Je bent hier: Home > Opgebiecht > Blog Yvonne: ‘Mijn kinderen ben ik al vier jaar kwijt. Net als al het andere dat ik in mijn leven opgebouwd heb’

Blog Yvonne: ‘Mijn kinderen ben ik al vier jaar kwijt. Net als al het andere dat ik in mijn leven opgebouwd heb’

Opgebiecht
Blog Yvonne: ‘Mijn kinderen ben ik al vier jaar kwijt. Net als al het andere dat ik in mijn leven opgebouwd heb’

Op mijn zestiende liep ik mee in een demonstratie van Amnesty International om de Dwaze Moeders in Argentinië te ondersteunen. Jaren in angst leven en niet te weten of je je kinderen ooit terug zou zien. Het trof me diep in mijn hart.

Lees ook: Yvonne wordt geteisterd door haar wraakzuchtige ex: ‘Al vier jaar ben ik mijn kinderen kwijt’

Ik was een dromerig kind, las de hele dag boeken. Pietje Bell, Pippi Langkous, Alleen op de Wereld, le Petit Prince: ik verslond ze. Ik ging na mijn jeugd in Leiden Engelse Letteren en Internationaal recht studeren en combineerde dat met een fulltime baan als stewardess bij de KLM. Mijn droom? Ik zou me voor de mensenrechten in gaan zetten. Schrijven. En vooral ook: moeder worden.

Het huwelijk veranderde al snel in een hel

Ik trouwde met een aantrekkelijke man, met dezelfde ambities, smaak, interesses en een vergelijkbare achtergrond. We kregen samen twee fantastische kinderen. Maar het huwelijk veranderde al snel in een hel. ‘Als je bij me weggaat dan zorg ik ervoor dat je je kinderen nooit terug ziet, ik maak je failliet, dakloos en laat je niet met rust tot je zelfmoord pleegt.’

Inmiddels zijn mijn ex-man en ik vanaf 2012 uit elkaar. Mijn kinderen ben ik al vier jaar kwijt. Net als al het andere dat ik in mijn hele leven opgebouwd heb. Vanaf oktober vorig jaar heb ik mijn kinderen helemaal niet meer gezien, daarvoor jaren begeleid, alsof ik de grootste boef in heel Nederland ben. Waarom? Ik vroeg hulp bij huiselijk geweld.

Vanaf oktober vorig jaar heb ik mijn kinderen niet meer gezien

Ik ben voor leugenaar uitgemaakt, ben mijn reputatie volledig kwijt door aanhoudende laster, waar ik niets tegen mag doen en er lopen momenteel vijf juridisch procedures tegen me. Ik zet me er als liefhebbende moeder continu voor in om mijn kinderen gewoon op te mogen voeden, voor vrede, voor een normaal gesprek als ouders over de kinderen. En vecht voor de rechten van kinderen en hun beschermende moeders.

In de zeldzame momenten dat ik contact heb met mijn kinderen vroeg mijn zoon wanneer mijn boek nu eindelijk klaar was. Dat ligt er inmiddels. En nu ben ik bezig met een roman. Over een Armeens jongetje dat opgroeit zonder zijn ouders.

‘Als je een duidelijk levensdoel hebt dat verlengt dat je levensduur’, zegt auteur Dr. Robert Quinn. En dat geloof ik ook. En daar gaan moeders en kinderen als het aan mij ligt samen van genieten!

Over Yvonne

Yvonne (51), moeder, journaliste, schrijfster, mensenrechten juriste en dagvoorzitter is een vrouw met een missie. Ze heeft maar een doel en dat is de leefomstandigheden van vrouwen en hun kinderen in geweldsituaties op de kaart zetten en te verbeteren. Haar dagelijkse peptalks krijgt ze van de ex vrouw van een CIA agent, een Amerikaanse diplomate, een kunstenares die een galerie had in Soho en haar Armeens-Italiaanse soulmate Joseph. Ze hebben allen één ding gemeen: ze zien uit naar het moment waarop ze hun geliefde kinderen weer in hun armen kunnen sluiten. Haar ervaringen verwerkt Yvonne wekelijks in een vervolgverhaal op het boek ‘Tot de Dood Ons Scheidt’ – dat inmiddels uit de handel is gehaald – en een boek: ‘Joseph’s Koffer’. Tussendoor werkt Yvonne bij als hostess en in de fashion.