Je bent hier: Home > Health > Dilemma: Moet ik verstandig zijn en die baan nemen?

Dilemma: Moet ik verstandig zijn en die baan nemen?

Health
Dilemma: Moet ik verstandig zijn en die baan nemen?

Huberthe (38) geniet als tevreden freelance tekstschrijfster volop van haar vrijheid. Tot ze 
een baan aangeboden krijgt en gaat twijfelen. 
Is meer zekerheid niet verstandiger?

‘Wil je er echt niet even over nadenken?’ vraagt ze, ‘we hebben heel dringend mensen nodig.’ ‘Oké’, zeg ik, terwijl ik mijn best doe om niet te laten horen dat ik zucht. Als ik ga nadenken, weet ik nu al dat ik er niet van kan slapen. Het is niet de eerste keer dat ik een baan aangeboden krijg of gevraagd word om 
te solliciteren. Hartstikke fijn natuurlijk dat ze me weten te 
vinden, maar ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken om weer een negen-tot-vijfbaan te hebben en elke dag naar 
kantoor te moeten.

Hoewel? Het zou natuurlijk best fijn zijn om weer de zekerheid 
te hebben dat er elke maand een vast bedrag binnenkomt. 
Om verzekerd te zijn als ik ziek word. En om een pensioen op te bouwen…
Pfff, daar ga ik al, het is elke keer hetzelfde als ik erover nadenk. Dan ga ik piekeren en verklaar mezelf voor gek dat ik me niet drukker maak over mijn levensstijl. Normaal gesproken heb ik daar absoluut geen last van, ook niet als ik verontrustende krantenberichten lees over het lot van zzp’ers. Ik red me wel. Vorig jaar was het even zorgwekkend, toen kreeg ik opeens geen opdrachten meer binnen en begon ik in hoog tempo 
in te teren op mijn spaargeld, maar inmiddels loopt het weer goed. Daarbij geniet ik enorm van mijn vrijheid. ’s Ochtends maak ik zonder stress ontbijt voor de kinderen, daarna laat ik op mijn gemak de hond uit in het park en ik drink een paar keer per week koffie met een vriendin, om dan om tien uur achter mijn computer te gaan zitten en een aantal uur lekker 
te werken. Zakelijke afspraken maak ik vaak rond lunchtijd, ergens bij mij in de buurt. Boodschappen, klusjes, het kan er allemaal makkelijk tussendoor. Door de hond beweeg ik veel en als het even mooi weer is, loop ik in het zonnetje.

De ideale situatie, vooral omdat ik niet hou van veel mensen om me heen en dat kantoorgedoe. Voor vergaderen ben ik allergisch, echt, daar kan ik nog geen tien minuten mijn hoofd bij houden. Ik erger me ook altijd aan oeverloos geklets, daar mis ik dus helemaal niets aan. Nee, laat mij maar lekker in mijn eentje rondscharrelen. Dan kan ik tenminste om zes uur ’s ochtends al beginnen als ik dat wil. Dan heb ik ook de ruimte om op een doordeweekse dag naar het bos of strand te gaan.
Het gebrek aan structuur is weleens lastig, dat geef ik toe. 
Af en toe zijn er dagen die totaal in het honderd lopen. Dan komt er niets uit mijn handen. Ook het feit dat ik altijd wel iets te doen heb en nooit de deur achter me kan dichttrekken, is soms irritant. Dan lijkt een vaste baan ineens heel aanlokkelijk. Niet de hele tijd achter opdrachten aan, gewoon je ding doen en dat is het. Dat heeft natuurlijk ook zijn positieve kanten. 
Dus ga ik altijd twijfelen als ik een aanbod krijg, zoals nu. 
Dan denk ik: je bent gek, als je verstandig was, greep je deze kans met beide handen aan. Misschien is het niet zo leuk 
als freewheelen, maar de meeste mensen nemen dat toch gewoon voor lief, in ruil voor zekerheid. Waarom zou jij dat 
niet kunnen? Stel je niet zo aan, iedereen doet het, hoezo 
krijg je het er benauwd van?’

Het hele verhaal van Huberthe lees je in Flair 32.

Praat mee!

Meepraten over dit dilemma? Laat hieronder een reactie achter voor Huberthe of plaats je eigen dilemma. Mailen kan ook: flair@sanoma.com

Shoppen is altijd een goed idee