Je bent hier: Home > Nieuws > Dít moet je doen bij (vermoedens van) huiselijk geweld of kindermishandeling

Dít moet je doen bij (vermoedens van) huiselijk geweld of kindermishandeling

Nieuws
Dít moet je doen bij (vermoedens van) huiselijk geweld of kindermishandeling

Uit onderzoek van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) blijkt dat maar liefst 747.000 volwassen Nederlanders in de afgelopen vijf jaar minstens één keer slachtoffer zijn geweest van huiselijk geweld. Daarnaast krijgen jaarlijks zo’n 90.000 tot 127.000 kinderen te maken met mishandeling. Heb je het sterke vermoeden dat het in jouw omgeving foute boel is? Kom dan vandaag nog in actie.

Lees ook
Heftig: zó veel Nederlanders ervaren stress door werk en sociale druk

Geweldpleger

In de meeste gevallen wordt huiselijk geweld gepleegd door de (ex-)partner van het slachtoffer. Gaat het hierbij om structureel geweld, dan zijn vrouwen ruim vijf keer zo vaak de dupe. In het geval van kinderen heeft het grootste deel van de groep te maken met ernstige verwaarlozing. Bij 96 procent van de mishandelingen is een biologische ouder betrokken. Van de 90.000 tot 127.000 kinderen heeft bijna 30 procent te maken met meer dan één vorm van kindermishandeling.

Verschillende vormen van kindermishandeling

Onder huiselijk geweld vallen lichamelijke en seksuele geweldpleging, bedreiging en belaging door iemand uit de huiselijke- of familiekring. Als het aankomt op de mishandeling van kinderen, bestaan er meerdere categorieën:

1. Lichamelijke mishandeling
Hierbij wordt het kind bijvoorbeeld geslagen, geschopt, opgesloten of vastgebonden.

2. Psychische mishandeling
Het continu kleineren van een kind, herhaaldelijke verbale agressie en het minderwaardig laten voelen, vallen onder andere onder psychische mishandeling. Cognitieve mishandeling is ook een vorm hiervan; hierbij worden er extreem hoge eisen gesteld aan het slachtoffertje.

3. Seksuele mishandeling
Bij seksuele mishandeling wordt het kind gedwongen om seksuele handelingen uit te voeren en/of te ondergaan.

4. Lichamelijke verwaarlozing
Hiervan is bijvoorbeeld sprake wanneer het kind niet voldoende te eten of drinken krijgt, gedwongen wordt om in een onhygiënische omgeving te leven en hem of haar (medische) verzorging en/of veiligheid wordt onthouden.

5. Psychische (emotionele) verwaarlozing
Je spreekt van psychische (emotionele) verwaarlozing wanneer het kind nauwelijks tot geen liefde, warmte en aandacht krijgt. Ook wanneer er geen belangstelling is voor het kind of wat-ie meemaakt, is dit het geval.

6. Getuige van (huiselijk) geweld
Wanneer het kind geregeld geweld tussen zijn of haar (stief)ouders meemaakt, is hier sprake van.

Het houdt niet op, niet vanzelf

De onderzoeksresultaten van het WODC brengen volgens ministers Sander Dekker (Rechtsbescherming) en Hugo de Jonge (Volksgezondheid) in kaart hoe groot het probleem van huiselijk geweld en kindermishandeling nog steeds is. Ze hopen dan ook dat mensen sneller alarm slaan wanneer het gesignaleerd of vermoed wordt. Om dat duidelijk te maken, start de overheid met een campagne. Daarbij horen tv-spotjes én een website waar mensen terechtkunnen voor advies als ze vermoedens hebben van huiselijk geweld. In eerste instantie komt de nadruk van de campagne op kindermishandeling te liggen.

Wat te doen?

Heb je het idee dat er sprake is van huiselijk geweld of kindermishandeling in jouw omgeving? Er is altijd iets wat je kunt doen. Of het nu om jezelf of iemand anders gaat. Op de website van de Nederlandse politie staan de onderstaande tips:

  • Een belangrijke eerste stap is het delen van je zorgen, of je nu vermoedens hebt of het zeker weet. Dreigt er direct gevaar? Bel dan altijd 112.
  • Neem een bekende uit jouw omgeving in vertrouwen, bijvoorbeeld een vriendin of familielid. Dat is misschien een grote stap, maar wél de enige oplossing als je echt iets wil veranderen.
  • Je kunt ook een melding maken bij de politie. In de meeste gevallen zal Veilig Thuis (scroll naar beneden voor meer info) worden geïnformeerd, zodat er passende hulp kan worden ingezet. In bepaalde gevallen kan het advies klinken om aangifte te doen. Dat is soms belangrijk zodat de politie meer mogelijkheden heeft om aangifte te doen naar strafbare feiten en het geweld te stoppen. Je kunt zowel als slachtoffer als getuige aangifte doen.

Aan de bel trekken of advies nodig?

Flair zet een aantal belangrijke informatie voor je op een rij:

Veilig Thuis
Als je getuige bent of vermoedens hebt van huiselijk geweld, kun je hulp krijgen van Veilig Thuis. Hier kun je ook terecht als slachtoffer óf dader. Het telefoonnummer (0800-2000) is 24/7 gratis bereikbaar; ben je in gevaar, bel dan 112. Bij Veilig Thuis krijg je een hulpverlener aan de lijn die klaarstaat om vragen te beantwoorden, advies te geven en alles op een rij te zetten. Daarnaast wordt er gekeken welke professionele hulp er nodig is en kun je, indien gewenst, anoniem blijven. Voor meer informatie kun je de website checken.

Hulplijn Seksueel Misbruik
Ben je een getuige of slachtoffer van seksueel misbruik, dan kun je hier terecht. Dit telefoonnummer (0900-9999001) is op werkdagen van 09.00 tot 17.00 uur bereikbaar.

Kindertelefoon
Jongeren tot 18 jaar die te maken krijgen met seksueel geweld, mishandeling of dergelijke zaken kunnen terecht bij de Kindertelefoon. Dit telefoonnummer (0800-0432) is dagelijks te bereiken van 11.00 tot 21.00 uur.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Bron: NU.nl, GGD Twente, Rijksoverheid, politie.nl | Beeld: iStock