Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Nieuws & Maatschappij > Vera had nooit échte borsten en liet ze vergroten: ‘Ik wilde geen halve pornoster worden’

Vera had nooit échte borsten en liet ze vergroten: ‘Ik wilde geen halve pornoster worden’

Vera had nooit échte borsten en liet ze vergroten: ‘Ik wilde geen halve pornoster worden’

Liepen we in de jaren 90 nog de deur van de plastisch chirurg plat voor een paar enorme jetsers, door alle siliconenschandalen lijken de meloenen van toen passé. Toch staan grotere borsten nog vaak op het verlanglijstje. Maar zo’n borstvergroting: kan dat nog wel? Drie vrouwen vertellen hun verhaal.

Tekst: Fleur Baxmeier

‘Ik wilde geen halve pornoster worden’

̒Zo’n gewelfde, dansende boezem in een piepkleine driehoekbikini: ik wilde het ook. Vera (32): “Ik heb nooit échte borsten gehad. In het beste geval had ik 
een cup AA. Op mijn 25e overwoog ik al een borstvergroting, maar ik dacht: ik wil eerst nog kinderen. Van mijn vriend hoefde het ook niet zo nodig. Totdat ik drie kinderen had gekregen en we een keer samen onder de douche stonden. Hij zei: ‘Ik kan me wel voorstellen dat je je wat meer vrouw wilt voelen.’ Ik ben op internet gaan rondneuzen en heb een afspraak gemaakt bij een kliniek. Omdat ik geen halve pornoster wilde worden, heb ik gekozen voor anatomische protheses die goed bij mijn tengere lijf passen. Het herstel na de operatie vond ik pittig: ik kon een dikke week niks. Dat is nu vijf weken geleden. Mijn borsten zijn nog knetterhard omdat het vel moet oprekken. Het duurt nog een paar maanden voordat ze natuurlijk zullen ogen, maar ik ben er nu al blij mee. Ik ben minder onzeker, draag strakke shirts en verheug me erop om in bikini rond te lopen.’

De plastisch chirurg: ‘De pornotiet is uit, natuurlijke borsten zijn in. Ik dacht: ik wil dit niet meer’

Maaike (28): “Als je mager bent, dan past het wel om nauwelijks borsten te hebben. Maar ik had cup AA bij een normaal postuur. Daar kreeg ik best een complex van. Op mijn twintigste dacht ik: ik wil dit niet meer. Als je in het ziekenhuis een borstvergoting laat doen, moet je naar een psycholoog om de operatie vergoed te kunnen krijgen. Dat wilde ik niet, dus gebruikte ik mijn spaargeld om de operatie te betalen. Ik wilde eigenlijk een goeie, grote D, maar op de OK van de privékliniek besloten ze om me een grote C te geven omdat dat beter bij mijn lichaam past. Het duurde een jaar voordat mijn nieuwe borsten zich goed hadden gevormd, maar ik heb er geen moment spijt van gehad. Ik voel me zelfverzekerder, vrouwelijker. Ik ben 22 weken zwanger. Borstvoeding lukt soms niet als je een borstvergroting hebt gehad. Dat is jammer, maar met de fles worden ze ook groot.”

Lees ook
Desiree wil scheiden, alleen: hoe moet het met de kosten van het huis?

‘Ik had het veel eerder moeten doen’

Leila (31): “Eigenlijk leek het me slimmer om eerst kinderen te krijgen. Omdat er geen man in mijn leven kwam met wie ik dat wilde, heb ik de sprong twee jaar geleden maar gewoon gewaagd. Ik wilde een anatomische prothese, omdat die minder plooien en natuurlijker ogen dan ronde protheses. Ronde protheses zien er toch vaak een beetje uit als ‘ballen’. Als ik op het strand loop, wil ik niet dat iedereen ziet dat ik een borstvergroting heb gehad. Dat hoeft tegenwoordig ook niet meer, omdat ze de prothese gedeeltelijk onder de borstspier plaatsen. Ik wilde er wel flink wat volume bij en ben van een grote A naar 75D gegaan. Daar ben ik nog elke dag ongelooflijk blij mee. Het klinkt cliché, maar ik had het veel eerder moeten doen. Ik ben geen ordinair type en kleed me best klassiek, maar tegenwoordig draag ik zelfs truitjes waarin je een beetje decolleté kunt zien. Als je me dat twee jaar terug had gezegd, had ik je niet geloofd.”

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.