Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Nieuws & Maatschappij > Moeder Nadia over huwelijk met vader van Insiya: ‘Hij wilde mij pijn doen en Insiya was het perfecte middel’

Moeder Nadia over huwelijk met vader van Insiya: ‘Hij wilde mij pijn doen en Insiya was het perfecte middel’

Nieuws & Maatschappij
Moeder Nadia over huwelijk met vader van Insiya: ‘Hij wilde mij pijn doen en Insiya was het perfecte middel’

Nadia Rashid (38) vecht al vier jaar om haar naar India ontvoerde dochter Insiya (6) terug te krijgen. De Nederlandse overheid heeft een verplichting haar terug te halen, maar concrete acties blijven tot nu toe uit. Nadia roept iedereen op haar te helpen: ‘Alsjeblieft, vergeet mijn dochter niet.’

‘Dat mis ik’

“Weet je hoe het voelt als je kind iets grappigs zegt en jij verbaasd denkt: wow, waar komt dat vandaan? Dat mis ik. Weet je hoe het voelt als je je kind als trotse ouder bij het schoolplein uitzwaait? Dat mis ik. Weet je hoe het voelt als je je kind van wie je zielsveel houdt, knuffelt? Dat mis ik. Ik wil mijn kind zien opgroeien, ik wil haar gezicht zien ontplooien, ik wil haar mooie krullen langer zien worden en haar handjes groter. Ik wil met haar op de bank zitten met een mok warme chocolademelk en samen een tekenfilm kijken.”

Niet serieus genomen

“Ik wil zien hoe ze met andere kinderen speelt, weten wat voor eten ze lekker vindt, met haar lachen. Maar dit kan niet, omdat alle signalen die wezen op haar aanstaande ontvoering niet zijn opgepakt. Omdat elke keer als ik melding maakte van stalking, ik niet serieus ben genomen. En er is maar één grote verliezer: Insiya. Zij is met grof geweld van haar vrijheid beroofd. Zij wordt al vier jaar lang door haar vader gegijzeld. Ik wist dat hij tot veel in staat was, maar dit?”

Bezit

“Achteraf weet ik dat hij alleen met mij wilde trouwen omdat hij mij wilde ‘hebben’. Als een soort bezit. Ik ontmoette mijn ex, Hemani, in 2005 tijdens de Indiase Academy Awards in Amsterdam. Hij was een succesvolle Indiase ondernemer met een vlotte babbel. We hielden contact. Gewoon casual. Om de zoveel maanden stuurde hij een berichtje. Hij vroeg hoe het ging, of mijn studie psychologie vlotte en hoe mijn leven eruitzag. Ik zocht er niks achter. In 2010 kregen we meer contact, omdat hij vaker voor zaken in Nederland was. Het was zijn intentie een vestiging van zijn staalbedrijf in Europa te openen en zich hier te vestigen.”

‘Ik wil mijn kind zien opgroeien, ik wil haar mooie krullen langer zien worden en haar handjes groter’

Levensvisie

“Hij genoot van het westerse leven en onze idealen. Hij was ervan overtuigd dat ik perfect bij hem en zijn levensvisie paste. Hij vond het mooi dat ik een sterke, onafhankelijk vrouw en afgestudeerd psycholoog was. We vonden onderwijs beiden belangrijk. Hij had zijn master behaald aan de universiteit in India. Én hij wilde net als ik graag in Amsterdam wonen. Uiteindelijk viel ik ook voor hem. Hij was ontzettend complimenteus en attent. Een man die niks liever wilde dan zijn leven met mij delen. Toen hij mij na een jaar daten ten huwelijk vroeg, zei ik dan ook ja.”

Is dit mijn man?

“Na onze trouwdag veranderde alles. Die lieve, complimenteuze man? Die was in één klap weg. Hij had wat hij wilde: mij. Een week na onze bruiloft barstte de beste vriend van Hemani in lachen uit toen ik vertelde dat ik het belangrijk vond dat Hemani ook had gestudeerd. ‘Wat voor shit heb jij haar verkocht, vriend’, zei hij tegen Hemani. ‘You are a high school dropout.’ Ik was compleet verbijsterd. Hemani wuifde mijn ongeloof weg. ‘Ach, wat voor verschil maakt het. Ik ben toch succesvol. Doe niet zo moeilijk.'”

