Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Nieuws & Maatschappij > ‘Een birth coach beweert dat leegbloeden tijdens de bevalling niet kan, als je maar positief denkt’

‘Een birth coach beweert dat leegbloeden tijdens de bevalling niet kan, als je maar positief denkt’

‘Een birth coach beweert dat leegbloeden tijdens de bevalling niet kan, als je maar positief denkt’

Meningen als feiten presenteren en eigen ervaringen die tot natuurwet worden gebombardeerd. Journalist Floor Bakhuys Roozeboom (38) is klaar met het ‘professortje spelen in je eigen universum’. “Waar komen die scepsis en zoektocht naar nieuwe waarheden toch vandaan?”

Zomaar een doodgewone dinsdag op Instagram. Je weet: op sociale media is de flauwekul nooit ver weg. Maar dit keer werd ik toch nog verrast. Zelfverklaard birth coach genaamd ‘@ascending.moon’ had een post geplaatst waarin ze het risico op een ernstige bloeding bij een thuisbevalling bespreekt. In de post heeft ze het onder meer over het belang van het hormoon oxytocine, ook wel het knuffelhormoon genoemd. Oxytocine helpt volgens haar om na de geboorte de baarmoeder weer te laten samentrekken; het zou een belangrijke rol kunnen spelen bij het tegengaan van een eventuele bloeding na de bevalling. So far, so good. Maar ze sluit de post af met de woorden: ‘If your body is calm and loving, you won’t bleed out.’ Ik zal dat nog even in het Nederlands herhalen: als je lichaam kalm en liefdevol is, zul je niet leegbloeden.

Om er vervolgens nog een schepje bovenop te doen met: ‘Je zult niet leegbloeden tijdens het baren van je baby, want dat is heel zeldzaam en onwaarschijnlijk als je bevalt in een positieve, ondersteunende beval-omgeving die het bevalproces respecteert.’

Met gierende banden

Nou, ik weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ken zelf toevallig meerdere vrouwen die – ondanks hun zeer kalme en liefdevolle lichamen en superondersteunende omgeving – toch met gierende banden naar het ziekenhuis dan wel OK zijn gereden vanwege een bloeding waar zelfs de knuffeligste gedachten niet tegen waren opgewassen. De suggestie dat je niet dood zou bloeden als je lichaam maar kalm en liefdevol is (whatever that means), is niet alleen ridicuul, maar ook levensgevaarlijk. Dat vond gelukkig ook gynaecoloog Claire Stramrood. Zij corrigeerde de birth coach op Instagram. Maar in plaats van de feitelijke onjuistheden in haar post te corrigeren, wees mevrouw @ascending.moon alle kritiek van de hand. Want Claire Stramrood had volgens haar gewoon geen verstand van bevalhormonen. Let wel: Claire Stramrood is niet alleen een praktiserend gynaecoloog, maar ook nog iemand die jaren onderzoek heeft gedaan naar de factoren die de bevalervaring van vrouwen positief dan wel negatief beïnvloeden. Deskundiger krijg je ze bijna niet, zeg maar.

Nu kun je denken: joh, wat een mafklapper, die birth coach. Maar ergens baarde dit voorval me ook werkelijk zorgen. Want het staat namelijk niet op zichzelf. Of het nu om gezondheid gaat, voeding, opvoeding, politiek of het milieu: open een willekeurig socialmediaplatform en de zelfverklaarde experts vliegen je tegenwoordig om de oren. Mensen die na een middagje googelen denken het beter te weten dan daadwerkelijke experts. Ook als het om onderwerpen gaat waarbij het sussende ‘baat het niet, het schaadt evenmin’ helaas niet altijd opgaat. Vorige maand nog was te zien hoe Giel Beelen in een interview met Radar zorgen rondom zijn eigen kruidenpreparaat Shambala van de hand wees. Volgens farmacologen bevat Shambala antidepressiva, waarmee je voorzichtig moet omspringen. Het goedje kan schadelijke bijwerkingen hebben, zeker omdat informatie over de precieze dosering ontbreekt. Giel Beelen wuifde de kritiek weg en stelde dat de betreffende deskundigen gewoon niet weten waar ze het over hebben.

Ik vind, ik voel, dus ik weet

Het Shambala-fragment is zo absurd, dat het Beelen op veel hoon en kritiek kwam te staan. Maar alle gekheid op een stokje, het filmpje vangt naar mijn idee feilloos de tijd waarin we leven. Een tijd waarin iedereen met een internet-verbinding en een socialmedia-account zich tot de professor van zijn eigen universum kan bombarderen. Een wereld waarin meningen, gevoelens en vermoedens steeds vaker worden gepresenteerd als feiten. Waarin ‘ik vind’ en ‘ik voel’ steeds vaker gelijk worden gesteld aan ‘ik weet’. Waarin BN’ers met een mening in talkshows als gelijkwaardige gesprekspartners worden gezet tegenover wetenschappers die jaren op een onderwerp hebben gestudeerd. Een wereld waarin de toegevoegde waarde van wetenschap en deskundigheid steeds minder wordt erkend. Tenminste, die indruk krijg ik de laatste tijd. Maar voordat ook ik mijn eigen observatie als een voldongen feit presenteer, is het belangrijk om de vraag te stellen: dénk ik dit alleen of is het ook werkelijk zo?

Even een suf voorbeeld: als je zelf drie keer in korte tijd een lelijke smak maakt terwijl je in de regen fietst, kun je misschien concluderen dat jij slechte ervaringen hebt met fietsen in de regen. Maar je kunt niet concluderen: fietsen in de regen is onveilig. Oók niet als je nog iemand anders kent die weleens in de regen is gevallen. Om die conclusie te kunnen trekken, zul je namelijk moeten onderzoeken hoe vaak vallen in de regen voorkomt. Of het vallen ook echt door de regen wordt veroorzaakt en of er nog andere factoren een rol spelen. Kortom: je moet verder kijken dan je eigen ervaring. En daar hebben we nou net die prachtige wetenschap voor.

Mijn punt is: prima dat mensen tegenwoordig wat meer hun eigen onderzoek doen en af en toe kritische kant-tekeningen plaatsen bij wat deskundigen zeggen. Heel goed dat deskundigen tegenwoordig steeds meer worden gedwongen om de vragen, de ervaringen en kennis die mensen zelf hebben te erkennen en serieus te nemen. Dat is belangrijk, dat is nodig. En ook een zeker vertrouwen op de eigen gut feeling lijkt me heel gezond. Maar laten we daarbij alsjeblieft niet uit het oog verliezen dat er wel degelijk zoiets als deskundigheid bestáát. Laten we alsjeblieft oog houden voor het verschil tussen iemand die z’n kennis van Google heeft gehaald en iemand die jaren ergens op heeft gestudeerd. De mening van Giel Beelen over zijn eigen guru-goedje staat niet gelijk aan die van farmacologen. En de mening van een zelfverklaarde birth coach op Instagram staat niet gelijk aan die van een ervaren gynaecoloog. Want, ik weet niet hoe het met jou zit, maar stel: ik lig te bevallen en er vindt ondanks al mijn kalme en liefdevolle gedachten tóch een bloeding plaats? Dan weet ik wel wie van deze twee ik aan mijn bed wil hebben staan. ■

Tekst: Floor Bakhuys Roozeboom