Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Mannengeheimen > Martin (35): ‘Ik hou meer van mijn dochter dan van mijn zoon’

Martin (35): ‘Ik hou meer van mijn dochter dan van mijn zoon’

Martin (35): ‘Ik hou meer van mijn dochter dan van mijn zoon’

‘Het heeft best een tijdje geduurd voordat ik een kind wilde . Mijn vrouw Annemieke is ruim vijf jaar ouder dan ik , dus het speelde bij haar een stuk eerder dan bij mij.’

‘Zo’n zeven jaar geleden werden we het eens: we zouden gaan voor één kind. Mijn dochtertje Suzanna werd iets meer dan een jaar later geboren en ik was meteen idolaat van haar.’

Hoefde niet

‘Het is een heerlijk kind en ik genoot van elke minuut. Mijn gezin was wat mij betreft compleet en hoewel Annemieke eigenlijk wel meer kinderen wilde, respecteerde ze mijn standpunt. Toch ben ik nu vader van twee kinderen. Twee jaar geleden is Mees geboren. Natuurlijk hou ik ook zielsveel van hem, maar ik moet tot mijn schaamte bekennen dat hij wat mij betreft niet geboren had hoeven worden.’

Moeilijker kind

‘Eigenlijk is het een wonder dat Mees er is. Annemieke was aan de pil en Suzanna had in die tijd veel last van nachtmerries en sliep geregeld bij ons in bed. Seks hadden we daarom nauwelijks. Zowel Annemieke als ik was dan ook stomverbaasd toen ze zwanger bleek , maar anders dan ik was zij wel meteen heel blij. Ik heb even overwogen om over abortus te beginnen , maar besloot dat toch niet te doen. Annemieke wilde zo graag meer kinderen en deze zwangerschap was voor haar een geschenk uit de hemel. Ik hield me voor dat het zo moest zijn en dat als de baby er eenmaal was , ik geen moment meer zou twijfelen over dit tweede kind . Helaas bleek de werkelijkheid anders . Nu ik twee kinderen heb, weet ik beter dan ooit waarom ik er maar één wilde. Mees is een erg onrustig en druk jongetje. Suzanna sliep na een paar maanden de hele nacht door, Mees niet. Zelfs nu hij twee jaar is, wordt hij nog steeds minstens drie keer per nacht wakker . Hij schreeuwt dan vaak het hele huis bij elkaar, dus hem even laten liggen is geen optie. Dat hij weinig slaapt, houdt hem niet tegen de hele dag als een soort stuiterbal door het huis te denderen. Ik word vaak helemaal gek van hem. Zo erg zelfs, dat ik hem op mijn ‘papadag’ naar de crèche breng. Annemieke vond dat eerst best moeilijk te accepteren, maar heeft zich er inmiddels bij neergelegd.’

Lees ook
Thomas (32): ‘Ik durf mijn vriendin aan niemand voor te stellen’

Nauwelijks contact

Toen Suzanna kleiner was en nog niet naar school ging, genoot ik met volle teugen van mijn papadagen alleen met haar. Het feit dat ik dat met Mees niet heb, is niet iets waar ik trots op ben. Hij is wel mijn zoon , maar hem de hele dag schreeuwend om me heen hebben, verdraag ik gewoon niet . Als Annemieke erbij is, is het te overzien . Dan kunnen we de verantwoordelijkheid delen . Je kunt hem geen seconde uit het oog verliezen, voor je het weet klimt hij over het tuinhek en rent de straat op , staat hij te springen op tafel of terroriseert hij de kat . Mijn vader-dochterband met Suzanna wordt alleen maar sterker . We voeren geweldige gesprekken waarbij we allebei in een deuk liggen en we doen veel leuke dingen samen . Het schuldgevoel daarover knaagt steeds meer aan me. Ik zou meer tijd met Mees moeten door brengen en daarvan moeten genieten. Maar dat doe ik niet. Behalve Annemieke weet niemand dat ik nauwelijks alleen met Mees ben. Zij vindt het natuurlijk niet leuk dat ik het moeilijk heb met Mees , maar ze is ervan overtuigd dat het een kwestie van tijd is en laat me daarom wat afstand nemen als ik dat wil. Ik schaam me ervoor dat ik veel meer met mijn dochter heb dan met mijn zoon en praat er daarom met niemand anders over. Ik dacht dat het beter zou worden naarmate hij ouder werd, maar tot dusver is dat niet het geval.

‘Misschien zou het helpen als ik het er met mijn vrienden over zou heb ben, maar daar begin ik niet aan. Mees is enorm populair bij de kinderen van mijn vrienden en ook bij mijn vrienden zelf. Hij weet altijd iedereen om zijn vinger te winden met zijn dansjes, spelletjes en schattige uiterlijk. Het is een prachtig ventje. Maar achter dat mooie gezichtje schuilt een kleine terrorist. Volgens mijn moeder was ik als klein kind net zo, is het een teken van intelligentie. Ik vind het meer een teken van ADHD , maar de huisarts zegt dat dat niet zo is. Volgens hem is het is gewoon een slim en energiek kind dat weinig slaap nodig heeft. Annemieke heeft er geen problemen mee dat hij zo druk is, ze is zo blij dat hij er is. Het krijgen van een meisje en een jongen was altijd haar droom.  Ik worstel ondertussen met mijn schuldgevoel en mijn slaapgebrek. Mees is wel mijn zoon.’

Ook een geheim delen? Mail :redactie@flaironline.nl , o.v.v. Geheim