Je bent hier: Home > Nieuws & Maatschappij > #BlackLivesMatter: ‘Die boosheid en agressie zorgen alleen maar voor meer ellende en verwijdering’

#BlackLivesMatter: ‘Die boosheid en agressie zorgen alleen maar voor meer ellende en verwijdering’

Nieuws & Maatschappij
#BlackLivesMatter: ‘Die boosheid en agressie zorgen alleen maar voor meer ellende en verwijdering’

Hester Zitvast (42) is freelance journalist en moeder van twee pubers en een tweede-leg-kleuter. Door haar toch wel lichte social media verslaving – vooral Twitter – zit ze bovenop het nieuws en daar heeft ze ook in veel gevallen wel een mening over. Voor Flaironline.nl ventileert ze haar opinie en daar hoef je het als lezer natuurlijk niet altijd mee eens te zijn. Een goede (en fatsoenlijke) discussie gaat ze niet uit de weg.

Wat weet ik er nou van? Niks.

“Ik ben hetero en spierwit. Ja ik ben vrouw, maar zelfs dat heeft mij nog nooit het gevoel gegeven dat ik minder ben of ‘er niet toe doe’. Ik tref het maar. Gewoon, omdat ik ben geboren zoals ik ben geboren op de juiste plek. ‘White privilege’, noemen ze mijn voorrecht wel, vrijwel altijd als negatief weggezet, want JIJ hebt het geluk wit te zijn. Waar het me ooit tegen de haren instreek, begin ik het steeds meer te begrijpen. Want wat weet ik er nou van?”

‘Ik denk dat veel witte mensen het lastig vinden de juiste woorden te vinden, en dus maar zwijgen’

“Ik weet er niets van. Ik ben in mijn hele 42-jarige leven nog nooit gecontroleerd door de politie of argwanend aangekeken in een winkel. Mijn kinderen worden niet gepest om hun kleur of hun afkomst. Ik kan me slechts een voorstelling maken van wat dat allemaal met je doet, maar écht diep weten doe ik het niet. In mijn omgeving weinig tot geen zwarte mensen die het mij kunnen vertellen. Geen bewuste keuze; ik woon nou eenmaal in een wit dorp – dat bestaat nog, anno 2020.”

Niét wegkijken

“Amerika staat al een week in brand, nadat een witte agent de zwarte George Floyd op gewelddadige wijze arresteerde, met de dood tot gevolg. En ook in andere delen van de wereld wordt geprotesteerd. ‘Als je je als wit persoon niet laat horen nu, kijk je weg’, las ik op Twitter. Ik kijk niet weg. En ik denk dat zoveel witte mensen niet wegkijken. Ik denk dat ze het lastig vinden de juiste woorden te vinden, net als ik nu en dus maar zwijgen.”

‘Ik voel me machteloos, mag dat ook?’

“Ik wil me geen leed toe-eigenen dat niet het mijne is. Ik wil zo graag iets doen, maar ik weet niet zo goed wat. Op de Dam gaan staan, tussen ongetwijfeld heel veel links extremisten, die op iets heel anders uitzijn dan een vredelievend protest? Ik moet er niet aan denken. Statement-tweets schrijven en zo ruzie krijgen met mensen die geen enkel gevoel voor een fatsoenlijke discussie hebben? Dat doen er al genoeg. Iedere nuance is zoek.”

Nog meer verwijdering

“Ik voel me machteloos, mag dat ook? Want je gaat racisten niet bereiken met goedbedoelde hashtags of een mars door de binnenstad. En die boosheid, die agressie, daar komt alleen maar meer ellende van, nog meer verwijdering. Ik was geraakt door een filmpje van een witte agent, een sheriff, die zijn helm afzet en zijn wapenstok neerlegt en vraag wat hij kan doen. ‘Walk with us’, schreeuwt de menigte. En dat doet hij.”

Lees ook
Drukte op warme Hemelvaartsdag: ‘Amper besmettingen in de buitenlucht. Natuurlijk blijf je dan niet binnen!’

#BlackLivesMatter

Zeg maar wat we kunnen doen. Het uitschot, de racisten en links extremisten, zijn in de minderheid. Het zijn er teveel, maar wel een minderheid. De meerderheid hoor je niet. Of ze spreken zich te zacht uit. Ze weten niet wat ze moeten doen, dus zeg het maar. #BlackLivesMatter; natuurlijk. Dat is voor mij niet eens een vraagstuk. Natuurlijk doet het leven van zwarte mensen er toe, net zo hard als iedere andere kleur. Weet dat die nog veel te stille meerderheid er is. Wat kunnen we doen om te steunen?”

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je dan gratis in voor onze nieuwsbrief.

Tekst: Hester Zitvast | Beeld: iStock

Shoppen is altijd een goed idee