Je bent hier: Home > Health > Dilemma: Moet ik mijn zoon laten gaan?

Dilemma: Moet ik mijn zoon laten gaan?

Health
Dilemma: Moet ik mijn zoon laten gaan?

Tien jaar nadat haar man Chantal (42) van de ene op de andere dag in de steek liet, zonder huis, zonder geld en met drie kleine kinderen, besluit haar puberzoon Ivan bij zijn vader te gaan wonen. 

“Mam, ik ga bij papa wonen.’ Mijn hart bevriest als ik mijn oudste zoon Ivan die woorden hoor zeggen. Ik reageer veel te fel, maar ik ben in shock en heb mezelf niet meer in de hand. Kwaad loopt hij de deur uit om niet meer terug te komen. Weken probeer ik contact met hem te maken zodat we het er nog eens over kunnen hebben, maar hij is onverbiddelijk. Het ergste is misschien nog wel dat de manipulerende hand van zijn vader door alles heen schemert. Ik herken mijn eigen kind niet meer, alles wat hij sms’t lijken de woorden van een vreemde. Of nee, niet van een vreemde, maar van de man die me tien jaar geleden van de ene op de andere dag in de steek liet, met drie kleine kinderen, zonder ooit nog met me te willen praten. Dat lijkt zich nu te herhalen. Ivan is ingetrokken zonder om te kijken. Zijn zusjes en vriendjes heeft hij achtergelaten zonder afscheid te nemen. De eerste maand praat ik uren met mensen om erachter te komen wat wijsheid is. Nachtenlang lig ik te piekeren. Ik word er helemaal gek van. Moet ik hem laten gaan? Moet ik een rechter inschakelen? Officieel heb ik de voogdij, dus ik kan op mijn strepen gaan staan. Waarschijnlijk krijg ik dan gelijk. Maar kun je een puber tegen zijn wil in dwingen om terug te komen? Wat verpest je ermee? Om nog maar te zwijgen over het gedoe dat mijn ex zal veroorzaken. Hij zal me ongetwijfeld zwartmaken.

Met pijn in mijn hart besluit ik Ivan met rust te laten. Een vriend zegt: ‘Laat hem gaan, zodra hij doorkrijgt hoe het is om daar te wonen, is hij zo weer terug, let maar op.’ Ik kan het niet geloven. Zijn zusjes en ik blijven totaal ontredderd achter, er is een gat in ons gezin geslagen. Hun grote broer was de man in huis, ook al is hij nog maar vijftien. De meisjes missen zijn stomme grappen en de spannende vriendjes die hij mee naar huis nam. Ze verwijten me dat ik niet beter mijn best gedaan heb. Hoe leg je een elf- en een dertienjarige in vredesnaam uit dat hun vader niet iemand is die op welke manier dan ook mee zal werken? Dat de strijd aangaan niets zal opleveren, maar alles alleen erger zal maken?

Het hele verhaal van Chantal lees je in Flair 34.

Praat mee!

Meepraten over dit dilemma? Laat hieronder een reactie achter voor  Chantal of plaats je eigen dilemma. Mailen kan ook: flair@sanoma.com

Shoppen is altijd een goed idee