Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Health > Dilemma: ‘Kan ik mijn schoonfamilie verbieden dure cadeaus te geven?’

Dilemma: ‘Kan ik mijn schoonfamilie verbieden dure cadeaus te geven?’

Health
Dilemma: ‘Kan ik mijn schoonfamilie verbieden dure cadeaus te geven?’

Bij de familie van haar vriend wordt Sinterklaas groots gevierd. Marianne (46) is bang dat haar zoons van zes en negen verwend raken door alle dure cadeaus. Haar vriend snapt het probleem niet zo. Marianne twijfelt: het feest mag van haar minder uitbundig worden gevierd, maar ze wil de situatie niet op de spits drijven.

‘Het besef dat het echt too much is met al die verwennerijen, kwam een aantal jaar geleden tijdens de decembermaand, toen mijn jongste zoon een boek kreeg. Aan de ene kant naast hem lag al een berg uitgepakte cadeaus – als hij erachter ging zitten, zag je alleen zijn kruintje erbovenuit steken – en aan zijn andere kant lag nog een stapel om uit te pakken. Hij pakte het boek uit, zette een grote keel op, smeet het door de kamer en riep: ‘Ik wil helemaal geen boek!’ Het was hem gewoon te veel, al die cadeaus.
Sinds ik mijn vriend ken, dat is nu elf jaar, hebben we Sinterklaas altijd heel groots gevierd. Absurd decadent. Ik ben bang dat mijn kinderen straks van die verwende jongens worden. Dat ze met niets meer tevreden zullen zijn en steeds meer verwachten. Ik ben al die uitspattingen van huis uit niet gewend en vind dat Sinterklaas daar ook helemaal niet om gaat. Vroeger vierden wij het met het gezin: vader, moeder, zus, broer en ik. Dan hadden we wat kleine cadeautjes die we vol verwachting uitpakten. Toen we niet meer geloofden, maakten we surprises voor elkaar, verder niets buitensporigs. Gewoon gezellig. Die gezelligheid, dát is voor mij onlosmakelijk verbonden met de decembermaand en niet die bergen cadeaus. Dat was ook altijd mijn idee als ik dacht aan Sinterklaas vieren met mijn eigen kinderen. Net zoals vroeger: kinderen rond de open haard, schoentjes neerzetten en liedjes zingen. En dat er de volgende dag een cadeautje in je schoen zit. Misschien een beetje naïef, maar het gaat alle grenzen voorbij hoe we het tegenwoordig vieren. Mijn vriend en ik leerden elkaar kennen op een moment waarop mijn schoonouders eigenlijk al hadden geaccepteerd dat er geen kleinkinderen meer zouden komen. Toen er toch kinderen werden geboren, dachten ze allemaal: há, fijn! Die blijdschap vertaalt zich onder andere naar dure cadeaus met de feestdagen. Voor mij is de bovengrens allang bereikt wat betreft sinterklaascadeaus en het geld dat eraan wordt gespendeerd. Vooral door mijn schoonouders en de kinderloze zus van mijn vriend. Ik hou echt van ze, maar op dit punt hollen ze zo voorbij aan wat ik belangrijk vind. Soms kopen mijn schoonouders voor honderdvijftig euro aan cadeaus. En de suikertante in de familie koopt voor onze zoon zo, alsof het niks is, een pluchen mascotte van zijn favoriete voetbalclub van zeventig euro. Als je dan bedenkt dat er kinderen zijn die helemaal geen Sinterklaas kunnen vieren, staat het schaamrood op mijn kaken. 
Ik heb weleens geprobeerd er iets van te zeggen, maar dat werd totaal niet serieus genomen en afgedaan met: ‘Ach, laat ons toch’ en: ‘Het is maar één keer per jaar.’ Iedereen trekt me rond vijf december gewoon weer aan mijn mouw of ik toch niet even dit of dat voor die en die wil kopen. Het geld wordt me in de handen gedrukt alsof het de normaalste zaak van de wereld is, weigeren is geen optie. Voor mij is er dus, naast de ergernis van de grote cadeaus, ook geen enkele verrassing meer aan dat hele sinterklaasfeest. Terwijl ik dat juist de charme vind: het verrast worden als je een cadeautje uitpakt of een gedicht voorleest.
Mijn voorstel aan de familie was om het dit jaar klein te houden en dat deel van het geld dat we anders aan cadeaus zouden besteden aan een goed doel te geven. Ze vonden het een bespottelijk idee. Misschien moet ik me als een pitbull blijven vastbijten in dit voorstel, want ik wil wel graag samen Sinterklaas blijven vieren. Ik hou heel erg van mijn schoonfamilie en wil het ook niet op de spits drijven. Maar ik gruwel van het idee van opnieuw een overload aan cadeaus. Ik kan toch moeilijk besluiten om als enige niet meer mee te doen. Is mijn voorstel echt zo onmogelijk? Konden er maar weer gewoon ouderwets liedjes worden gezongen bij de open haard. Dat zou het grootste cadeau zijn dat ik kon krijgen.’

Laat hieronder een reactie achter voor Marianna  of plaats je eigen dilemma. Mailen kan ook: flair@sanoma.com

Shoppen is altijd een goed idee