Je bent hier: Home > Health > Dilemma: ‘Ga ik alleen op retraite?’

Dilemma: ‘Ga ik alleen op retraite?’

Health
Dilemma: ‘Ga ik alleen op retraite?’

Edith (34) verlangt naar een spirituele vakantie in een klooster in België. Maar dat zou betekenen dat ze haar kinderen en man tien dagen alleen moet laten. Ze twijfelt.

‘Mijn zus vertelde zó enthousiast over haar reis, dat ik vanaf dat moment zelf ook wilde. Ze was tien dagen naar een klooster geweest en had daar alleen maar gemediteerd. Praten mocht niet. In het begin vond ze het vreselijk, maar na een paar dagen kwam er een enorme rust over haar. Dat had ze nooit eerder meegemaakt. Zij heeft geen kinderen, dus ze kon makkelijk voor zo’n reis kiezen. Maar ik heb twee zoontjes en een man die werkt. Ik kan niet zomaar weggaan. Dan stort de boel thuis in elkaar. Dat was ook de reden dat ik mijn wens om ook zoiets bijzonders mee te maken in eerste instantie naast me neerlegde. Misschien kon het over een aantal jaar, als de kinderen groter waren?
Toch blijft het knagen. Mijn behoefte aan rust is zo groot. Ik denk dat de reis goed voor me zou zijn. Even echt opladen en als herboren thuiskomen. Maar het voelt als iets wat niet mag. Een moeder hoort haar kinderen en gezin voorop te stellen en niet zichzelf, toch?
Het is hier in huis nooit stil. Met twee kinderen van zes en vier jaar wil altijd wel iemand iets van me. ‘Mama, mag ik knutselen?’ ‘Mama, wil je me helpen met mijn schoolproject?’ ‘Mama, mag mijn vriendinnetje komen logeren?’ Het hoort erbij als je een gezin hebt, maar ik heb het er toch best moeilijk mee. Voordat ik kinderen had, kon ik zo genieten van de stilte. Lekker ’s avonds na werk op de bank met een kop thee en een tijdschrift en verder niets. Niemand die tegen me praatte of iets van me nodig had. Natuurlijk wist ik: zodra ik kinderen krijg, is dat voorbij. Al hoopte ik dat in elk geval de avonden voor mezelf waren, maar daar komt in werkelijkheid weinig van terecht. De oudste ligt er rond acht uur ’s avonds in. Dan kijk ik even snel het journaal en doe ik de afwas. Dan is het negen uur. Ik maak de tasjes voor de volgende dag klaar, smeer alvast brood en doe andere klusjes die zijn blijven liggen, zoals de was sorteren. Dan is het tien uur, praat ik nog even bij met mijn man en gaan we naar boven. De jongste wordt namelijk rond zes uur ’s ochtends alweer wakker. Nooit is er een moment waarop mijn hoofd echt leeg is. De radertjes draaien altijd maar door.
Een vriendin van me gaat elk jaar met een vriendin een weekje op vakantie naar de zon. Dat hebben ze thuis zo afgestemd en het gaat prima. Ze hebben dat nodig om zich weer even meer te voelen dan alleen partner en moeder. Gewoon lekker eten en wijntjes drinken. Ik bewonder dat ze dat doen. Al vertelt mijn vriendin dat het ook weleens veroordeeld wordt door mensen om haar heen. Je laat je kinderen toch niet een week alleen bij hun vader? Ik denk dat over haar niet, vind het juist knap dat ze aan zichzelf durft te denken. Toch vind ik het zelf moeilijk dat ook te doen. Gek, hè? Toen ik haar laatst vertelde over mijn twijfels zei ze dat ik het moet zien als een investering in mezelf. Dat vond ik wel mooi en dat verdien ik ook. Mijn man gunt het me van harte en zegt dat hij het prima een weekje redt met de kinderen. Ik wil niet de moeder zijn die zichzelf altijd wegcijfert, daar ongelukkig van wordt en uiteindelijk haar man en kinderen er de schuld van geeft. Ik wil een moeder zijn die goed voor zichzelf zorgt en daardoor de beste vrouw en moeder is die ze kan zijn. Maar sinds ik kinderen heb, vind ik voor mezelf kiezen juist ontzettend moeilijk.’

 

Praat mee

Welk advies zou jij Edith geven? Reageer hieronder, op Facebook of mail naar info@flairathome.nl.

Bron: Flair 10-2016. Handig: bestel het nummer direct online, dan heb je het de volgende werkdag in huis.

 

Lees ook:

Shoppen is altijd een goed idee