Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Nieuws & Maatschappij > Vrouw in bijstand moet 7000 euro terugbetalen wegens giften: journalist Hester Zitvast is stomverbaasd

Vrouw in bijstand moet 7000 euro terugbetalen wegens giften: journalist Hester Zitvast is stomverbaasd

Nieuws & Maatschappij
Vrouw in bijstand moet 7000 euro terugbetalen wegens giften: journalist Hester Zitvast is stomverbaasd

Hester Zitvast (43) is freelance journalist en moeder van twee pubers en een tweede-leg-kleuter. Door haar toch wel lichte socialmediaverslaving – vooral Twitter – zit ze bovenop het nieuws en daar heeft ze ook in veel gevallen wel een mening over. Voor Flaironline.nl ventileert ze haar opinie en daar hoef je het als lezer natuurlijk niet altijd mee eens te zijn. Een goede (en fatsoenlijke) discussie gaat ze niet uit de weg.

Ongeloofwaardig, doch waargebeurd

“Er wordt mij regelmatig gevraagd of alle verhalen die ik opteken wel echt gebeurd zijn. Mijn antwoord daarop is steevast: ‘Zeker. Er gebeuren zoveel bizarre dingen, die kán en wil ik niet eens verzinnen.’ Zo vlak voor het einde van 2020 kunnen we aan dat rijtje ongeloofwaardige doch waargebeurde verhalen een dieptepuntje toevoegen. De Gooische gemeente Wijdemeren heeft het bij de rechter afgedwongen dat een vrouw met een bijstandsuitkering €7.000 (plus een boete ter hoogte van de helft van dat bedrag) moet terugbetalen. De reden? Haar moeder betaalde eens in de week haar boodschappen. En dat had de vrouw moeten melden.”

‘Als iemand in mijn directe omgeving ooit in de bijstand terecht zou komen, zou ik daar met regelmaat een tas boodschappen brengen. Of iets anders doen om wat lucht te geven’

Schrijnende verhalen

“Ik heb het afgelopen jaar diverse vrouwen geïnterviewd die, met hun gezin, geraakt zijn door de toeslagenaffaire. Afschuwelijk schrijnend zijn hun verhalen, stuk voor stuk. Het volledig ontbreken van de menselijke maat in al die zaken, deed me na afloop van de gesprekken de haren uit het hoofd trekken. Hoe kan iets zo ontsporen, hoe kan iemand een ander zo de ellende in jagen en dan ’s avonds zonder schuldgevoel zijn of haar eigen kind instoppen: op naar een nieuwe werkdag waarin je jaagt op verzonnen fraude? Hoe kun je je werk uitvoeren, wetende dat er gezinnen onterecht hun huis uit moeten, huwelijken kapotgaan door de financiële stress en zelfs levens worden beëindigd uit pure wanhoop? En hier is niet één persoon verantwoordelijk voor; het is een keten van mensen die eindeloos het drama in stand houden.”

Catastrofale gevolgen

“De laatste weken kwamen er gelukkig eindelijk wat goede berichten uit de toeslagen-hoek. Er komt compensatie, niet alleen voor de getroffen ouders, maar ook voor de kinderen. Er werden wat excuses gemaakt. Maar echte verantwoordelijkheid? Dat zie ik tot op heden eigenlijk niemand nemen. En dat zou wel moeten, want zoals nu ook blijkt: deze affaire is geen uitzondering. Dagelijks ondervinden mensen de vaak catastrofale gevolgen van wanbeleid. Van halsstarrig volgen van regels. Van bureaucratie. Van onmenselijkheid.”

‘Dat mag NOOIT bestraft worden’

“In de bijstand zit je niet voor je lol, lijkt me. Als één van mijn kinderen of iemand in mijn directe omgeving er ooit in terecht zou komen, zou ik daar met regelmaat een tas boodschappen brengen. Of iets anders doen om wat lucht te geven. Ik denk ook dat dat de bedoeling is van een samenleving; naar elkaar omkijken. Hulp bieden waar nood is. En of je dat nou doet door extra brood, toiletpapier of pindakaas te kopen bij Albert Heijn, iemands tank een keertje als verrassing te vullen, een cadeaubon te geven of voor die ander te koken: het mag NOOIT bestraft worden.”

‘Is onmenselijk zijn besmettelijk?’

“Er is een inspecteur geweest die op een dag bij deze vrouw de boodschappen van moeders heeft gesignaleerd. Een inspecteur die daar vervolgens een punt van heeft gemaakt. Toen is er bij de gemeente een proces op gang gekomen waarin blijkbaar niemand verontwaardigd heeft gevraagd waar we toch in godsnaam mee bezig zijn. Er is een boete opgelegd. Dat vond iedereen blijkbaar normaal. Dat kon iedereen blijkbaar naar zichzelf toe verantwoorden. Al deze mensen hebben zichzelf weer in de spiegel kunnen aankijken, blijkbaar. En toen de vrouw tegen de boete in beroep ging, was daar ook nog de rechter die har ongelijk gaf. Hoe kán dat? Is onmenselijk zijn besmettelijk ofzo?”

‘De gemeente moet het gewoon a la seconde oplossen. En niet alleen nu Nederland schuimbekkend op de (digitale) mat staat’

Zelfs inzamelingsactie bloedlink

“De massale maatschappelijke verontwaardiging over deze zaak doet me hoop houden. De mens is niet slecht. De gemeente Wijdemeren heeft door dit alles zo’n zure bijsmaak gekregen dat het gros van ons er niet meer dood gevonden wil worden. Ik zie inzamelingsacties voor de vrouw op gang komen – iets wat natuurlijk ook weer bloedlink is, want hoe zal ze daarvoor gestraft worden? We pikken dit soort dingen niet langer en dat is mooi.”

Lees ook
Oók journalist Hester Zitvast slaat alarm: ‘Al vier jaar zonder Insiya: laten we moeder Nadia helpen’

Structurele oplossing

“De Wijdemeren gaat “er nog eens naar kijken”, hebben ze nu met de staart tussen de benen gezegd. Het is schandalig. De gemeente moet het gewoon a la seconde oplossen. En niet alleen nu Nederland schuimbekkend op de (digitale) mat staat, maar structureel – net als alle andere overheidsorganen die maar paarse krokodillen blijven plaatsen en mensen met de stomste regels tot wanhoop drijven. Het lijkt me een goed voornemen voor 2021. Wij burgers laten wel weten of het een beetje wil vlotten.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Tekst: Hester Zitvast | Beeld: iStock

Shoppen is altijd een goed idee