Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Mannengeheimen > Thomas (32): ‘Ik durf mijn vriendin aan niemand voor te stellen’

Thomas (32): ‘Ik durf mijn vriendin aan niemand voor te stellen’

Thomas (32): ‘Ik durf mijn vriendin aan niemand voor te stellen’

‘Ik heb me er lang makkelijk vanaf gemaakt. Als mijn ouders vroegen of er al een vrouw in mijn leven was, lachte ik schaapachtig en beantwoordde hun vraag niet.’

‘Als mijn vrienden een opmerking maakten over het meisje dat ze zo regelmatig op foto’s en in berichten op Facebook zagen, deed ik of ze niet meer was dan een vage scharrel.’

‘Voordat er meer vragen kwamen, veranderde ik van onderwerp. Maar mijn vrienden zijn natuurlijk niet gek. De vragen werden steeds directer en ik kon niet blijven ontkennen dat er een vrouw min mijn leven is. Die zelfs bij me in huis woont. Zeker sinds ze dat weten, nu ongeveer een jaar, ligt er veel druk op de vraag of ik haar eens meeneem. Maar dat doe ik niet. Ik schaam me voor haar. Anniek is nu negentien, ik 32. We kennen elkaar drie jaar, dus zij was zestien toen ik wat met haar kreeg. Daar durf ik echt niet mee aan te komen bij mijn vrienden en familie.’

Jonger en oppervlakkig

‘Op de foto’s op Facebook ziet ze er gelukkig veel ouder uit. Maar er is nog een reden waarom ik Anniek niet mee durf te nemen en dat is dat ze veel oppervlakkiger is dan mijn vrienden, Zij hebben allemaal gestudeerd, Anniek niet. Zij hebben hoge functies in grote bedrijven, Anniek is net begonnen met een opleiding tot visagist. Ikzelf ben een succesvolle dj, maar ik heb ook politicologie gestudeerd. Mijn vrienden weten dat ik meer ben dan die snelle jongen met zijn dj-carrière. Met hen praat ik over mijn dromen, zoals een eigen club. We filosoferen over het leven en discussiëren over buitenlandse politiek.’

‘Met Anniek gaan gesprekken nooit diep. Met haar heb ik het vooral over feesten, dj’s en onze kennissen uit het uitgaanswereidje. Lange tijd wist Anniek niet eens van het bestaan van mijn oude vriendengroep, die ik ken vanaf de middelbare school. Hoewel ik ze niet wekelijks zie, beschouw ik ze als mijn beste vrienden, Daarnaast heb ik veel kennissen in de uitgaanswereld. Daar zag ik Anniek ook voor het eerst, terwijl ik stond te draaien. Ik vond haar bloedmooi. Donker haar, lichte ogen. Op de afterparty zag ik haar weer. We raakten aan de praat en ze ging met me mee naar huis. We zoenden in de taxi en belandden in no time in bed. Zo ging het week na week. We hebben nooit echt uitgesproken dat we een relatie hebben. Het gebeurde gewoon. Eigenlijk was ze overal waar ik was, deed ze alles voor me en schikte ze zich compleet naar mijn onregelmatige ritme, zonder ook maar iets terug te verwachten. Vooral dat laatste was anders dan ik gewend ben. Meestal vroegen vrouwen al snel meer van me dan ik kon bieden.’

Ze past niet bij me

‘Dat was de reden dat mijn ‘relaties’ nooit langer dan een paar weken duurden. Mijn carrière staat nu eenmaal op nummer één en daar steek ik bijna al mijn tijd in. Dat maakt Anniek niets uit. Al na een paar maanden trok ze bij me in. Ze was haar baantje in de horeca kwijt en had geen vaste woning. Met haar ouders had ze een slechte band, dus daar wilde ze niet heen. Pas veel later ontdekte ik dat ze zo jong is. Ik schrok ervan, maar deed er niets mee. Omdat Anniek zo weinig van me vroeg. maakte ik me niet druk over de vraag of ik dit wel echt wilde. En het bevalt goed: een vrouw thuis die voor me zorgt, kookt en wast. Maar nu móet ik iets gaan doen. Want zij neemt geen genoegen meer met onze oppervlakkige relatie. Laatst vroeg ze ineens of ze mijn ouders en vrienden een keer kan ontmoeten. Dat is begonnen toen mijn vrienden onverwacht langskwamen in de club waar ik draai, daar komen ze nooit, en ik haar niet voorstelde. Ik ging wel bij hen staan en liet haar bij het groepje waar we normaal samen mee zijn. Later vroeg ze wie dat waren. Ik zei dat het gewoon kennissen van mijn studie waren. Ze had wel door dat er iets niet klopte en dringt sindsdien meer en meer aan op het zien van die andere kant van mijn leven. Maar dat zie ik dus niet zitten. Om meer vragen van haar te voorkomen, verzwijg ik het nu als ik iets met de vriendengroep ga doen. Toen ik laatst een etentje met ze had, zei ik dat ik moest werken. Vervolgens zaagde een van de vriendinnen van mijn vrienden me die avond door over waarom ik Anniek nooit meenam. Diep van binnen weet ik dat Anniek niet bij me past en dat onze relatie is gebaseerd op pure gemakzucht. Ik zal dus knopen moeten doorhakken, want ik werk me steeds verder in de nesten.’

Interview door: Marieke Kessel