Je bent hier: Home > Relaties & opgebiecht > Blog Yvonne: ‘We hebben bijna een hele dagtaak aan de 7 procedures die vanaf februari tegen me’

Blog Yvonne: ‘We hebben bijna een hele dagtaak aan de 7 procedures die vanaf februari tegen me’

Relaties & opgebiecht
Blog Yvonne: ‘We hebben bijna een hele dagtaak aan de 7 procedures die vanaf februari tegen me’

Op 24 mei, de dag voor de rechtszaak over het gezag, zit mijn huis ’s avonds vol. Ik heb geen tijd om zenuwachtig te zijn, en dat is maar goed ook. Er zitten vier juristen in mijn kamer en een vijfde werkt inmiddels ook aan de zaak.

Lees ook: Blog Yvonne: ‘Het is de week dat de rechtbank me uit het ouderlijk gezag van mijn kinderen wil zetten’

Over één ding zijn we het eens. Wat de uitslag de volgende dag ook is, we gaan door. Nederland heeft een aantal verdragen geratificeerd en zal zich daaraan moeten houden. Als dat niet het geval is dan kaarten we het aan op Europees niveau. ‘En daar laten we het niet bij’, zegt mijn advocate, een Leidse, net als ik, ‘we gaan door tot de Verenigde Naties.’ Een vrouw met ballen en een hart.

De avond geeft me energie. Ik ben dankbaar voor de vele mensen die me steunen. En de andere vrouwen, met name in regio Den Haag, die hulp vroegen bij huiselijk geweld en in dezelfde of vergelijkbare situaties zitten. Ik krijg heel veel reacties van andere vrouwen. Ze worden geïnterviewd en hun verhalen worden verwerkt voor een rapport dat we bij de politiek zullen indienen.

Zeven procedures

Op 25 mei staan mijn gasten en ik vroeg op. Het is prachtig weer en we peppen elkaar op. Mijn advocate en ik hebben tot één uur ’s nachts aan de pleitnota gewerkt. We hebben bijna een volledige dagtaak aan de zeven procedures die vanaf februari tegen me zijn aangespannen en vinden het opmerkelijk dat er blijkbaar niemand is die dit opvalt.

Het is in deze situatie vrijwel onmogelijk om te werken, een normaal bestaan te hebben of om te ontspannen. De huisarts was om die reden al in januari 2017 bij vredesmissies van mijn netwerk, mijzelf en mij aanwezig om de situatie in het belang van de kinderen op te lossen. Alle betrokkenen waren hierbij uitgenodigd en dat was niet de eerste keer. Het Lorentzhuis wil ook graag helpen in het belang van de kinderen, een oplossing die de rechtbank al eerder aanreikte. Om onbegrijpelijke reden gebeurt hier niets mee.

‘We geven de moed niet op’

Tijdens de zitting stelt de rechter zich achter deze aanpak. Het is immers in het belang van de kinderen. Rust tussen de ouders en een fijne jeugd voor de kinderen met beide ouders. Wie kan er tegen zijn? ‘Gaat u hier ook mee akkoord?’, vraagt hij aan de betrokkenen. Meteen na de rechtszaak probeert mijn advocate het vriendelijk te regelen. Er komt geen antwoord. ‘Waarom doet een rechter daar dan niet meteen iets mee?’, vraagt ook iemand van de school van de kinderen. Een goede vraag. Maar we geven de moed niet op. Over twee weken volgt de uitspraak en we blijven ervan uitgaan dat het recht van kinderen om met beide ouders op te groeien zal prevaleren. Per slot van rekening is het jeugdrecht er voor de kinderen.

Over Yvonne

Yvonne (51), moeder, journaliste, schrijfster, mensenrechten juriste en dagvoorzitter is een vrouw met een missie. Ze heeft maar een doel en dat is de leefomstandigheden van vrouwen en hun kinderen in geweldsituaties op de kaart zetten en te verbeteren. Haar dagelijkse peptalks krijgt ze van de ex vrouw van een CIA agent, een Amerikaanse diplomate, een kunstenares die een galerie had in Soho en haar Armeens-Italiaanse soulmate Joseph. Ze hebben allen één ding gemeen: ze zien uit naar het moment waarop ze hun geliefde kinderen weer in hun armen kunnen sluiten. Haar ervaringen verwerkt Yvonne wekelijks in een vervolgverhaal op het boek ‘Tot de Dood Ons Scheidt’ – dat inmiddels uit de handel is gehaald – en een boek: ‘Joseph’s Koffer’. Tussendoor werkt Yvonne bij als hostess en in de fashion.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Shoppen is altijd een goed idee