Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Brief van de week: ‘Hoe groot de wens ook is, dat is niet haalbaar’

Brief van de week: ‘Hoe groot de wens ook is, dat is niet haalbaar’

Brief van de week: ‘Hoe groot de wens ook is, dat is niet haalbaar’

Soms is het makkelijker om gevoelens op papier te zetten, dan ze daadwerkelijk uit te spreken. Elke week wordt in Flair een ingestuurde brief van een lezeres gedeeld. Omdat deze mooie woorden hoe dan ook wat extra aandacht verdienen, lichten we de Brief Van De Week iedere zaterdag uit op Flaironline.nl. Dit keer lees je de brief van Liesbeth. 

Lerarentekort, maar waarom mag ik niet?

“Ga ik iets met deze brief opschieten, lucht het op? Geen idee en toch ga ik het doen, want hier moet gewoon meer aandacht voor komen. Ik kom uit een geweldig nest uit het Gooi. Liefdevol opgegroeid, vader, moeder, twee zussen en ik weet niet hoeveel huisdieren, het ontbrak ons aan niets. Sporten, muziek, studeren, wat een mazzel dat we het allemaal mochten en konden doen! Mijn zussen vlogen de schooltijd door, blonken uit in van alles en doken het studentenleven in. Ik niet. School ging bij mij moeizaam, sociaal was ook veel een uitdaging. Ik was rustig, verlegen en in de spotlights staan vond ik een ramp. Blozen werd mijn grootste angst. Voor een groep iets zeggen: no way!””Ik wilde altijd al juf worden, maar dan sta je voor een groep. Mijn ouders, zo lief als ze waren, kwamen met het idee om Schoevers te gaan doen. Ik hoor het papa nog zeggen: ‘Met een Schoevers-papiertje op zak kun je altijd aan het werk, kun je rustig nadenken en later altijd nog je droom volgen.’ Gelijk had hij! Van secretaresse klom ik op naar officemanager. Geweldige baan, prachtig salaris, maar het onderwijs blijft trekken. Inmiddels heb ik twee schoolgaande kinderen en direct meldde ik me aan als klassenmoeder, trad ik toe tot de or, knutselteams en weet ik wat nog meer. Als ik maar op die basisschool loop, heerlijk! In 2019 besloot ik toch iets te gaan doen met mijn droom.”

‘Toen ik naar huis terugreed, wist ik: dit is het, ik ga ervoor’

“Ik besloot uit te zoeken of ik wel voor een klas kón staan. Veel vrienden en kennissen staan voor de klas, twee van hen boden me aan eens een dag mee te lopen. Hoe gaaf! Twee dagen was ik ‘juf’, wat was dat geweldig! Zo snel als de kinderen je omarmen, hoe warm je wordt ontvangen op een school, ik werd er zelfs emotioneel van. Ik kon best voor een groep staan, met dertig paar oogjes op me gericht ging het goed! Ik kon zelfs wat zeggen. Na schooltijd mocht ik bij vergaderingen aansluiten, fantastisch! Toen ik naar huis terugreed, wist ik: dit is het, ik ga ervoor. En dan komen de paarse krokodillen.”

Lees ook
Brief Van De Week: ‘Haar teleurstelling over het moederschap is het gevolg van de hoge verwachtingen’

“Een méga lerarentekort en toch lukt het mij niet om juf te worden. Want een zij-instromer ben ik niet, daar moet je hbo voor hebben. Een mavodiploma, drie mbo-diploma’s, twintig jaar werkervaring en een dosis affiniteit waar je u tegen zegt, tellen niet mee. Het advies: naar de pabo, voltijd. Maar mijn leven was al ingericht met een man, twee kinderen, een huis en een baan met een goed salaris. Hoe kon ik dat allemaal opgeven voor hele dagen naar de pabo? Hoe groot de wens ook is, dat is niet haalbaar. Ik heb alles geprobeerd, maar geen school die mij een werkend-lerentraject kan aanbieden. Niet omdat ze niet willen, maar omdat het niet kan. Dit moet toch anders kunnen?!”

Liesbeth

Ook iets delen? Stuur je brief naar flair@dpgmediamagazines.nl. Elke week wint één inzender deze mooie IK HEB FLAIR-armband, speciaal ontworpen en met de hand gegraveerd door kayasieraden.nl.

Beeld: Getty Images