Je bent hier: Home > Health > Dilemma: Moet ik voor die maagverkleining gaan?

Dilemma: Moet ik voor die maagverkleining gaan?

Health
Dilemma: Moet ik voor die maagverkleining gaan?

Al sinds de basisschool is Heleen (44) te zwaar. Ze deed verschillende lijnpogingen, maar uiteindelijk werd ze alleen maar zwaarder en ongelukkiger. Ze weegt nu 130 kilo en twijfelt over een laatste redmiddel.

‘Vorig jaar ben ik op eigen kracht twaalfenhalf kilo afgevallen, maar ik sta alweer een tijdje stil. Op dit moment zit ik even goed in mijn vel en lukt het om gezond te eten, maar morgen kan dat weer anders zijn. Mijn relatie met eten 
is altijd problematisch geweest. Ik heb alle diëten wel geprobeerd: het 1000 calorieën-dieet, soepdieet, Weight Watchers. Dankzij Sonja Bakker ben ik ooit zeventien kilo afgevallen, maar hoe meer ik lijnde, hoe meer ik snaaide. Omdat ik vier keer in de week sportte, viel ik toch af.  Die lijnpoging kwam tot z’n einde toen ik tien jaar geleden zwanger raakte van mijn eerste kind. Daarna is het me nooit meer gelukt. Een maagverkleining zie ik nu als enige oplossing. Maar er zijn twee dingen die me tegenhouden: het is onomkeerbaar en er kleven altijd risico’s aan zo’n operatie. Er zijn zelfs verhalen bekend van mensen die de ingreep niet overleefden. Ook is niet bekend wat het effect is over tien of twintig jaar. Daarbij moet je ook een heel andere leefstijl aannemen als je bent geopereerd en ik vraag me af of ik dat wel kan. Ik ken mezelf: de kans dat ik na een jaar of twee weer kilo’s aankom, zit er dik in.
In 2008 zei mijn huisarts dat een maagbandje misschien iets voor me was. Hoewel het geen wondermiddel was, hoopte ik dat stiekem toch. Ik maakte er toen een potje van en het had een averechts effect. Het gaf me zo veel stress omdat het nu toch echt moest lukken, dat ik juist ging eten. Een half jaar later overleed mijn moeder,  waardoor ik weer ging troosteten. Ondanks mijn  maagbandje kwam ik twintig kilo aan.  Twee jaar geleden dacht ik er eindelijk klaar voor te zijn. Ik zette al mijn twijfels aan de kant en meldde me aan voor een maagverkleining. Maar in de obesitaskliniek werd ik tijdens de screening afgewezen – terecht, vind ik. Omdat ik nog niet genoeg had gedaan om eigenhandig grip op mijn levensstijl te krijgen, werd me aangeraden eerst een psychologisch traject te doorlopen. Dat deed ik en nog steeds bezoek ik eens per maand een psycholoog. Aan die afwijzing hield ik een dubbel gevoel over. Ik was teleurgesteld, maar tegelijkertijd zag ik enorm op tegen zo’n operatie en voelde het als uitstel van executie. Ik heb geen idee of ik het ooit red om genoeg af te vallen, zodat een maagverkleining niet meer nodig is. Ik hoop dat ik zelf mijn gewicht tot onder de honderd kilo kan brengen en een gezonde relatie met eten kan ontwikkelen. Maar tot dat moment blijf ik in dubio. Omdat ik zoekende ben naar een levensstijl die bij me past, ben ik begonnen met een blog, Wannabegreen.nl. Met mijn zoektocht naar een gezonde levensstijl hoop ik uiteindelijk ook de oplossing voor mijn overgewicht te vinden. Een maagverkleining is voor mij echt een noodgreep. Ik voel me op dit moment gezond, hoewel ik door mijn overgewicht wel een groter risico loop diabetes en kanker te krijgen. Maar als ik diep in mijn hart kijk, wil ik weer naar normale kledingwinkels gaan, 
kunnen paardrijden, leuke dingen doen met de kinderen. Allemaal redenen om de operatie toch te doen. Op het moment dat ik weer aan zou komen of echt ziek zou worden, zou ik niet langer twijfelen, denk ik.’

Het hele verhaal van Heleen lees je in Flair 43

Praat mee!

Laat hieronder een reactie achter voor Heleen of plaats je eigen dilemma. Mailen kan ook: flair@sanoma.com

 

 

Shoppen is altijd een goed idee