Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting!

Je bent hier: Home > Mannengeheimen > Erik (27): ‘’Ik bedrieg mijn zwangere vriendin al maanden met mijn ex’

Erik (27): ‘’Ik bedrieg mijn zwangere vriendin al maanden met mijn ex’

Erik (27): ‘’Ik bedrieg mijn zwangere vriendin al maanden met mijn ex’

Erik: ‘Sinds twee jaar heb ik een relatie met Susanne, maar van het begin af aan is er nog iemand in mijn leven. Met mijn ex Julia is het simpelweg nooit echt uit gegaan. En voor mij was met haar afspreken en in bed belanden zo normaal, dat ik me niet eens schuldig voelde.

Nu is dat wel anders. Susanne is zwanger, reden genoeg voor mij om het contact met Julia te verbreken. Dat ging ongeveer drie maanden goed, maar sinds kort spreek ik weer met haar af. Ik miste haar zo erg dat ik me niet meer in kon houden. Julia is mijn eerste grote liefde, we kennen elkaar vanaf de middelbare school. Daar kregen we verkering, maar op een heel open manier. Trouw zijn was iets wat we niet zo belangrijk vonden, we waren jong en wilden vrij zijn. Tijdens mijn studie kwam ik Susanne tegen, een bijzondere vrouw op wie ik meteen helemaal gek was. We kregen een relatie, maar daarnaast bleef ik Julia zien.

We bleven met elkaar naar bed gaan

We kennen elkaar zo goed en delen al zo lang alles met elkaar, dat ging gewoon door. Niet alleen het samen naar de kroeg gaan, maar ook het met elkaar naar bed gaan. Susanne vond het prima dat ik contact hield met mijn ex, dus zij deed nooit moeilijk als ik met Julia afsprak. Wat er tijdens die afspraken gebeurde, weet ze natuurlijk niet. Het voelde als een geheimpje waar alleen Julia en ik van op de hoogte waren. Het stond mijn relatie niet in de weg vond ik, het was gewoon een uitgebreide vriendschap. Maar nu is Susanne zwanger. Ik ben daar hartstikke blij mee en wil niets liever dan samen met haar een kind krijgen. Het idee dat ik vader ga worden heeft me veranderd. Ik kijk anders naar mijn leven en naar mezelf. Straks ben ik verantwoordelijk voor het leven van een baby! Ik hou van Susanne en wil met haar verder. Daarom vond ik het hoog tijd worden om te stoppen met Julia. Een paar maanden geleden sprak ik met haar af. Ik vertelde dat ik vader werd en dat ik haar voorlopig beter niet meer kon zien om mezelf beschermen: als ik haar bleef zien, zouden we toch weer in bed belanden. Julia was er niet blij mee, maar t begreep het wel.

Ze zou me met rust laten. Ik voelde me na die afspraak heel goed, sterk en verantwoordelijk. Dat duurde helaas niet lang: na een paar weken miste ik Julia verschrikkelijk. Daar kwam nog bij dat Susanne begon te vragen waarom ik nooit meer met Julia afsprak. Daar praatte ik mezelf uit door te zeggen dat ze op vakantie was en later dat ze het druk had op haar werk. Ik kreeg het er benauwd van en realiseerde me dat Julia veel meer voor me betekende dan ik mezelf had voorgehouden. Mijn aankomend vaderschap zorgde wel voor afleiding. Susanne en ik waren er behoorlijk druk mee: babykamer inrichten, kleertjes kopen, afspraken met de verloskundige. Toch bleef Julia door mijn hoofd spoken. Na drie maanden hield ik het niet meer vol. Ik belde haar op en we spraken af. Die avond was heel heftig, zowel voor mij als voor Julia. Zij bleek mij ook vreselijk gemist te hebben.

Schuldgevoel

Ze had me niet gebeld, omdat ze respect had voor mijn keuze. Die nacht bleef ik veel te lang bij haar. Toen ik thuiskwam, sliep Susanne al. Gelukkig, want ik weet zeker dat ze het schuldgevoel van mijn gezicht had kunnen aflezen. Dus nu is de situatie weer zoals voor de zwangerschap. Het verschil is dat ik het voor het eerst zie als een affaire. Voor het eerst voel ik me ook schuldig, vind ik dat ik mijn vriendin bedrieg. De enige met wie ik erover praat is Julia. En dat maakt het natuurlijk alleen maar erger. Julia is altijd heel lief en begripvol, zegt zelfs dat het misschien beter is als we ermee stoppen. Dat idee roept bij mij zo veel weerstand op, dat ik dan meteen van onderwerp verander. Ik heb al die jaren gedacht dat ik er elk moment mee zou kunnen stoppen, maar nu weet ik dat mijn gevoelens voor Julia helemaal niet zo oppervlakkig zijn.

Over acht weken is Susanne uitgerekend. Ik hoop dat het zien van mijn kind en het ervaren van het vaderschap alles anders maakt. Dat het zo bijzonder is dat ik wél de kracht heb om
voor mijn gezin te kiezen. Dat betekent ook dat ik met Julia zal moeten breken, want ik zou nooit een platonische relatie met haar kunnen hebben. Maar helemaal zonder haar kan ik
ook niet.’