Persona gecreëerd

“Ik was compleet in shock. Achteraf denk ik dat hij heeft onderzocht wat mijn levensidealen waren en daar een soort maatwerk op heeft toegepast. Hij heeft een persona gecreëerd om mij voor zich te winnen. Allemaal leugens. Na onze trouwdag was mijn individualiteit niet meer van belang. Hij maakte duidelijk dat ik een aanhangsel was van hem. Hij was de kern, ik de bijzaak. Mensen hebben achteraf weleens gezegd: je bent zo dom geweest om met hem te trouwen. Maar ik ben niet dom, dit was niet de persoon tegen wie ik ja had gezegd. Na onze trouwdag werd mij stukje voor stukje mijn zelf-respect afgenomen. Zijn subtiele opmerkingen over letterlijk álles zorgden ervoor dat ik ging twijfelen aan mezelf.”

Minachting

“‘Is dit echt wat je aandoet vandaag?’ zei hij bijvoorbeeld terwijl hij mij vol minachting bekeek. Ik werd ontzettend onzeker door al die steken. Daarbij schaamde ik me kapot. Hoe kon ik als academisch geschoolde vrouw, als psycholoog nota bene, zijn leugens niet hebben doorzien? Hoe langer ik met hem was, hoe meer ik in shock raakte over dat dit mijn man was. Maar ik bleef bij hem. Want uiteindelijk zei hij altijd sorry en plaatste hij mij op een voetstuk. Ik was beter dan hij, zei hij. Ik tuinde er elke keer in. Elke keer kreeg ik hoop als ik de oude Hemani zag. Je maakt op zo’n moment allerlei constructies in je brein, je praat het goed en je probeert het weer.”

Geen vader

“De zwangerschap van Insiya was niet gepland. Hemani verliet in paniek het huis, zonder ook maar een woord te zeggen, toen ik het nieuws met hem deelde. Ik bleef verbijsterd achter. Het ging niet goed tussen ons, maar ik werd moeder en daar was ik dolblij mee. Ik verwachtte van Hemani dezelfde emotie, maar hij is negen maanden lang ongeïnteresseerd geweest. Ik voelde me enorm eenzaam. We reisden continu heen en weer tussen India, Dubai en Nederland. Hij was altijd aan het werk om de vestiging in Europa te realiseren. Het is altijd onze intentie geweest Insiya in Nederland op te laten groeien.”

Nederlandse nuchterheid

“Ze is hier geboren, haar stamcellen zijn hier opgeslagen, ze doet mee aan het vaccinatieprogramma in Nederland en ze heeft alleen een Nederlands paspoort en Nederlandse nationaliteit. Ook na de geboorte van Insiya was Hemani niet geïnteresseerd. Hij heeft nooit naar haar omgekeken. Dat was de druppel voor mij. Toen alles tegen míj was gericht, dacht ik: prima, ik zet me hier overheen. Maar dít wilde ik niet voor mijn dochter. In mijn Nederlandse nuchterheid was het voor mij heel simpel. Als het niet meer gezond is om samen te zijn, moet je elkaar loslaten. Dus dat is wat ik deed.”

Geen loze dreigementen

“Ik vroeg in 2015, toen Insiya één jaar was, de scheiding aan. Hemani ontplofte. ‘Jij hebt niks te willen, je bent niemand en ik zorg dat je kapotgaat!’, schreeuwde hij. Hij zou mij plat procederen over het ouderlijk gezag en zijn Russische vrienden op me afsturen. Ik wist dat hij de middelen had om dit waar te maken. Ik wist dat het geen loze dreigementen waren. Ik deed aangifte van bedreiging. Het was het begin van een eindeloze reeks aan meldingen, aangiftes, gesprekken en rapportages die allemaal niet adequaat zijn opgepakt.”

Lees ook
#BringInsiyaBack: moeder Nadia mist dochter al 4 jaar en deelt hartverscheurende kerstvideo

Gebrek aan kennis

“Ik denk dat ze niet wisten wat ze ermee aan moesten. Het getuigde van een groot gebrek aan kennis over de aanpak van stalking en dreigementen. Ik uitte ook direct mijn zorgen over een mogelijke ontvoering van Insiya. Hemani wilde niks liever dan mij pijn doen en Insiya was het perfecte middel.”

Lees het volledige verhaal in Flair 51/52-2020. Deze ligt t/m 29 december in de schappen. Wil je ‘m liever laten bezorgen? Bestellen (of nabestellen) kan hier.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Bring Insiya Back (@bringinsiyaback)

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Bring Insiya Back (@bringinsiyaback)

Tekst: Jadrike Boels | beeld: Canva, Instagram

Shoppen is altijd een goed idee