussenpozen van steeds twee jaar, de geboortes van de kinderen. Tropenjaren, echt. Nu Henri eindelijk genoeg 
verdient en we even op adem kunnen komen, ben ik de hele tijd gespannen. Iedere ochtend zit ik uren achter mijn computer om het internet af te speuren naar vacatures, bang dat ik er eentje mis. Natuurlijk zou ik een tijdje van mijn vrijheid en de kinderen willen genieten, maar het lukt me niet. Ik krijg stress van de gedachte dat ik niet op eigen benen sta. Klinkt geëmancipeerd, maar dat is niet wat me in de eerste plaats beweegt. 
Diep in mijn hart, en dat durf ik bijna niet hardop te zeggen, 
doe ik het omdat ik op ieder moment weg wil kunnen.
Zelfs met vriendinnen durf ik er niet over te 
praten: ik weet niet of ik nog van Henri hou en of ik bij hem wil blijven. We hebben geen slechte relatie, maar ik voel me al een tijd ongelukkig. En voor mijn gevoel is het meer dan de bekende is-dit-het-nou-fase. Een paar jaar geleden had ik het ook en toen ben ik bijna weggegaan, maar onze jongste was toen pas een half jaar oud en dat hield me tegen.
Henri is niet makkelijk om mee te leven. Een hoop dingen vindt hij onzin en die gebeuren dan ook niet, vooral omdat ik geen zin heb in het gezeur. Ik zou graag de dag veel meer willen plukken. Maar omdat ik de hele tijd aan de toekomst denk, lukt dat niet.
Er gaat geen dag voorbij of ik denk eraan hoe fijn het me lijkt om niet meer met Henri opgescheept te zitten. Stiekem heb ik zelfs al naar huizen gekeken en ik weet dat er in het najaar een leuk appartement in de buurt vrijkomt.
Tegelijkertijd besef ik wat ik opgeef als ik de stap zet. Ons gezin, dat ondanks mijn onrust, gelukkig is. De kinderen zijn dol op hun vader en co-ouderschap is een hoop gedoe. Zeker als we allebei fulltime werken. Daar zijn ze niet bij gebaat, dat weet ik heel goed. Als ik daaraan denk, wordt mijn hart zwaar en zeg ik tegen mezelf dat ik moet ophouden met zeuren. Kiezen op elkaar en doorzetten. Om daarna snel weer een sollicitatiebrief te schrijven. Niet eens omdat ik zo’n baan dan graag wil, maar omdat ik de deur op een kier wil houden. Voor het geval dat…’

Het hele verhaal van Mirjam lees je in Flair 36

Praat mee!

Meepraten over dit dilemma? Laat hieronder een reactie achter voor  Mirjam  of plaats je eigen dilemma. Mailen kan ook: flair@sanoma.com

Shoppen is altijd een goed idee